1058 kandidaten geselecteerd voor ronde 2 van Mars One

mars_one_human_settlement

Gisteren heeft de organisatie van het Mars One project bekendgemaakt dat van de meer dan 200.000 mensen die zich hadden aangemeld er 1058 geselecteerd zijn voor de volgende ronde. Tot die groep behoren ook twee Nederlanders, al is niet bekend wie dat precies zijn. Mede-oprichter Bas Lansdorp van Mars One is blij met de grote groep mensen die zich hadden aangemeld. Komende twee jaar gaat Mars One aan de slag om de 1058 kandidaten verder te screenen en uit te dunnen, volgens deze voorwaarden waaraan ze moeten voldoen. Uiteindelijk moeten er vier astronauten over blijven, die in 2025 enkele reis naar Mars zullen gaan en daar de rest van hun leven zullen slijten. De verdere selectie van de kandidaten zal niet ongemerkt voorbij gaan, want het idee is om dat via een TV-show te doen –

Onderzoek via Twitter slaagt er niet in tijdreizigers te vinden

Credit: Geralt/Pixabay.

Het klinkt als een 1-april grap óf als een potentiële winnaar voor de Ig Nobelprijs van 2014: Robert J. Nemiroff en Teresa Wilson, twee onderzoekers van de Technische Universiteit van Michigan, zijn er niet in geslaagd om middels een onderzoek via internet op Twitter tijdreizigers te ontdekken. Tijdreizigers die vanuit de toekomst naar onze tijd zijn gekomen zouden namelijk over voorkennis (‘prescient’) moeten beschikken en door onvoorzichtig gebruik op Twitter zouden ze zich kunnen verraden. Iemand die bijvoorbeeld vóór september 2012 over komeet ISON twitterde of vóór maart 2013 over Paus Franciscus zou een tijdreiziger kunnen zijn. Maar het uitgebreide onderzoek – hier te lezen – leverde geen resultaat op, d.w.z. tijdreizigers uit de toekomst werden op Twitter niet aangetroffen. Mmmmm, je zou kunnen concluderen dat tijdreizigers zo slim zijn om niet op Twitter te zitten of dat ze zo goed getraind en geprogrammeerd zijn dat ze hun voorkennis helemaal niet laten zien. Dat blijkt ook wel uit een ander tijdreizigers-experiment, dat Stephen Hawking in 2009 deed. Speciaal voor tijdreizigers hield die toen een groot feest. Alleen verstuurde hij de uitnodigingen daarvoor pas achteraf, echte tijdreizigers zouden dat hebben geweten. Er kwam niemand opdagen op het feest – zelfs de toekomstige Miss Universe niet, waar Hawking op hoopte. Tsja, ikzelf had die dag (28 juni 2009) iets anders te doen. 😀 De video hieronder gaat er over.

Bron: La Ciencia de la Mula Francis.

Beleven de restanten van komeet ISON een tijdelijke comeback?

Credit: Hisayoshi Kato

Wat de Hubble ruimtetelescoop niet lukte, is de Japanse astrofotograaf Hisayoshi Kato wellicht toch gelukt: het fotograferen van de restanten van komeet ISON. Op 29 december maakte Kato met zijn camera met 180mm f/2.8 telelens op 3,3 km hoogte op de flanken van de Mauna Loa op Hawaï vijf opnames van in totaal 110 minuten belichtingstijd en het resultaat daarvan is hierboven te zien. De blauw stip is de plek waar volgens de berekeningen de kern van komeet ISON nu zou zijn, ergens in het sterrenbeeld Draak, de groene namen zijn van enkele sterren. Van linksboven naar rechts beneden is heel zwak een lichtverschijnsel te zien, dat volgens Kato het restant van komeet ISON zijn. Van linksonder naar de heldere ster toe zie je ook zo’n spoor, maar dat is een deel van de Melkweg, een Integrated Flux Nebula. Behalve dit opmerkelijke nieuws over het restant van komeet ISON is er nog nieuws over een mogelijke tijdelijke comeback!

Komeet ISON mag het perihelium langs de zon op 28 november j.l. niet overleefd hebben, tóch blijft de komeet de gemoederen bezig houden en is er zelfs sprake van dat we ‘m wellicht toch eventjes kunnen zien. De Duitse amateur-sterrenkundige Uwe Pilz heeft namelijk berekend dat de restanten van komeet ISON misschien rond 16 januari a.s. toch fotografisch zichtbaar worden omdat de aarde dan het baanvlak van de restanten van de komeet passeert en deze daardoor in helderheid zullen toenemen. Rond die datum staat komeet ISON – of wat er tenminste mogelijk nog van over is – in de buurt van Cassiopeia, het bekende sterrenbeeld met de W-vorm.

Credit: Stellarium

Bij zo’n passage door het baanvlak van de komeet kijk je mee in de lengterichting van de staart en alle stof en gassen van de staart worden dan ‘visueel gecomprimeerd’, hetgeen tijdelijk leidt tot een verhoging van de lichtkracht. Visueel lijkt het onwaarschijnlijk dat we iets kunnen zien, maar Pilz schat in dat we op foto’s met lange belichtingstijden toch misschien restanten van ISON kunnen zien (hetgeen Kato dus misschien al gepresteerd heeft). Hetzelfde verschijnsel deed zich eerder dit jaar voor, toen op 27 mei j.l. de komeet C/2011 L4 PanSTARRS het baanvlak van de aarde passeerde en in helderheid toenam (zie foto hieronder).

Komeet L4 PanSTARRS Credit: Michael Jaeger

Bron: Universe Today.

Mars Express is vlak langs het Marsmaantje Phobos gevlogen

Credit: ESA.

Gisteren heeft de Europese ruimtesonde Mars Express een scheervlucht uitgevoerd langs het Marsmaantje Phobos. De kortste onderlinge afstand bedroeg slechts 45 kilometer (!). Helaas zal ESA geen foto’s en video’s vrijgeven van de gebeurtenis, zodat we het moeten doen met een aantal animaties. Volgens ESA is de snelheid van Mars Express tijdens de scheervlucht te hoog om de camera’s te kunnen scherpstellen. Het zal wel. Maar wat heeft die passage dan voor nut?

Wel, tijdens de passage is de omloopbaan van Mars Express een beetje veranderd door de zwaartekracht van Phobos en dat kan de wetenschap meer vertellen over de dichtheid van het maantje. Dit kan weer helpen te verklaren waar het maantje vandaan is gekomen. Mogelijk is het een ingevangen ruimterots, maar het zou ook een puinrest kunnen zijn van een massale inslag in het verre verleden van de Rode Planeet.

Uit de metingen is gebleken dat Phobos voor een groot deel uit lege ruimte bestaat. Niburisten en andere gekkies zien dit als bewijs voor een kunstmatige herkomst, maar volgens wetenschappers betekent dit dat Phobos letterlijk een puinhoop is, een losse verzameling rotsen met grote ruimtes er tussenin.

Bron: Universe Today

Hubble ziet sterren met een niesbui

De niesende sterren V633 en V376 Cassiopeiae. Credit: NASA

Als je kijkt naar de heldere ster in het midden van deze opname, dan is het alsof hij zojuist geniest heeft. Dit aanzicht zal slechts zo’n honderdduizend jaar intact blijven, een oogwenk in het lange leven van de jonge ster. Als je ster een aantal jaren in de gaten zou houden, zou je zien dat het geen enkele nies is, maar een heuse niesbui! Maar waarom al dat genies?

De jonge ster vuurt snelle “klonters” van superheet en supersnel gas uit, ongeveer zoals bij een niesbui, voordat het zichzelf heeft uitgeput. Deze uitbarstingen botsen met het interstellaire medium en vormen zo structuren die Herbig-Haro objecten genoemd worden. De oorzaak moet gezocht worden in het instabiele magnetische veld van de superjonge ster, die ervoor zorgt dat gasklonters zo zwaar als de aarde weggeblazen worden.

