Video’s over de OSIRIS-REx-missie en z’n doelwit, de planetoïde Bennu

Credit: NASA.

In september 2016 zal de NASA-missie OSIRIS-REx (Origins, Spectral Interpretation, Resource Identification, Security, Regolith Explorer) gelanceerd worden. Het doel van deze missie is het bestuderen van de planetoïde 101955 Bennu, evenals het bestuderen van het Yarkovsky-effect, waarbij de omloopbaan van planetoïden kan veranderen als gevolg van de kleine kracht die wordt uitgeoefend door stralingswarmte. Hieronder vind je een video waarin dit effect wordt uitgelegd:

Anyway, maar hoe groot is Bennu nu eigenlijk? Hoe verhoud dit object zich tot de overige objecten in het zonnestelsel? Nou, daaruit blijkt dat Bennu echt ontzettend klein is – als de zon zo groot als een mens zou zijn, dan is Bennu kleiner dan een zandkorrel! Maar daarnaast wordt Bennu ook vergeleken met kunstmatige objecten, zoals de Eifeltoren en overige door de mens gemaakt objecten. Het blijkt dat Bennu ongeveer even groot is als een grote wolkenkrabber. Zie onderstaande video:https://www.youtube.com/watch?v=LMuAAPw9ZpwOSIRIS-REx is de eerstvolgende missie uit het New Frontiers-programma van NASA, waar ook de New Horizons missie naar Pluto deel van uitmaakt. Ook de Juno-missie naar Jupiter behoort tot het programma, evenals een nog naamloze missie naar Venus. Meer informatie over OSIRIX-REx vind je in het volgende filmpje:

Jupitermaan Io heeft twee weken lang “in brand gestaan”

Credit: Imke de Pater and Katherine de Kleer, UC Berkeley.

In twee weken tijd zijn maar liefst drie grote vulkanen uitgebarsten op de Jupitermaan Io. Schijnbaar zijn dit soort “zeldzame” erupties veel talrijker dan gedacht. Io is de binnenste van de vier grote “Galileïsche” manen van Jupiter. Io is ongeveer even groot als onze maan en staat bekend als het vulkanisch meest actieve object in het zonnestelsel. Als gevolg van de lage zwaartekracht op Io, produceren vulkaanuitbarstingen een “paraplu” van puin, die hoog de ruimte in geblazen wordt. In augustus van vorig jaar werd met de infraroodcamera NIRC2 (aan boord van de Keck II telescoop) een uitbarsting waargenomen van de vulkaan Rarog Patera, waarbij een lavastroom van 80 vierkante kilometer is ontstaan. Op dezelfde dag werd ook een uitbarsting waargenomen van een andere caldera, namelijk Heno Patera. Hierbij werd zo’n 200 vierkante kilometer aan lava geproduceerd. Een week later was het opnieuw raak, met een uitbarsting waarbij vermoedelijk een “vuurgordijn” werd gevormd, aangezien de lava ontsnapte uit een kilometers lange scheur aan het oppervlak. Vooral die laatste uitbarsting produceerde een gigantisch heldere thermische emissie, hetgeen betekent dat het lava op Io veel heter moet zijn dan op aarde. Dit alles luidt tot twee conclusies. Ten eerste komen superuitbarstingen op Io blijkbaar veel vaker voor dan gedacht. Ten tweede is de samenstelling van het lava op Io heel anders dan op aarde. Volgens modellen hebben aardse vulkaanuitbarstingen met een vergelijkbaar thermische signatuur alleen plaatsgevonden in de begintijd van onze planeet. Bron: University of California (Berkeley).

Zomerblog: een rem op de lichtsnelheid?

Een poosje terug was er nieuws over supernovae 1987A, de supernova die op 27 februari 1987 in de Grote Magelhaense Wolk explodeerde. De natuurkundige James Franson van de Universiteit van Baltimore kwam met de gedachte dat de waarnemingen aan de neutrino’s, die afkomstig waren van de supernova en die in twee fasen arriveerden op aarde, laten zien dat de lichtsnelheid lager is dan gedacht. Ik kwam deze infografiek daarover tegen, gemaakt door Ben Gilliland van CosmOnline – dubbelklikken voor de gesupernovariseerde versie.

:bron: Bron: CosmOnline.

Hoe Rosetta overmorgen zal arriveren bij de komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko

Credit: ESA–C. Carreau/ATG medialab

Komende woensdag zal de Rosettasonde eindelijk arriveren bij de komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko. Hiermee zal een einde komen aan een reis van 6,4 miljard kilometer, waar de ruimtesonde zo’n tien jaar over gedaan heeft.

Rosetta is op 2 maart 2004 gelanceerd en heeft gebruik gemaakt van meerdere “zwaartekrachtslingers” rondom de aarde en Mars om op snelheid te geraken. Sinds mei is de sonde langzaam aan het afremmen. Het is de bedoeling dat Rosetta uiteindelijk even snel zal gaan als de komeet (55.000 km/u), met een afwijking van zo’n 1 meter per seconde.

Na een aantal remmanouvres zal Rosetta komende woensdag de komeet naderen tot een afstand van 100 km. Daarna zal de Philae-lander losgelaten worden, die zachtjes zal neerkomen aan het oppervlak van de komeet, om vervolgens monsters te verzamelen en experimenten uit te voeren. Het is de bedoeling dat Rosetta zo lang mogelijk met de komeet zal “meevliegen”.

Bron: SPACE.com

Vijftig jaar geleden maakte Amerikaanse ruimtesonde eerste detailfoto’s van de maan

Klik voor grotere versie. Credit: NASA/JPL-Caltech

We vieren deze zomer het heugelijke feit dat 45 jaar geleden voor het eerst mensen op de maan gewandeld hebben. Maar je zou bijna vergeten dat vijf jaar eerder een andere mijlpaal plaatsvond: op 31 juli 1964 werd voor het eerst een foto van de maan van dichtbij gemaakt (althans: door de Amerikanen! De Russen waren eerder).

De onbemande Ranger 7 ruimtesonde maakte de opname vanaf een hoogte van 2110 kilometer boven het maanoppervlak. Op de foto is een gebied zichtbaar van ongeveer 360 bij 340 kilometer, met de 108 kilometer grote Alphonsus-krater als grote blikvanger. Ranger 7 is uiteindelijk “buiten beeld” neergestort, een stukje linksboven deze foto.

De opnames zijn van onschatbare waarde gebleken bij het zoeken naar geschikte landingsplaatsen voor de Apollo-landers. Het is moeilijk voor te stellen, maar vijftig jaar geleden wist niemand precies hoe het oppervlak van de maan er van dichtbij uitzag. Was het stevig, of zouden landers en astronauten “zinken”? De in totaal 4308 foto’s die gemaakt zijn door de Ranger 7 hebben hierop het antwoord gegeven, en hebben onze kennis van het maanoppervlak gerevolutioneerd.

En weet je wat pas echt leuk is? Er is een documentaire van de missie, uit 1964, bewaard gebleven! Die kun je hieronder bekijken 😀

Bron: Universe Today

Zomerblog: de European Extremely Large Telescope, is ‘ie nou al klaar?

Europa gaat de grootste telescoop ter wereld bouwen, de European Extremely Large Telescope (E-ELT) op de 3000 meter hoge berg Cerro Armazones in Chili, die een uit verschillende delen samengestelde spiegel met een diameter van maar liefst 39 meter krijgt. Maar eh… bekijk de foto hieronder, is ‘ie al klaar? Nee, nog even wachten, het is een LEGO-model van de E-ELT, gemaakt door Frans Snik. [Update 23 september 2014] Ik kwam deze blog van de ESO tegen met meer info over het LEGO-model van de E-ELT, inclusief bouwtekeningen.

Heerlijk speelgoed, dat LEGO, nietwaar? Bron: Matt Kenworthy op Twitter.

Ook jij kan bijdragen aan de zoektocht naar leven op Mars

Credit; ExploreMars


Wie zegt dat het zoeken naar leven op Mars ontzettend duur moet zijn? De non-profit organisatie Explore Mars heeft een IndieGoGo (soort Kickstarter) campagne opgestart voor het bouwen van een Marslander (ExoLance), die in de bodem van de Rode Planeet zou moeten speuren naar leven. De eerste fase zal bestaan uit het aantrekken van voldoende fondsen om een prototype te bouwen, binnen 12 tot 14 maanden na het einde van de fundraising.

Volgens Explore Mars zal gebruik gemaakt worden van een techniek uit het leger. Het is de bedoeling dat de lander een aantal kleine, lichtgewicht bodemsondes in de grond zal “schieten”, die via een radioverbinding kunnen communiceren met een (bestaande) sonde in een omloopbaan. Hierbij zal zo’n twee meter onder het oppervlak gezocht kunnen worden naar signalen van leven.

ExoLance combineert de experimenten van zowel de Vikinglanders als Curiosity met militaire wapentechnologie die bedoeld is om door bunkers heen te dringen. Het project denkt zo’n 250.000 dollar nodig te hebben, maar er zijn ook speciale milestones tot 1 miljoen dollar beschikbaar. Als je zelf wilt bijdragen, klik dan hier.

Bron: Universe Today

Zomerblog: ook de ESA is bezig een ‘Mars Sky Crane’ te testen

Marsrover Curiosity werd op 6 augustus 2012 op het oppervlak van Mars gezet met een ingenieuze Sky Crane, jullie kunnen je dat vast nog wel herinneren. Nu blijkt dat ook de Europese ruimtevaartorganisatie bezig is met het StarTiger project, dat ook zo’n landingstoestel kent, een ‘dropship quadcopter’ genaamd. Hieronder beelden van een test met een klein model ervan, eentje met een rover eronder.

Bron: Universe Today.