Heel Nederland Kijkt Sterren

588980

Vanavond om 21:25 is het weer zo ver, Heel Nederland Kijkt Sterren. Door de hardnekkige bewolking zijn de twee presentatoren, Jeroen Latijnhouwers en Govert Schilling, de enige twee sterren die te bekijken zijn. Vanaf het dak van de Oude Sterrewacht in Leiden wordt live verslag gedaan. Het thema van deze avond is, ondanks de bewolking, “Kijken”.

Met een telescoop of het blote oog, er is heel wat moois aan de nachtelijke hemel te zien. Kijkers worden uitgenodigd om foto’s in te zenden, die dan mogelijk in de anderhalf uur durende uitzending getoond zullen worden. Kijk op http://www.omroepmax.nl/nc/heelnederlandkijksterren/stuur-uw-foto-in/

Heel Nederland Kijkt Sterren is de Nederlandse versie het BBC-programma Stargazing Live.

Uitzending Heel Nederland Kijkt Sterren 2: woensdag 21 oktober NPO 1 om 21.25 uur.

Het programma kan hier teruggekeken worden.

VLT ontdekt heetste en zwaarste elkaar rakende dubbelster

Credit: ESO/L. Calçada

Met behulp van ESO’s Very Large Telescope heeft een internationaal team van astronomen de heetste en zwaarste dubbelster ontdekt waarvan de componenten zo dicht bij elkaar staan dat ze elkaar raken. De twee sterren in het extreme stelsel VFTS 352 staan mogelijk een dramatisch einde te wachten, waarbij ze ofwel samensmelten tot één reusachtige ster of in een dubbel zwart gat zullen veranderen. Het dubbelstersysteem VFTS 352 staat op een afstand van ongeveer 160.000 lichtjaar in de Tarantulanevel [1]De aanduiding van de ster geeft aan dat hij is waargenomen in het kader van de VLT FLAMES Tarantula Survey, die gebruikmaakt van de instrumenten FLAMES en GIRAFFE van ESO’s Very Large Telescope … Continue reading. Dit opmerkelijke gebied is de meest actieve kraamkamer van nieuwe sterren in het nabije heelal, en bij nieuwe waarnemingen met ESO’s VLT [2]Bij dit onderzoek is ook gebruik gemaakt van helderheidsmetingen van VFTS 352 die in de loop van twaalf jaar zijn gedaan in het kader van de OGLE-survey. is ontdekt dat dit tweetal jonge sterren tot de meest extreme en vreemdste behoort die ooit zijn waargenomen.

Positie van VFTS 352 in de Grote Magelhaense Wolk. Credit:ESO/M.-R. Cioni/VISTA Magellanic Cloud survey. Acknowledgment: Cambridge Astronomical Survey Unit

VFTS 352 bestaat uit twee zeer hete, heldere en zware sterren die in iets minder dan een dag om elkaar wentelen. De middelpunten van de sterren zijn slechts 12 miljoen kilometer van elkaar verwijderd [3]De twee sterren staan te boek als O-sterren. Zulke sterren hebben doorgaans 15 tot 80 keer zoveel massa als de zon en produceren tot wel een miljoen keer zoveel licht. Met een oppervlaktetemperatuur … Continue reading. Daarmee staan de twee sterren zo dicht bij elkaar dat hun oppervlakken elkaar overlappen en er een ‘brug’ tussen beide is ontstaan. VFTS 352 is niet alleen de zwaarste van deze kleine klasse van ‘symbiotische dubbelsterren’. Bij elkaar zijn de twee sterren ongeveer 57 keer zo zwaar als de zon – hij bestaat ook uit de heetste componenten, met oppervlaktetemperaturen van meer dan 40.000 graden Celsius.

Extreme sterren zoals de twee componenten van VFTS 352 spelen een sleutelrol in de evolutie van sterrenstelsels en worden gezien als de belangrijkste producenten van zware elementen zoals zuurstof. Zulke dubbelsterren worden ook in verband gebracht met het exotische gedrag van zogeheten vampiersterren – dubbelsterren waarbij een kleine ster materie van het oppervlak van een veel grotere begeleider opzuigt. In het geval van VFTS 352 zijn beide sterren echter vrijwel even groot. Hierdoor wordt er geen materie tussen beide sterren uitgewisseld. Wel delen de sterren een deel van hun materie – naar schatting ongeveer dertig procent van het totaal [4]Deze gebieden rond sterren staan bekend als Rochelobben. Bij een symbiotische dubbelster zoals VLTS 352 zijn de Rochelobben van beide sterren overvol..

Dubbelsterren als deze zijn heel zeldzaam, omdat deze fase in het leven van de sterren van korte duur is: ze laten zich dus niet gemakkelijk op heterdaad betrappen. Omdat de afstand tussen beide sterren zo klein is, denken astronomen dat sterke getijdenkrachten ervoor zorgen dat de materie in het inwendige van de twee sterren sterk vermengd wordt. ‘VFTS 352 is het beste geval dat tot nu toe is gevonden van een hete, zware dubbelster die deze mate van inwendige vermenging kan vertonen,’ zegt hoofdauteur Leonardo A. Almeida van de Universiteit van São Paulo, Brazilië. ‘In dat opzicht is het een fascinerende en belangrijke ontdekking.’ Astronomen voorspellen dat VFTS 352 een catastrofaal einde te wachten staat. Daarbij zijn twee scenario’s mogelijk. De ene mogelijkheid is dat de twee sterren samensmelten tot een snel roterende, en mogelijk magnetische, reuzenster. ‘Als deze snelle draaiing aanhoudt, zou de ster zijn leven kunnen eindigen met een van de meest energierijke explosies in het heelal: een zogeheten lange gammaflits,’ aldus Hugues Sana van de Universiteit van Leuven, een van de hoofdwetenschappers van het project [5]Gammaflitsen zijn uitbarstingen van zeer energierijke gammastraling die door om de aarde cirkelende satellieten worden gedetecteerd. Ze komen in twee soorten: korte (korter dan een paar seconden) en … Continue reading. De tweede mogelijkheid wordt uitgelegd door theoretisch astrofysicus Selma de Mink van de Universiteit van Amsterdam: ‘Als de sterren goed genoeg vermengd zijn, blijven ze allebei compact en komt het wellicht niet tot een samensmelting van VFTS 352. Dit zou ertoe leiden dat de evolutie van de twee objecten een wending neemt die compleet verschilt van de klassieke voorspellingen voor de evolutie van sterren. In het geval van VFTS 352 zouden de componenten hun leven waarschijnlijk afsluiten met een supernova-explosie, en veranderen in een tweetal zwarte gaten die op geringe afstand om elkaar draaien. Zo’n bijzonder object zou een sterke bron van zwaartekrachtsgolven zijn.’ [6]Zwaartekrachtsgolven zijn een voorspelling van Einsteins algemene relativiteitstheorie. Het zijn rimpelingen in het weefsel van ruimte en tijd die zouden ontstaan wanneer een sterk zwaartekrachtsveld … Continue reading Als dit tweede scenario kan worden aangetoond, zou dat een observationele doorbraak zijn op het gebied van de stellaire astrofysica. Maar ongeacht hoe VFTS 352 aan zijn einde komt, het stelsel heeft nu al waardevolle nieuwe inzichten opgeleverd over het nog niet goed begrepen ontwikkelingsproces van zware symbiotische sterren. Bron: ESO.

References[+]

References
1 De aanduiding van de ster geeft aan dat hij is waargenomen in het kader van de VLT FLAMES Tarantula Survey, die gebruikmaakt van de instrumenten FLAMES en GIRAFFE van ESO’s Very Large Telescope (VLT). Daarbij worden meer dan 900 sterren onderzocht in het 30 Doradus-gebied van de Grote Magelhaense Wolk. De survey heeft al tal van spannende en belangrijke ontdekkingen opgeleverd, waaronder de snelst roterende ster (eso1147), een extreem zware ‘wegloopster’ en een solitaire zeer zware ster (eso1117). Hij helpt bij de beantwoording van vele fundamentele vragen over de wijze waarop zware sterren worden beïnvloed door rotatie, door eventuele begeleiders en door de dynamica van compacte sterrenhopen.
2 Bij dit onderzoek is ook gebruik gemaakt van helderheidsmetingen van VFTS 352 die in de loop van twaalf jaar zijn gedaan in het kader van de OGLE-survey.
3 De twee sterren staan te boek als O-sterren. Zulke sterren hebben doorgaans 15 tot 80 keer zoveel massa als de zon en produceren tot wel een miljoen keer zoveel licht. Met een oppervlaktetemperatuur van meer dan 30.000 graden Celsius zijn ze dermate heet, dat ze fel blauw licht uitstralen.
4 Deze gebieden rond sterren staan bekend als Rochelobben. Bij een symbiotische dubbelster zoals VLTS 352 zijn de Rochelobben van beide sterren overvol.
5 Gammaflitsen zijn uitbarstingen van zeer energierijke gammastraling die door om de aarde cirkelende satellieten worden gedetecteerd. Ze komen in twee soorten: korte (korter dan een paar seconden) en lange (langer dan een paar seconden). Lange gammaflitsen komen het meest voor. Vermoed wordt dat deze worden veroorzaakt door zware sterren die aan het eind van hun leven een zeer energierijke supernova-explosie ondergaan.
6 Zwaartekrachtsgolven zijn een voorspelling van Einsteins algemene relativiteitstheorie. Het zijn rimpelingen in het weefsel van ruimte en tijd die zouden ontstaan wanneer een sterk zwaartekrachtsveld snel verandert, bijvoorbeeld bij het samengaan van twee zwarte gaten.

Herfstgalerij: nogmaals de afdaling van Philae naar komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko

Over komeet 67P/Churyumov-Gerasimenko, Rosetta en Philae hebben Olaf, Matt en ik het hier al een ziljoen keer gehad. Maar we krijgen er geen genoeg van. Daarom in deze herfstgalerij nummertje ziljoen plus 1, een video die gemaakt is van foto’s die op 12 november 2014 zijn geschoten met de ROLIS camera aan boord van Philae, tijdens de unieke afdaling naar de komeet.

Bron: Space.com.

Leven op aarde veel eerder ontstaan dan gedacht

De jonge aarde leek vermoedelijk veel meer op de huidige aarde dan vroeger werd gedacht. Credit: Simone Marchi

Het leven op aarde is wellicht veel eerder begonnen dan gedacht, zo blijkt uit nieuw onderzoek. Volgens de betrokken wetenschappers is het leven zo’n 4,1 miljard jaar geleden ontstaan. Da’s 300 miljoen jaar eerder dan voorgaande onderzoeken gesuggereerd hebben. Als de bevindingen bevestigd kunnen worden, dan is de aarde niet lang na haar geboorte (4,54 miljard jaar geleden) al “tot leven” gekomen.

Het nieuwe onderzoek suggereert dat op aarde levende wezens bestaan hebben voordat onze planeet 3,9 miljard jaar geleden getroffen werd door talloze kometen en planetoïden, het zogenaamde Late Heavy Bombardment. Als het leven tijdens dit bombardement helemaal is uitgestorven, dan is het vrijwel meteen weer opnieuw ontstaan, aangezien we bewijs hebben dat 3,8 miljard jaar geleden microben op aarde geleefd hebben. Wetenschappers waren lang van mening dat de aarde zo’n 4 miljard jaar geleden een droge en desolate wereld is geweest. Meerdere onderzoeken hebben echter een ander beeld laten zien. Vermoedelijk is de aarde zo’n 500 miljoen jaar na haar ontstaan al een levensvatbare wereld geweest, met uitgestrekte oceanen en milde temperaturen. Bron: University of California.

Herfstgalerij: een selfie van Marsrover Curiosity

Credit: NASA/JPL-Caltech/MSSS.

Vanwege de herfstvakantie van mijn kant een paar dagen leuke astrofoto’s en -video’s. Allereerst een blog over een selfie die de Marsrover Curiosity onlangs van zichzelf gemaakt heeft, op Sol 1126 om precies te zijn, oftewel 6 oktober j.l. / dubbelklikken om te vercuriositeriseren. Hij is gemaakt met de Mars Hand Lens Imager (MAHLI) camera vanaf de ‘Big Sky’ site in de Gale krater. Eh… hoe is die selfie eigenlijk gemaakt, het lijkt zo toch alsof iemand of iets ‘m van afstand heeft gemaakt? Waar is die camera-arm gebleven? De volgende verklaring vinden we op Instagram:

Bron: Universe Today.

WASP-47 heeft een familie van “hete” planeten

Animatie van een Hete Jupiter. Credit: Wikipedia Commons

In de schat aan gegevens die zijn verzameld door de Kepler-ruimtetelescoop hebben astronomen bewijs gevonden voor een bijzonder planetenstelsel. De planeten draaien rondom de zon-achtige ster WASP-47, die zich bevindt op een afstand van 640 lichtjaar, in de richting van het sterrenbeeld Waterman.

De eerste planeet is een standaard Hete Jupiter, een massieve gasreus die in slechts 4 dagen rondom z’n moederster draait. Nu blijkt die planeet vergezeld te worden door nog twee planeten die op een belachelijke korte afstand tot de moederster staan. De eerste is een Super-Aarde met een omloopbaan van slechts 0,79 dagen; de tweede is een Hete Neptunus met een “jaar” van negen dagen.

Credit: Juliette C. Becker et al

Het feit dat deze ster niet één, maar drie “Hete Planeten” heeft, die bovendien allemaal van een ander type zijn, kan astronomen wellicht helpen te begrijpen hoe dit soort planeten precies ontstaan. Overigens lijkt WASP-47 nog een vierder planeet te hebben, een Jupiterachtige gasreus in een veel wijdere omloopbaan van 571 dagen. De massa van de vier planeten is vrij precies bepaald. WASP-47b bevat 340 aardemassa’s, terwijl WASP-47d (de Hete Neptunus) zo’n 8,5 aardemassa’s “weegt”. De Super-Aarde, die WASP-47e is gedoopt, heeft een massa van 5 aardes en de buitenste “Jupiter’, WASP-47c, bevat zo’n 400 aardemassa’s.

Credit: Juliette Becker et al.

Hebben kometen het ontstaan van leven op de Jupitermaan Europa bevorderd?

credit: NASA/JPL-CALTECH

De Jupitermaan Europa bevat een honderd kilometer diepe oceaan onder een dikke ijskorst. Wetenschappers zouden die oceaan graag willen verkennen, want Europa is (meer nog dan Mars) de belangrijkste kandidaat voor buitenaards leven in het zonnestelsel. Maar zou het leven hier überhaupt wel kunnen zijn ontstaan? Wetenschappers vermoeden namelijk dat de koolstofrijke basis-ingrediënten voor het leven op aarde via kometen zijn aangeleverd (en uit onderzoek van o.a. Rosetta blijkt dat kometen inderdaad deze bestanddelen bevatten). Zou een dergelijk scenario ook voor Europa kunnen gelden? Het ijzige maantje heeft immers een tientallen kilometers diepe ijskorst die lastig te penetreren is. Astronomen hebben nu een computermodel ontwikkeld om dit vraagstuk te beantwoorden. Het blijkt dat een specifieke familie van (kortperiodieke) kometen [1]namelijk de zogenaamde Jupiterfamilie inderdaad de noodzakelijke massa en snelheid hebben om door Europa’s ijskorst heen te breken. De dikte van de ijskorst blijkt hierbij weinig verschil te maken. Als de ijskorst aan de dunne kant is (nog altijd zo’n tien kilometer dik) dan zal deze iedere 10 miljoen jaar door een komeet doorboord worden. Als de ijskorst veel dikker is (een kilometer of 50), dan zal deze alsnog iedere 100 miljoen jaar door een komeet opengebroken worden. Dat betekent dat kometen inderdaad de bestanddelen voor het leven kunnen hebben afgeleverd bij Europa. Dat vormt een hart onder de riem van exobiologen!

Infographic van Europa, afkomstig van SPACE.com

Bron: Discovery Magazine

References[+]

References
1 namelijk de zogenaamde Jupiterfamilie

Zaterdag 24 oktober Nacht van de Nacht bij Huygens

Laat het donker donker en ontdek hoe mooi de nacht is tijdens de Nacht van de Nacht. De Nacht van de Nacht is een jaarlijks evenement georganiseerd door de Natuur- en Milieufederaties. Dit jaar wordt de Nacht van de Nacht voor de 11e keer georganiseerd op zaterdag 24 oktober 2015. Deze avond kunt u onder andere in Papendrecht bij de sterrenkunde vereniging Christiaan Huygens met een telescoop naar de sterren kijken. Deskundige vrijwilligers geven graag tekst en uitleg over de sterrenhemel en hun hobby sterrenkunde. Bij helder weer staan de telescopen van 19:00 tot 22:30 uur opgesteld. De toegang is gratis. Sterrenwacht Huygens bevindt zich aan de Matenaweg 1 te Papendrecht (nabij Wijngaarden). Zie ook hun website http://www.verenigingchristiaanhuygens.nl.’,