Dit gas botst dan met een snelheid van honderden kilometers per seconde op het omringende gas, waarna zich schokgolven vormen, zoals de U-vorm onder deze ster. In tegenstelling tot de meeste sterrenkundige fenomenen, kunnen dergelijke schokgolven zich binnen enkele jaren door de gaswolken bewegen – op een menselijke tijdschaal dus. Binnenkort zal de ster stoppen met niesen en zich ontwikkelen tot een echte ster zoals de zon.

Het gebied dat wordt weergegegeven op bovenstaande Hubble-opname bevat meerdere interessante objecten. De ster in het centrum is de variabele ster V633 Cassiopeiae, die vergezeld wordt door de Herbig-Haro objecten HH 161 en HH 164. De ster links staat bekend als V376 Cassiopeiae en vormt het bewijs dat niesen ook in de ruimte aanstekelijk werkt – deze ster niest namelijk ook, waarbij het Herbig-Haro object HH 162 ontstaan is.

Bron: Phys.org

Video: uitleg over de loskoppeling, terugkeer en landing van een Sojoez

Ik kwam deze zeer interessante video tegen, waarin uitgelegd wordt hoe alles in z’n werk gaat vanaf de loskoppeling (‘undocking’) van een bemande Sojoez-capsule van het internationale ruimtestation ISS, via de terugkeer in de dampkring (‘reentry’) tot en met de landing in de steppen van Kazachstan. Commentaar in de video is onder andere van de Belgische astronaut Frank deWinne en zijn Italiaanse collega Paoli Nespoli. Rond 1:07m zie je het ISS nog over Nederland vliegen.

Interessant is ook deze video van de ESA, waarin de lancering van een Sojoez wordt uitgelegd.

BaBar detector ziet aanwijzing voor bestaan van donker foton

De BaBar detector. Credit: SLAC.

Recent onderzoek van botsende elektronen en positronen in de BaBar deeltjesversneller van het Amerikaanse SLAC National Accelerator Laboratory heeft een aanwijzing gegeven voor het bestaan van een zogenaamd donker Higgs boson of donker foton met een massa van 8,63 GeV. Zo’n donker foton is het ‘ijkdeeltje’ dat de overbrenger zou zijn van een nieuw type natuurkracht, de ‘donkere kracht’ genaamd. Die kracht zou een verklaring moeten geven voor het bestaan van donkere materie – hetgeen niet geleverd wordt door het huidige Standaard Model. Door 14,5 inverse femtobarn aan botsingen tussen elektronen en hun antimateriepartners de positronen zou men met BaBar een signaal hebben gezien bij een massa van 8,63 GeV met een statistische betrouwbaarheid van 3sigma – voor een ‘ontdekking’ is minstens 5 sigma nodig. De resultaten van BaBar werden onlangs gepresenteerd door Valentina Santoro (BaBar Collaboration) in een lezing genaamd “Search for low-mass Higgs and dark boson @BaBar

Zeer heldere vuurbol gezien boven Amerikaanse staat Iowa

Op 27 december om 00.26 uur Nederlandse tijd verscheen boven de Amerikaanse staat Iowa een zeer heldere vuurbol, die door duizenden mensen moet zijn waargenomen. Bij de American Meteor Society (AMS) zijn tot nu toe wel 1050 meldingen van de vuurbol binnengekomen. Ook in andere staten werd de vuurbol gezien, zoals Missouri en Kansas. Sommige waarnemers beschreven de vuurbol zo helder als de zon. Op basis van de waarnemingen heeft men twee mogelijke trajecten kunnen berekenen van de vuurbol, elk gebaseerd op een verschillend algoritme.

Credit: AMS

De vuurbol is door verschillende mensen gefilmd, onder andere met een geautomatiseerde bewakingscamera in S. Front Street in de stad North Liberty. Het is (nog) niet bekend of de vuurbol het resultaat was van een meteoor die door de dampkring ging of door een stuk ruimtepuin van een satelliet. Ook is het niet bekend of meteorieten op aarde terecht zijn gekomen en of er schade is.

Meteor over North Liberty from City of North Liberty on Vimeo.

:bron: Bron: AMS.