Onlangs werd een wedstrijd in het leven geroepen door sterrenkundigen van MIT’s Kavli Institute en dat leverde 49 inzendingen op. De winnaars zijn hier te bewonderen, onder andere de inzending hierboven, ‘Postcard from the Moon‘, gemaakt door ArtofAstrophysics. De bron van dit bericht is Astropixie, de blog van de sterrenkundige Amanda Bauer. Die heeft behalve een fascinatie voor ‘vieze plaatjes uit de sterrenkunde‘ ook iets met kunst en dat is niet zo heel gek, want hoe vaak komen we geen foto’s tegen van de hemelpracht boven ons, die we met recht kunst mogen noemen. Zoals deze exemplaren, ook allemaal verzameld door Astropixie:
star trails (Credit: lincoln Harrison)
Of wat dacht je van deze, de ‘Humble telescoop’ – is dat de telescoop van de toekomst?
De Europese sonde Gaia begint langzaam maar zeker scherp te zien, zoals we kunnen zien aan de foto hierboven van NGC1818, een jonge en dichte stercluster in de Grote Magelhaense Wolk, een klein buurstelsel van onze Melkweg. De op 19 december 2013 gelanceerde Gaia sonde bevindt zich in het zogenaamde Lagrangepunt L2 – anderhalf miljoen km verwijderd van de aarde – en daar vandaan gaat ‘ie zo’n miljard sterren van de Melkweg nauwkeurig driedimensionaal in kaart brengen, dat is 1% van het totale aantal sterren in de Melkweg. Technici zijn middels dit soort testopnames bezig om de camera van Gaia te calibreren en te fine-tunen, zodat deze kan beginnen aan de grote klus. Hieronder een video over de camera, waarmee Gaia dat gaat doen.
Vanaf 2015 moet iedereen gratis kunnen internetten met WiFi vanuit de ruimte. De non-profit-organisatie Outernet wil daarvoor honderden mini-satellieten in een baan om de aarde brengen. De satellieten moeten worden uitgerust met
NASA heeft een opname vrijgegeven van een recent ontstane krater op Mars.
Op zich zijn nieuwe kraters op Mars niet zo heel bijzonder. De dampkring van onze buurplaneet is immers tamelijk ijl en dus is de kans op een krater dankzij de inslag van een meteoriet op Mars vele malen groter dan bij ons op Aarde. Naar schatting onstaan er op Mars een slordige 200 nieuwe kraters per jaar.
HiRISE, de High Resolution Imaging Science Experiment camera aan boord van de Mars Reconnaissance Orbiter heeft echter op 13 november 2013 een wel heel erg fraaie opname gemaakt:
Credit: NASA/JPL-Caltech/Univ. of Arizona
Wat je hierboven ziet is een krater met een diameter van ongeveer 30 meter, maar vooral het patroon in lichte en donkere tinten dat op het omliggende landschap is achtergebleven is verbluffend.
Volgens NASA is er als gevolg van de inslag materiaal weggeslingerd tot wel 15 km. verderop.
Jammer dat we nog steeds geen sample-return-missies naar Mars hebben gestuurd. Anders zouden de resten van de meteoriet ongetwijfeld hoge ogen gooien bij de online veilig voor meteoren bij Catawiki.
Korte tijd na elkaar vonden er twee debatten plaats, waarbij vertegenwoordigers van geloof en wetenschap tegenover elkaar stonden. Eerst was daar in ons eigen land het Nationaal Religiedebat, waarvoor een paar weken geleden theoloog Stefan Paas en filosoof Herman Philipse bij Knevel en van den Brink een voorhoedegevecht leverden, en waar je hier fragmenten van kunt terugzien. En deze week was er aan de overkant van die hele grote plas water een debat tussen wetenschapper Bill Nye – baas van de Planetary Society en altijd voorzien van vlinderdas – en Ken Ham, directeur van het ‘Creatie Museum’ in Kentucky. Dat debat duurde ruim 2
Ja dat zou je niet verwachten hé, dat 1 + 2 + 3 + 4 + 5 + … = -1/12? Of zoals het ook wel in menig boek over de snaartheorie vermeld staat:
Het draait in de formule om oneindigheden en dat is iets wat natuurkundigen als een soort van gereedschap gebruiken – bijvoorbeeld in de zogenaamde renormalisatie uit de QED, de quantum electrodynamica – maar waar ze ook weer mee worstelen. In de video hieronder, gemaakt door Numberphile, wordt door Tony Padilla en Ed Copeland (University of Nottingham) uitgelegd waarom 1 + 2 + 3 + 4 + 5 + … = -1/12, dus ik zou zeggen: kijken!
In 2012 werd ontdekt dat er om de ster Alpha Centauri B – met een afstand tot de zon van slechts 4,3 lichtjaar de meest nabije ster – een aardachtige planeet cirkelt, Alpha Centauri Bb genoemd. Vier jaar vóór deze ontdekking was al berekend aan de hand van modellen van protoplanetaire schijven (zie afbeelding hierboven) dát er aardachtige exoplaneten om de ster moeten cirkelen en dat er een mogelijkheid was dat maar liefst 11 daarvan zich in de levensvatbare zone (Engels: ‘habitable zone’) bevinden. Een team sterrenkundigen onder leiding van Antolin Gonzalez (Universidad Central de Las Villas in Cuba) heeft die berekeningen verfijnd en ontdekt dat vijf van die 11 planeten in potentie een hoge graad van levensvatbaarheid hebben en dat er fotosynthetisch leven zou kunnen voorkomen.
Credit: ESO/L. Calçada/N. Risinger
Om de levensvatbaarheid van een exoplaneet uit te drukken maken ze gebruik van de Earth Similarity index, een schaal die van 0 naar 1 loopt: 0 is niet levensvatbaar, 1 is net zo levensvatbaar als de aarde. Exoplaneten tussen 0,8 en 1 lijken een hoge levensvatbaarheid te hebben, Mars zit daar met z’n 0,6-0,8 dus net onder. Gonzalez’ team betrok ook andere factoren bij hun berekeningen, zoals de oppervlaktetemperatuur en de hoeveelheid kooldioxide. Uitkomst was dat vijf exoplaneten bij Alpha Centauri B een index hebben van 0,92, 0,93, 0,87, 0,91 en 0,86. En dat alles staat in dit wetenschappelijke artikel beschreven. OK mensen, klinkt allemaal leuk en aardig, maar let wel: er is maar één echte aardachtige planeet bij Alpha Centauri B ontdekt (zie afbeelding hierboven), de rest is allemaal theoretisch met flink wat aannames. Dus afwachten wat de waarnemingen aan deze op de zon lijkende ster gaan opleveren. Bron: Universe Today.
IJzermeteoriet – Canyon Diabolo – 16 gr. Credit: via Catawiki/meteorietenveiling.
Komende donderdag eindigt een unieke veiling van 50 zeldzame meteorieten, onder andere van een Marsmeteoriet. Het is voor het eerst dat in Europa een meteorietenveiling wordt gehouden. De online veiling vindt plaats bij Catawiki, veilinghuis voor verzamelaars. Tijdens de veiling komen onder andere een steen afkomstig van Mars en een aantal meteorieten van het type chondriet onder de hamer. Vier van de vijf ooit in Nederland gevonden meteorieten waren van dit type. Veilingmeester Luc Hennion van Catawiki geeft aan dat een meteorietenveiling erg bijzonder is. ”Deze veiling is uniek voor Europa. Alleen in Amerika zijn in het verleden enkele van deze veilingen geweest. Bijna alle meteorieten die de aarde bereiken verbranden geheel door de wrijving in de dampkring. De meteorieten die op aarde vallen zijn dan ook erg zeldzaam. Wereldwijd zijn er in de loop der eeuwen 20.000 exemplaren wetenschappelijk gedocumenteerd”.
Topstukken: Esquel meteoriet en Marsmeteoriet
Esquel pallasiet Slice – 218 gr. Credit: via Catawiki/meteorietenveiling.
Het topstuk van de veiling is een fragment van de bekende Esquel meteoriet. Deze meteoriet, die in 1955 in Argentinië werd gevonden, staat bij verzamelaars en musea bekend als één van de mooiste meteorieten vanwege zijn prachtige olijfkleurige kristallen. De verwachting is dat dit fragment tussen de 7.000 en 10.000 euro zal opbrengen. Er is inmiddels al 4.500 euro op geboden. Ook kan geboden worden op een meteoriet afkomstig van Mars, de Tissint-meteoriet die in 2011 in Marokko is gevonden. Deze meteoriet is slechts de vijfde Marsmeteoriet die mensen op aarde hebben zien vallen. Dankzij onderzoeksresultaten van de Marslander Curiosity kunnen we nu feilloos vaststellen of meteorieten van Mars afkomstig zijn.Tot slot verwacht veilingmeester Hennion ook een hoge opbrengst voor een grote schijf van een zeldzame ijzermeteoriet die in 1967 gevonden werd in Rusland. ”Een ijzermeteoriet is bijzonder hard waardoor het verzagen van een dergelijke meteoriet wereldwijd slechts door een paar mensen uitgevoerd kan worden. Deze grote schijf van bijna 2 kilo is uniek en hoort eigenlijk in een museum thuis”. De veiling is inmiddels begonnen en loopt af op donderdagavond 6 februari vanaf 20.00 uur. De veiling is te bekijken via: www.catawiki.nl/meteorieten.
Sterrenkundigen hebben met behulp van de Kepler ruimtetelescoop van de NASA een vreemde exoplaneet ontdekt, eentje die draait rondom een tweetal dwergsterren en wiens rotatieas in een
Natuurkundigen, technici, aannemers en andere bouwtechneuten zijn momenteel bezig om in opdracht van het Amerikaanse Fermilab instituut een enorme neutrino-detector van de nieuwe generatie te bouwen: NOvA, een afkorting
