1 april 2020

Begon het Christendom met een vuurbol?

De bekering van Paulus. Credit: Zuccari, Federico (1540/3-1609): Conversion of St Paul, 1563. Rome, San Marcello al Corso. © 2015. DeAgostini Picture Library/Scala, Florence.

Kerstmis nadert, dus je verwacht vast dat ik het nou ga hebben over de Ster van Bethlehem, die de Drie Wijzen naar het kindeke Jezus in de stal in Bethlehem wees. Maar nee, da’s een ander verhaal, dat moet je maar nalezen in Zenit december 2015 blz. 34-36. Waar ik het over heb is het ontstaan van het Christendom, hetgeen volgens kenners nauw verwant is met het moment dat Saulus van Tarsus – in eerste instantie fel tegenstander van de aanhangers van Jezus Christus – op weg naar Damascus een zeer fel licht ziet, stemmen hoort en dan bekeert wordt tot het Christendom, zo’n 35 jaar na het verhaal van die kribbe. Saulus laat zich dopen in Damascus, neemt de naam Paulus aan en wordt dan zo’n beetje de architect van het christelijke geloof. In de Handelingen der Apostelen lezen we in hoofdstuk 9 hoe dat onderweg naar Damascus, tegenwoordig hoofdstad van Syrië, precies ging met dat licht:

“Hij was op weg en naderde Damascus al, toen hem plotseling een hemels licht omstraalde. Hij viel op de grond en hoorde een stem tegen hem zeggen: ‘Saul, Saul, waarom vervolg je Mij?’ Hij zei: ‘Wie bent U dan, Heer?’ Deze antwoordde: ‘Ik ben Jezus die jij vervolgt. Kom, sta op en ga de stad binnen. Daar zal je gezegd worden wat je doen moet.’ Zijn reisgenoten stonden sprakeloos; ze hoorden de stem wel, maar zagen niemand. Saulus stond op van de grond, maar hoewel hij zijn ogen open had kon hij niets zien. Ze namen hem dus bij de hand en brachten hem zo Damascus binnen. En het duurde drie dagen dat hij niet kon zien en niet at of dronk.” Handelingen 9:3.  Bron: Bijbel.net.

Saulus zag dus een fel licht, viel op de grond en vervolgens kon hij enkele dagen niets meer zien. Hoe kunnen we dit bijbelverhaal interpreteren? William Hartmann, medeoprichter van de welbekende Planetary Science Institute, denkt dat het heel eenvoudig is: Saulus zag een enorm felle vuurbol, eentje á la de vuurbol van Tsjeljabinsk, welke op 15 februari 2013 boven de Russische stad Tsjeljabinsk in de Oeral in de atmosfeer explodeerde. In een artikel gepubliceerd in maart 2015 in Meteoritics & Planetary Science komt Hartmann met een gedetailleerde beschrijving van wat er precies gebeurde vlakbij Damascus, pakweg 35 A.D.

De meteoriet die 15 februari 2013 boven Tsjeljabinsk explodeerde. Credit: RIA NovostiI/SPL

Zo’n zelfde voorval moet Saulus hebben meegemaakt volgens Hartmann. Hij zag niet alleen het zeer felle licht – helderder dan de zon in een ander Bijbelverhaal[1] – maar werd door de schokgolf ook de op de grond geworpen, net zoals ook voelbaar was bij de Tsjeljabinsk vuurbol, die meer dan 500 gewonden opleverde. Saulus hoorde daarna een stem, maar niet bekend is of zijn reisgenoten het ook hoorden. Van de vuurbol van Tsjeljabinsk is bekend dat deze als een donderachtig gerommel hoorbaar was. Saulus werd tijdelijk blind door het zien van het licht, totdat de ‘schellen van zijn ogen vielen’ (Handelingen 9:18). Hartmann denkt dat Saulus leed aan photokeratitis, in het Nederlands lasogen genoemd, een pijnlijke, tijdelijke aandoening aan de ogen die ontstaat door fel ultraviolet licht. De Tsjeljabinsk explosie zorgde bij 180 mensen voor pijn aan de ogen en 70 ervan werden tijdelijk blind. Toen Saulus na enkele dagen weer kon zien moet dat voor hem geleken hebben alsof de luiken voor z’n ogen werden geopend. Bron: New Scientist.’

  1. Handelingen 26:13: ” Het was midden op de dag, koning, toen ik onderweg een licht uit de hemel zag, dat feller was dan de zon en mij en mijn reisgenoten omstraalde.” []

Comments

  1. Aparte verklaring. Blijft de vraag hoe het dan mogelijk is dat zijn reisgenoten niet verblind werden. Zij waren niet verblind, en namen Saulus bij de hand om hem in Damascus te brengen. Deden zijn reisgenoten toevallig en allemaal tegelijk net op tijd hun ogen dicht ? Ik denk het niet. Ik denk dat het een persoonlijke ontmoeting van zijn opdrachtgever, in welke verschijningsvorm dan ook, met Saulus is geweest

  2. Ik vind het een beetje zinloos dit, allemaal aannames. Zo lang geleden.
    Laat dit voor wat het is, onzeker gespeculeer. Worden we niets wijzer van.

    • Tja, onzeker gespeculeer, dat vind ik ook van alle aannames rondom de evolutie theorie en de big bang. Maar goed, het staat een ieder vrij om daar in te geloven.

  3. Lang geleden, op de basisschool zat een jongen voor mij die zich omdraaide en zei dat hij een leuk liedje kende. Hij begon met een ondeugende grijs in een soort bluesritme dat lied/gedicht zachtjes te zingen, zodat de rest het niet hoorde. Ik moest toen zo lachen om die tekst dat het me gedeeltelijk is bijgebleven.
    Door dit blog moest ik daar aan denken en heb mij rot gezocht naar muziek en tekstgedichten. De gezongen versie kon ik helaas nergens vinden (jammer) Maar…de tekst wel (al is het niet duidelijk wie het ooit bedacht heeft)
    Het heet:

    Eet nooit meer appels!

    Adam leefde lang geleden, eenzaam in de tuin van Eden,
    met de zegen van de Heer, wat verlangt een mens nog meer.
    Hij liep lekker in z’n blootje, baadde zon en baadde pootje,
    in het water van de beek, zeven dagen van de week

    Adam leefde zonder zorgen, totdat hij op een zekere morgen
    plotseling ontdekte dat ieder dier een vrouwtje had!
    Hij zei: “Heer, ik wil niet klagen, maar ik zou u willen vragen,
    onderdanig en beleefd, of u voor mij een vrouwtje heeft.”

    “Goed”, zei God, “ik zal mijn best doen, maar dan moet jij de rest doen.
    Ik zal zorgen voor een vrouw die haar leven deelt met jou”
    Adam liep van pret te zingen, hij kocht twee verlovingsringen.
    “Prijs de Heer, ik krijg een wijf, al kost ’t me een rib uit ’t lijf.”

    En toen Adam lag te slapen, heeft de Heer de vrouw geschapen,
    ’t Was een droom van elke man, alles d’r op en alles d’r aan.
    En ze leefden heel tevreden, samen in de tuin van Eden.
    Tot daar op een zekere dag, Eva de boom met appels zag.

    Eva dacht “Wat kan het schaden, aan zo’n boom zo vol geladen,
    ofschoon de Heer het mij verbiedt, mist men een, twee appels niet.”
    Eva brandde van verlangen, toen zij al dat fruit zag hangen,
    ze nam een hap terwijl ze zei: “An Apple a day, keeps the doctor away”

    Toen was ’t gedaan het mooie leven. Het paradijs werd opgeheven.
    Door een appel, zo ik weet, werken wij ons nu in ’t zweet.
    Door het eten van die appel, werken wij ons nu te sappel.
    Het is daarom dat ik beweer: “Snoep verstandig , eet een peer!”

    (met de groeten van de Heer).

    Smiley

  4. Hihihi, ik wil daar wel eens een muzikale bluesversie van horen. 🙂

  5. Giga Gerard zegt

    Terug in je kerststal Arie!
    https://www.youtube.com/watch?v=r50B1TzVG8Q

Laat een reactie achter op Giga Gerard Reactie annuleren

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: