23 november 2020

Lancering van Orbital Sciences’ Antares met ‘Russische raketmotor’ geslaagd

antares

Credit: NASA/Bill Ingalls

Gisteravond om 23.00 uur Nederlandse tijd is vanaf de Mid-Atlantic Regional Spaceport (MARS) Pad-0A van NASA’s Wallops Flight Facility, een eilandje voor de kust van de Amerikaanse staat Virginia, de commerciële raket Antares gelanceerd. De raket bracht een replica van de Cygnus capsule in een baan om de aarde, een ‘mass simulator payload’. Met deze testvlucht haalde Orbital Sciences een miljardencontract – een Commercial Resupply Services (CRS) contract – met de NASA binnen, want na het andere commerciële bedrijf SpaceX, is zij de tweede die het internationale ruimtestation ISS mag bevoorraden. Hieronder een video van de lancering, daaronder nog iets over de bijzondere motor van de Antares, de Russische NK-33.

De NK-33 motor van de Antares

n1-1

De Russische N1-maanraket. Credit: Roscosmos

Aan de raketmotor van de Antares hangt een lang verhaal vast, dat feitelijk 44 jaar eerder begon. De NK-33 motor waarmee de Antares raket gisteravond werd gelanceerd is namelijk in de jaren zestig ontworpen door de Russen en wel door hoofdontwerper Nikolai Koeznetsov – het zijn diens initialen in de afkorting NK-33. De Russen hadden in 1969 het heimelijke plan om vóór de Amerikanen mensen op de maan te zetten, kosmonauten in plaats van astronauten op de maan. De geheime 105 meter hoge maan-raket N-1 – aangedreven onder andere door NK-33 motoren – moest die Russen naar de maan brengen, voordat Armstrong en Aldrin dat deden. Maar het liep allemaal anders, want een testvlucht met de N-1 op 21 februari 1969 mislukte toen de (onbemande) raket 68,7 seconden na de lancering explodeerde, zoals hier te zien. En toen drie daarop volgende lanceringen met een N-1 ook allemaal in vuurzeeën eindigden gaven de Russen het op. Juli 1969 konden Armstrong en Aldrin hun huzarenstukje volbrengen en waren zá­j de eerste mensen op de maan, de Russen gaven aan Koeznetsov het bevel de bestaande 150 NK-33 motoren te vernietigen. Maar dat deed hij niet en op een geheime plek werden de motoren opgeslagen. Begin jaren negentig kreeg het Amerikaanse defensie- en ruimtevaartbedrijf Aerojet lucht van de opgeslagen motoren en zij wist er op een gegeven moment 37 van te kopen. En via via belanden uiteindelijk twee ervan bij Orbital Sciences, die ze in haar Antares raket heeft gebouwd. En zo kwam er uiteindelijk na 44 jaar toch een succesvolle lancering van de NK-33 motoren. Bron: NRC-Handelsblad, 22 april 2013 + NASA.

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.