20 maart 2019

Is onze Melkweg een stabiel en navigeerbaar wormgat?

Voorstelling van een wormgat dat twee sterrenstelsels verbindt (Credit: Davide and Paolo Salucci)

We zijn nog maar net bekomen van de indruk die de science fictionfilm Interstellar op ons heeft gemaakt, of een groepje sterrenkundigen komt met de best wel gewaagde stelling dat ons eigen Melkwegstelsel op wiskundige gronden een wormgat kán bevaten – één van de spectaculaire (tijd)reismethodes uit die film – of dat het zelfs in z’n geheel een wormgat is! De sterrenkundigen zijn van de International School for Advanced Studies (SISSA) in Italië en wat ze hebben gedaan is kijken welke invloed donkere materie op zo’n wormgat zou hebben. Voor de liefhebbers: hier is hun vakartikel erover, in november vorig jaar verschenen in Annals of Physics. De eerste die met de hypothese van wormgaten aankwam was Albert Einstein, die samen met Nathan Rosen in 1935 een theorie bedacht waarmee ze het bestaan van zwarte gaten wilden ontkrachten. Hun idee was dat zwarte gaten niet kunnen ontstaan omdat in een massief ineenstortend object, dat een zwart gat dreigt te worden, de ruimtetijd zo sterk verbogen wordt dat de ruimte over zichzelf kromt en er tunnels in de ruimtetijd ontstaan.

Zo is de ruimtetijd gekromd bij een wormgat

Die tunnels of wormgaten zouden volgens Einstein en Rosen instabiel zijn, omdat voor de instandhouding ervan enorme hoeveelheden negatieve energie nodig zouden zijn. Het SISSA-team denkt dat donkere materie die voeding kan leveren en dat wormgaten stabiel kunnen zijn. In het centrum van de Melkweg zijn de omstandigheden daarvoor het meest gunstig, maar volgens Paulo Salucci – één van de teamleden – zou de tunnel zo groot als de gehele Melkweg kunnen zijn. Hij denkt dat donkere materie iets te maken heeft met andere dimensies en dat ze ons in staat stellen werkelijk door de ruimtetijd te reizen. Het wormgat zou namelijk niet alleen stabiel zijn, maar ook navigeerbaar.OK mensen, het is een mathematische excercitie van het SISSA-team, dus het laat alleen maar zien dat het in principe en op wiskundige gronden mogelijk is dat de Melkweg een wormgat bevat of zelfs in z’n geheel is. Het zegt niets over een eventueel echt bestaan van die objecten. De teamleden denken wel dat door studie van donkere materie in andere sterrenstelsels en de vergelijking daarvan met ons eigen Melkwegstelsel te ontdekken valt of wij er echt eentje in huis hebben. Hieronder nog een video over galactische wormgaten.

Bron: Universe Today.

Reacties

  1. Enceladus http://Enceladus zegt

    Ik doe even een duit in zakje gewaagde stellingen: Niet alleen de melkweg, maar élk sterrenstelsel zou dan weleens een wormhole kunnen bevatten. Als dat waar is, dan worden intergalactische reizen ineens een stuk haalbaarder.

    groet,
    Gert (Enceladus)

  2. http://Rudi zegt

    Monique, wat bedoel je met “bedoeling”?

    • Monique http://Monique zegt

      Oh gewoon, reizen door een stuk over te slaan 😛 Ruimtesnelwegen (wormholes) tussen de sterrenstelsels.

      Haha, Arie toch…kosmische opperwezen Smiley

      Ik dacht eigenlijk meer voor onze eigen toekomstige doeleinden.

  3. De bedoeling van het kosmische opperwezen. 😉 Zo kan ‘ie even snel van het ene naar het andere sterrenstelsel reizen. Druk baasje. 🙂

  4. http://rudiev zegt

    @Enceladus
    Pair of researchers suggest black holes at center of galaxies might instead be wormholes
    http://phys.org/news/2014-05-pair-black-holes-center-galaxies.html
    http://arxiv.org/abs/1405.1883

    Volgens andere theorieën zou elke zwarte gat een wormgat kunnen herbergen en wellicht nog meer controversieel(alu hoedjes?) zouden sterren zelfs wormgaten kunnen herbergen. Er is toen nog wel eens ophef geweest over een NASA filmpje van de zon waarop te zien is, of wellicht lijkt, dat er ‘iets’ de zon in vliegt. Toen NASA dit filmpje weer redelijk snel verwijdert had begon de ophef waarna het filmpje weer online verscheen.
    Volgens mij dit filmpje: https://www.youtube.com/watch?v=9hYPPiPwBKA

    • Enceladus http://Enceladus zegt

      Leuk filmpje. Maar zijn dat geen kometen die hun einde vinden in de zon?
      Wel grappig dat in beide gevallen kort na de inslag er aan de andere kant van de zon een uitbarsting is te zien.

      groet,
      Gert (Enceladus)

      • http://rudiev zegt

        Of het een komeet is is volgens mij ook een punt van discussie, want die zouden dan toch allang verbrand moeten zijn voordat ze in de zon storten? En zou een komeet die in de zon stort dan ook een zonnevlam of CME kunnen veroorzaken?
        En hoe groot zouden die komenten dan zijn, want in dat filmpje zou de aarde ook maar een klein stipje zijn volgens mij ( http://www.nasa.gov/mission_pages/sunearth/news/gallery/earth-scale.html ) .

        • http://De%20Schrijvende%20Poes zegt

          Waarom “moet” een komeet verbranden voor hij op de zon stort? Wat als de komeet in de corona verdampt? Telt dat als “in de zon storten”?

          Waarom kan het geen toeval zijn dat ongeveer ten tijde van enkele CME’s, er ook wat kometen op de zon storten? Weet je hoe vaak CME’s optreden per dag/week/jaar, hoe veel kometen er in de zon storten per dag/week/jaar? Is er wel echt causaal verband tussen die twee? Is te zien welke hoek beide met elkaar maken?

          Die kometen zijn vergeleken met de aarde erg klein. Maar is uit het filmpje op te maken hoever de kometen van de camera zijn?

          En… is eigenlijk wel echt te zien dat er iets op/in de zon stort?

          Kometen kunnen erg helder zijn. Daarvoor hoeven ze niet groot te zijn. Maar dicht bij de zon worden ze wel zo helder dat ze ook vanaf aarde zichtbaar zouden zijn, als de zon tenminste zelf niet veel feller was.
          Hun helderheid zegt erg weinig over hun formaat. En dan is het eerder: hoe groter, hoe minder fel (want een kleine komeet warmt makkelijker op).

  5. http://rudiev zegt

    @Obelix
    Ik heb de boeken nooit gelezen, dus kan het ook niet even naslaan. 🙂
    Volgens mij wisten ze juist niet op welke vraag het antwoord 42 was en daarom bouwde ze een nieuwe computer om dat weer uit te rekenen die vlak voor het geven van het antwoord wordt vernietigd.
    42 was het antwoord op de ultieme vraag over de zin van het leven, het universum en alles.

    Ook in het wiki artikel staat dat het onduidelijk is wat de vraag geweest is omdat blijkt dat de vraag en het antwoord niet in hetzelfde universum kunnen bestaan..

    Maarja, gezien jij het weet, geef ons de verlossende vraag. 🙂

Laat wat van je horen

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: