17 november 2018

‘Oumuamua houdt zich vooralsnog stil en gedeisd

Een groep astronomen in West-Australië gebruikte de Murchison Widefield Array Telescope om ‘Oumuamua te bestuderen  van 1 november 2017 tot 10 januari j.l. De astronomen bestudeerden  het interstellair object dat zich toen tussen de 95 en 950 miljoen km afstand van de aarde bevond.

‘Oumuamua artist impression credits; J.Pollard/Gemini Obseratory

Wetenschappers spotten de mysterieuze, roodgetinte ruimterots vorig jaar met de Pan-STARRS1 telescoop te Hawai op 19 oktober j.l. Ze doopten het gesteente ‘Oumuamua, Hawaiiaans voor  een boodschapper van ver die als eerste arriveert’. Het was het allereerste harde bewijs van het bestaan van een object dat zijn oorsprong had in een ander stersysteem en dat zich door ‘ons’ zonnestelsel heen bewoog. ‘Oumuamua’s bijzondere sigaarvormig uiterlijk en atypische orbitale karakteristieken noopte mensen zich af te vragen of het wel of niet om een interstellair ruimteschip ging.

Een groep astronomen besloot de MWA te gebruiken voor nader onderzoek. De MWA telescoop  bevindt zich ver weg van menselijke activiteit en radio interferentie. De groep  bestudeerde voor deze periode  het object dat zich toen tussen de 95 en 950 miljoen km afstand van de aarde bevond. In het bijzonder controleerden de astronomen op radiosignalen afkomstig van de ongeveer 400 meter lange ‘Oumuamua tussen de frequenties van 72 en 102 megahertz, een bereik dat vergelijkbaar is met de frequenties die worden gebruikt in FM-radio-uitzendingen. ‘Deze zendvermogens vallen ruim binnen de mogelijkheden van menselijke technologieën en zijn daarom aannemelijk voor buitenaardse beschavingen’, schreven de onderzoekers in de studie. De resultaten voegden meer bewijs toe dat ‘Oumuamua geen complex buitenaards schip is – of, als het zo is, is het niet over deze frequenties. In plaats daarvan is het waarschijnlijk het fragment van een komeet dat veel van zijn oppervlaktewater heeft verloren  door kosmische straling tijdens zijn lange tocht door de interstellaire ruimte, aldus de onderzoekers.

Hoewel het team geen signalen heeft gehoord die mogelijk door intelligent buitenaards leven zijn geproduceerd, was het onderzoek een belangrijke stap in de zoektocht naar buitenaardse intelligentie, zeiden de astronomen. “Als er elders in onze Melkweg geavanceerde beschavingen bestaan, kunnen we speculeren dat ze het vermogen kunnen ontwikkelen om ruimtevaartuigen over interstellaire afstanden te lanceren en dat deze ruimtevaart radiogolven kan gebruiken om te communiceren,” stelde hoofdonderzoeker Steven Tingay, adjunct-directeur bij de Internationale Centrum voor Radio-astronomieonderzoek (ICRAR) in Australië,  in een verklaring.
Er kunnen elk jaar meer dan 46 miljoen vergelijkbare interstellaire objecten door het zonnestelsel bewegen, blijkt uit onderzoek. De meeste van deze objecten zijn te ver weg om door de Murchison Widefield Array te bestuderen, maar toekomstige telescopen, waaronder de Square Kilometre Array (SKA), die  in Australië en Zuid-Afrika wordt gebouwd, kunnen astronomen helpen deze interstellaire objecten te onderzoeken.

Het artikel met de lange naam ‘A serendipitous MWA search for narrow-band and broadband low frequency radio transmissions from ‘Oumuamua’,  is  samengesteld en geschreven door 21 wetenschappers. Het bestaat uit 4 paragrafen en telt 9 bladzijden. In de introductie somt het summier de kenmerken van ‘Oumuamua op; dat het beweegt in een hyperbolisch baantraject, geen cometaire coma bezit en langwerpig van vorm is. De meest aannemelijke verklaring volgens het artikel is dat het object een komeet fragment is, dat tijdens zijn reis veel water verloren is door kosmische straling. Veronderstelt mag worden dat mochten er geavanceerde beschavingen bestaan ze ruimteschepen kunnen ontwerpen die interstellaire afstanden kunnen overbruggen, en dat deze communiceren via radiogolven. ‘Oumuamua biedt een buitengewone mogelijkheid om verder te zoeken naar buitenaards leven. Dit maakt het ook mogelijk om te zoeken naar zenders die ordes van grootte zwakker zijn dan die die te detecteren  zouden zijn vanaf een planeet die zelfs de meest nabije sterren omgeeft. Hoe meer van dit soort objecten, hoe groter de kans op succes. Het onderzoek stelt eigenlijk een soort prototype voor hoe dergelijke objecten in de toekomst onderzocht zouden kunnen worden’, aldus de wetenschappers. De resultaten, die nu nog  ‘non-detections of the signals searched for’ materiaal  opgeleverd hebben, zijn gedaan met de MWA die hier zeer  geschikt voor is. Naast de gedane observaties en het data processing gedeelte gaat het  artikel nog  verder in op waarom de MWA zo  geschikt is voor waarnemingen en dat het het derde soortgelijk onderzoek op rij is,  gedaan in het kader voor SETI. Alsmede  licht het de keuze voor de FM band toe. Bronnen; Livescience.com en astroblogs over dit onderwerp.

De studie, die op de preprintsite ArXiv is geplaatst en vrij te downloaden is, is geaccepteerd voor publicatie in The Astrophysical Journal.

https://arxiv.org/abs/1802.09276v1

http://iopscience.iop.org/article/10.3847/1538-4357/aab359/pdf

Laat wat van je horen

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.