8 juli 2020

Het watergat

Spectrum van een F5 ster, met rechtsboven een duidelijke puls, verkregen na de Fourier analyse. Copyright/Source: Borra u. Trottier, 2016

Een paar dagen terug hadden we het over de claim die twee Canadese sterrenkundigen hebben gemaakt, waarin ze zeggen dat in de spectra van 234 sterren een signaal zit met een periode van 1,6465 x 10-¹³ seconde (1,65 picoseconde of 1,6465 x 10-¹³ Hz) en dat het signaal veroorzaakt wordt door intelligente buitenaardse beschavingen, die de signalen met laserpulsen vanaf hun planeet uitzenden. In de daarop volgende discussie kwam de vraag naar voren wat zo bijzonder is aan die frequentie van 1,6465 x 10-¹³ Hz. Als 234 buitenaardse beschavingen die frequentie gebruiken om hun kosmische visitekaartje te versturen moet het toch wel bijzonder zijn? Ik kende zelf maar één andere, echt universele frequentie en dat is die van de 21 cm waterstoflijn, voor het eerst voorspeld in 1944 door de toen 25 jarige student Hendrik C. van de Hulst.

Source: Advances in Passive Microwave Remote Sensing of Oceans

Maar er is nog zo’n bijzondere frequentie en ik kwam ‘m tegen in een interessant artikel van André van Es, dat ook handelt over de claim van die 234 buitenaardse beschavingen (zie bron, André is de Seti philosopher). Dat is namelijk het zogeheten watergat, een stil gedeelte van het elektromagnetisch spectrum gelegen tussen de frequentie 1.420 en 1,666 MHz, corresponderend met golflengten van 21 en 18 centimeter – zie de afbeelding hierboven, het gat zit tussen ‘H’ en “OH’. Bij 21 cm wordt de – ik mag wel zeggen beroemde – waterstoflijn uitgezonden, een emissielijn die ontstaat door de zogenaamde spin-flip, als de spin van een elektron dat om de kern van een waterstofatoom (H) cirkelt eerst dezelfde spin als die kern heeft en daarna door de uitzending van een foton van spin veranderd, de spin-flip of het omklappen van de spin genoemd. Het beroemde WOW signaal was bij 21 cm. Bij 18 cm heb je een lijn die door het hydroxylradicaal (OH) wordt uitgezonden, in 1960 ontdekt in de interstellaire ruimte.

“Where shall we meet our neighbors?” he asked. “At the water-hole, where species have always gathered.”Bernard Olivier, 1971.

Het was Bernard Oliver, een wetenschapper die zich voornamelijk met elektronica en computers bezig hield én die een pionier was op het gebied van SETI, die in 1971 als eerste opperde dat het radiogebied tussen de 21 en 18 cm wel eens door intelligente buitenaardse wezens zou kunnen worden gebruikt, omdat het een rustig gebied in het EM spectrum is, zonder veel interstellaire ruis. Hij noemde dat gebied het ‘watergat’ , een verwijzing naar de Engelse term ‘watering hole’, een oude term, die gebruikt werd voor een plek waar veel gepraat wordt. Bron: Wikipedia + Seti Philosopher.

Comments

  1. Interessant.

    Heeft SETI nog niet eerder op deze frequentie gezocht?

    Verder heb ik er te weinig verstand van, maar toch denk ik dat hoge beschavingen niet op radio-frequenties communiceren, maar met een technologie die wij nog niet onder de knie hebben en daarom te weinig ‘horen’.

    Radio frequenties worden op lange afstanden van lichtjaren toch erg zwak? Zo erg zwak dat ze dan nog nauwelijks op te vangen zijn? Dat had ik tenminste wel eens gelezen. Ik denk dat buitenaardse, intelligente beschavingen ‘lachen’ om onze primitieve manier van radio frequent communiceren.

    Wellicht worden de signalen op 1,6465 x 10-¹³ Hz alleen maar als soort baken uitgezonden voor de primitievere soorten. 🙂

    Er schijnt in 2015 al een experiment op TU Delft gedaan te zijn om d.m.v. superpositie/verstrengelde deeltjes zonder tijdsverlies te communiceren. Dus dat lijkt mij de toekomstige interstellaire communicatie. En zolang wij daar niet aan kunnen meedoen, tellen wij niet mee. Ik vroeg mij altijd al af hoe Starship Enterprise op honderd lichtjaar afstand gewoon kon praten met Starfleet command, maar dat dat doen ze in de toekomst dus kennelijk op deze wijze.

    Zie deze link over die proef van TU Delft:
    http://www.tudelft.nl/nl/actueel/laatste-nieuws/artikel/detail/einsteins-ongelijk-delfts-experiment-beeindigt-80-jaar-oude-discussie/

  2. Je kunt niet sneller dan het licht communiceren met verstrengelde deeltjes. De deeltjes lijken sneller dan het licht met elkaar te communiceren, want als je er metingen aan doet dan zijn hun eigenschappen (bijvoorbeeld spin) op elkaar afgestemd (maar wat er nou precies gebeurt ‘achter de schermen’ weet niemand, en zullen we misschien wel nooit weten). Maar die spin/andere eigenschappen kun je bijvoorbeeld niet manipuleren op een manier dat de eigenschappen van het partner verstrengelde deeltje gelijktijdig meeveranderen.

    Verstrengelde deeltjes zijn ondanks dat toch wel nuttig voor communicatiedoeleinden, omdat je er perfect versleutelde, niet af-teluisteren communicatie verbindingen mee kan opzetten. Maar daarbij moet je dan ook nog steeds wel op de klassieke manier (met hooguit de lichtsnelheid of nog langzamer) data heen en weer sturen.

  3. Oeps Arie, Pico sec. interval tijd, dat is dus niet de frequentie. F=1/t dus rond de 0.6 THz zou ik zeggen, of als we dat andere getal nemen 60 GHZ.

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: