19 september 2018

Enkele van de oudste sterrenstelsels van het heelal ontdekt en ze draaien…om de Melkweg

Simulatie van dwergstelsels rondom een groot sterrenstelsel. Credit: Durham ICC/HITS/MPIA/Auriga/S. Bose et al.

Sterrenkundigen van de Durham Universiteit en het Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics (CfA) hebben aanwijzingen gevonden dat enkele van de dwergstelsels die om de Melkweg draaien tot de alleroudste sterrenstelsels in het heelal behoren. De Melkweg heeft bijna zestig van die kleine begeleiders en sommigen daarvan, met namen als Segue-1, Bootes I, Tucana II en Ursa Major I, lijken al kort na het ontstaan van het heelal te zijn gevormd – het heelal zelf is 13,8 miljard jaar oud. Onderzoek van de sterrenkundigen laat zien dat de Melkweg twee types van begeleiders heeft. Het eerste type ontstond al 100 miljoen jaar na de oerknal, toen aan het einde van de kosmische ‘donkere periode’, die 380.000 jaar na de oerknal begon met de recombinatie van waterstof atoomkernen en elektronen tot neutraal waterstof en de ontkoppeling van straling en materie, het waterstofgas ging afkoelen en in de halo’s van donkere materie tot sterren ging condenseren. Dat leverde de eerste generatie sterrenstelsels op, die lichtzwak waren. De hierboven genoemde dwergstelsels van de Melkweg behoren tot die eerste generatie.

Een voorbeeld van zo’n dwergstelsel, het nauwelijks zichtbare stelsel Bootes I, gefotografeerd door Hubble.

Enkele honderden miljoenen jaren later ontstond de tweede generatie, toen het waterstof door de intense UV-straling van de eerste stelsels geïoneerd was, d.w.z. toen de waterstofkernen en elektronen weer loskoppelden1. Toen ontstonden ook de echte grote sterrenstelsels, zoals de Melkweg en het Andromedastelsel. De sterrenkundigen van de twee instituten hebben een computersimulatie gemaakt van het ontstaan van sterrenstelsels en het onderscheid in de twee types van dwergstelsels blijkt goed te passen binnen de waarnemingen. Ook past het uitstekend bij het gangbare heelalmodel, het Lambda-CDM model, waarbij men er vanuit gaat dat er donkere energie (Lambda, de Kosmologische constante) en CDM (cold dark matter) is. Hier het vakartikel over de waarnemingen en berekeningen, nog te verschijnen in The Astrophysical Journal. Bron: CfA.

Noten
  1. Toeval of niet, maar deze week zijn ook de resultaten bekendgemaakt van de Hubble Deep UV (HDUV) Legacy Survey, waarbij met Hubble de stervorming en daaraan gekoppelde UV-straling van 12.000 sterrenstelsels in het vroege heelal in beeld is gebracht. Hier meer info daarover. Hier het vakartikel erover. []

Reacties

  1. Robert Heijd zegt:

    Wellicht een overbodige vraag. Uitgaande van het Big Bang-model zouden deze satelliet sterrenstelsels toch alleen om de Melkweg kunnen draaien, wanneer het beginpunt van de Big Bang ook in de nabijheid van het Melkwegstelsel gelegen moet hebben? Ik stel mij de Big Bang voor, als een expansie op een puntbron.

    Aangezien we 13,8 miljard lichtjaar ver kunnen kijken, was de puntbron op die locatie daar dus aanwezig. Dan moet de materie na de explosie van deze puntbron, zich toch sneller hebben voortbewogen dan de lichtsnelheid, om de huidige situatie van het universum te kunnen verklaren?

    Trekt de vaststelling van deze oeroude satellietsterrenstelsels nu het Big Bang model in twijfel?

    • We kunnen (bijna) 13,8 miljard lichtjaar ver kijken, in álle richtingen. Die ‘puntbron’ bevindt zich dus overal. Het gaat verder niet om een explosie, maar om expansie, het uitdijen, eerst inflatoir, van de ruimte(tijd), vanuit dat beginpunt. Zoals het vel van een ballon uitzet als je een ballon opblaast. Alleen zie je op dat vel geen beginpunt: alle punten bewegen zich van elkaar af en het is onmogelijk om te zeggen vanuit welk punt op het ballonvel de uitzetting is begonnen: die is overal tegelijk begonnen. Onze Melkweg is dus geen haar dichter (of verder) dan andere sterrenstelsels (Andromeda, Draaikolknevel, Windmolenstelsel, Zonnebloemstelsel, Virgo, …) van welk beginpunt ook, omdat alle punten gelden als beginpunt. Natuurlijk blazen we hier niet echt een ballon op. Die zet a.h.w. uit zichzelf uit en alleen wat met en op het vel gebeurt, telt. Er is alleen een vel, geen binnenkant, geen ruimte om het vel heen.

      • Roger Thijs zegt:

        Dat lijkt mij ” fysisch ” een bijna – onmogelijkheid, omdat een expansie vanuit één punt word tegengesproken door de aanwezigheid van materie die uitzet tot ” iets ” wat op den duur ( zeg : na 380 000 jaar ) zich ontwikkeld tot wat wij het heelal zijn gaan noemen. ALS er zoiets als een puntbron is geweest, zonder tijdruimte, om dan plotseling over te gaan naar een ” materieklont ‘ is er tijd én ruimte , en hebben sommige gedeelten zich verder van de kern verspreid dan andere . Tenzij, inderdaad, er in het oerbegin andere wetten golden dan pakweg, zovele duizenden ” jaren ” later.

        • @ Roger. De ruimte dijt uit, rekt zich almaar verder uit, in alle richtingen, zonder dat je een punt of een locatie kunt aanwijzen van waaruit die uitdijing begonnen is: het idee van een puntbron, ergens lokaliseerbaar in het heelal, als een soort middelpunt t.o. waarvan bepaalde delen dicht dan wel ver van dat oercentrum zouden zijn, klopt niet. Je kunt wel zeggen dat het heelal uit een singulariteit is voortgekomen, en dat lijkt misschien op een puntbron, maar die singulariteit is zich beginnen uitzetten, is expanderende ruimtetijd geworden en die expansie kun je je voorstellen als een ballonvel dat zich, a.h.w. spontaan, uitzet en waarvan alle punten zich gelijktijdig van elkaar af bewegen. Op dat vel is er geen beginpunt, geen puntbron, geen kern. Het is trouwens niet de materie die uitzet, zoals je dat formuleert in je eerste zin, maar de ruimtetijd, waarin zich na verloop van tijd materie heeft ontwikkeld.

          • Roger Thijs zegt:

            Filosofische vraag is dan: waar komt die materie dan vandaan…? En WAT heeft de ruimte – tijd getriggerd materie te …creëren ? Wiskunde stopt daar, dunkt me.

  2. Goed verwoordt @Robbert, ik zat daar ook al mee in mijn maag. Zijn we dat toch het middelpunt van het universum “globaal” genomen? Tijd-ruimte is nogal verwarrend soms.

  3. Robert Heijd zegt:

    Een puntbron kan zich niet overal bevinden, dat spreekt de definitie tegen. Wel zou het prille begin van de Big Bang een gigantische klont kunnen zijn, dat zich met het verstrijken der tijd, mede door de expansie van het heelal, onder invloed van donkere materie en energie, zichzelf steeds meer uit elkaar trekt. Dat het allemaal van niets en nul naar een gigantische materieklont omvormde, 13,8 miljard jaar geleden.

    Het is volgens de huidige consensus ook zo dat de veronderstelde expansie van het universum in sommige gevallen sneller gaat dan de snelheid van het licht. Maar dan begrijp ik nog steeds niet hoe deze, zich pas vormende oeroude sterrenstelsels, zich zo vlak bij de Melkweg kunnen bevinden. Deze zouden dan toch met gelijke tred met ons sterrenstelsel geëvolueerd moeten zijn?

    • Ill Matilled zegt:

      De (oer)singulariteit is slechts een conceptuele voorstelling. Het is onze mentale afkorting voor ‘alles’ en is het nodig om met concreta te kunnen rekenen anders moeten we refereren naar oneindige oneindigheden.

      De singulariteit onstaat via de limitaties van de logica en krijg je daardoor automatisch de bekende perspectief van observer en object.
      Er ‘is’ niets buiten de sfeer van alles dus we leven, gedijen en sterven binnen in die singulariteit waarvan we de intrinsieke dynamiek denken te kunnen waarnemen i.e. de wetmatigheden en de corresponderende expressies zoals tijd, ruimte, versnelde expansie van het heelal etc.

      Er is geen absoluut middelpunt wat je met bijvoorbeeld een cartesisch coördinatenstelsel zou kunnen aanduiden als beginpunt/oorsprong.

    • @ Robert. Op je eerste zin: inderdaad, dat is precies wat ik wou aangeven, m.n. dat dat puntbronidee niet klopt. Het begin van het heelal bevindt zich in alle richtingen, cf. de kosmische achtergrondstraling, de nagloed van de Oerknal zeg maar, die ons vanuit alle richtingen bereikt.
      De eerste satellietstelsels van de Melkweg zijn kennelijk heel oud, maar dat betekent niet dat de onmiddellijke omgeving leeg was. Alleen is het verder aanwezige gas geïoniseerd door die eerste straling zodat er geen verdere stervorming kon plaatsvinden. Nadat het gas voldoende was afgekoeld, honderden miljoenen jaren later, kon het weer kon de stervorming weer op gang komen en ontstonden geleidelijk de grote(re) stelsels zoals de Melkweg: oud en nieuw die min of meer dezelfde omgeving delen. Het is helemaal niet zo dat oude stelsels ver van ons én dichter bij de Oerknal zouden zijn en jonge dicht bij ons en ver van de Oerknal.

  4. Marc Opdebeeck zegt:

    Weer een bewijs dat de BB theorie niet kan.
    In een betere theorie klinkt de verklaring veel aannemelijker namelijk:
    Het oude sterrestelsel dat ze gevonden hebben behoorde altijd al tot het zwaartekracht-systeem van het melkwegstelsel. Het is daar 13 miljard jaar gebleven terwijl de ruimte-tijd van ons melkwegstelsel verder is uitgegroeid samen met de andere buiten ons systeem. Laniakea, het zwaartekracht-systeem waar wij met vele rondom-ons-gelegen sterrestelsels toe behoren en dus ook in meedraaien, heeft in die 13 miljard jaar zijn ruimte-tijd ook uitgebreid.

    • Hoe ziet dat bewijs er precies uit, dat de BB theorie niet meer kan? Welk bewijs leveren die oudste dwergstelsels precies?

      • Zij zijn het bewijs dat we een nieuwe big bang theorie nodig hebben, waarbij grote en kleine sterrenstelsels mogelijk zijn en waarbij de grote door de kleine in stand worden gehouden, dus als een soort donkere materie anker systeem functioneren.
        Excuus voor mijn engels maar mijn reactie was;

        The oldest galaxies are faint ( most globular clusters called Galaxy Anchor Black Holes : GABHs) orbiting our Milky Way !! According to Quantum FFF Theory, Indeed inside these Globular clusters are the original Electric Dark Matter Black Hole splinters from the big bang nuclear Higgs Black Hole evaporation .see:
        Primordial Electric Dark Matter Black Holes outside Galaxies responsible for the creation and contraction of a Cyclic Universe.
        http://vixra.org/pdf/1806.0068v2.pdf
        However, we need a new Fermion repelling and Plasma producing Black Hole paradigm.

      • Robert Heijd zegt:

        Voor zover mij bekend bestonden deze uitzonderlijk oude sterrenstelsels louter op de grens van het zichtbare, op de grens van het uiterste wat de mensheid tot op heden kan waarnemen.

        Als deze bevindingen blijken te kloppen moet onze huidige kijk op het ontstaan van het universum toch op zijn minst worden bijgeschaafd om vormende sterrenstelsels zo dicht bij huis, te kunnen verklaren.

        Sterrenstelsels zouden dan niet alleen tijdens de Big Bang gevormd zijn maar ook op enig moment nog kunnen ontstaan. Anders is de locatie hiervan mijns inziens niet te verklaren.

        Wat mij als bijzonder fragiel aandoet is de classificatie van sterrenstelsels als oeroud, gebaseerd op een model wat niet in de praktijk te controleren valt. Ja de metingen kunnen overeenkomen met dat wat we ook op de 13 miljard lichtjaar grens kunnen waarnemen maar is dat nou diepgaand bewijs van de leeftijd van deze stelsels?

        Ondanks alles ben ik blij met elk initiatief op academisch niveau wat kan leiden tot nieuwe inzichten.

      • Marc Opdebeeck zegt:

        De BigBang theorie zegt het volgende?
        Als de inflatie periode en de expansie gezien moet worden als krenten op het ballonoppervlak dan zijn dit oud sterrenstelsel en ons melkwegstelsel twee voorbeelden van krenten met een locatie in de tijd.
        Ons melkwegstelsel bezit ook zeer oude sterrenhopen rond zijn centrum die ook misschien wel 12 tot 13 miljard jaar oud zijn. We hebben dus 2 krenten op ons ballonoppervlak die 13 miljard jaar waartussen de ruimtetijd volgens de BB theorie heeft kunnen expanderen. Vroeger waren de sterrenstelsels veel kleiner heb ik gelezen in vorige artikels en stonden dus dichter bij elkaar. Als men zegt dat er geen ruimte tussen was maar waterstofgas dan neem ik aan dat voor de meeste stelsels zo moet geweest zijn vlak na de oerknal, m.a.w. Er was nergens ruimte die kon expanderen want dat waterstof was overal aanwezig om nog de jongere sterrenstelsels te vormen. Welke ruimte expandeert dan of hoeveel afstand moet er dan tussen sterrenstelsels zijn om te expanderen?
        De BB theorie is helemaal niet duidelijk daarin of interpreteer ik het verkeerd?

  5. G09 83808 is het “jongste” sterrenstelsel tot nu toe waargenomen op z = 6. De roodverschuiving van CO was daarbij bepalend. Z = 6 is het einde van de ionisatieperiode dat een feit is en is afgeleidt uit veranderingen in het spectrum van het Lyman-alpha forest https://en.wikipedia.org/wiki/Lyman-alpha_forest en o.a. de laatste waarnemingen van de 21 cm doppler ruis onder de FM band zie https://arxiv.org/pdf/astro-ph/0608032.pdf, dus dat zit wel snor. Deze bolclusters zijn niet “jong” zoals de G09 83808 maar worden als oeroud van dichtbij waargenomen, niet d.m.v. de roodverschuiving (die zal er nauwelijks zijn op deze afstand) maar volgens de onderzoekers door hun “luminosity function”, je moet toch wat. De vraag is nu of deze nieuwe methode wel klopt met de werkelijkheid zonder aanvullende referenties.

  6. @ Roger Thijs

    Denk aan Einstein: e=mc². De Big Bang (BB) was geen lauwe bedoening: in het begin was het heelal bloedheet, omdat alle energie van de BB (met inflatie) in een uiterst klein volume was samengeperst. Toen het piepjonge heelal voldoende was uitgezet en afgekoeld kon energie worden omgezet in materie: pas dan werden de eerste atomen gevormd (vooral of in eerste instantie waterstof).

    Het is niet de ruimtetijd die getriggerd werd om materie te creëren, materie ontstond IN de ruimtetijd (zie vorige alinea). De ruimtetijd zelf ontstaat met de BB. De vraag is dus eigenlijk: wat triggerde de BB? Daar bestaan een aantal (allemaal onbewezen) ideeën over, het ene al speculatiever dan het andere. Als je wiskunde ergens voelt stoppen, dan denk ik dat het daar is (singulariteiten, in de BB of zwarte gaten, zijn er niet zo “geliefd”)., maar ik ben niet zeker dat dat aan de wiskunde ligt: misschien hebben we de juiste wiskunde nog niet ontwikkeld, of zijn onze ideeën ter zake nog veel te gebrekkig.

    • Roger Thijs zegt:

      Je hebt tijd vrijgemaakt om mij te antwoorden, en dank daarvoor. Het is mij bekend ( nou ja, ik heb dat ook maar van horen zeggen, en uit de boeken nietwaar ) dat het heelal in het begin onmeetbaar heet moet zijn geweest, en de e=mc2 van Einstein is mij ook al eens ter ore gekomen dacht ik, maar als ik schreef dat materie ergens moet zijn gecreëerd ( IN de ruimte – tijd zoals je schrijft ) bedoelde ik eigenlijk, WAT is het geweest dat die BB plots triggerde van punt – zijn ( singulariteit ) tot wat wij nu zien als ruimte, bezaaid met materie in de vorm van sterren, planeten, kometen, noem het maar….Dat wiskunde daar ” stopt ” lijkt mij logisch ( ! ) omdat ” voorbij ” dit oer- begin – punt alle wiskunde niet van toepassing zou zijn ( dénk ik ! ) , gezien ons idee van wiskunde past IN dit heelal…Dat wij daar ” voorbij ” zouden kunnen kijken met onze wiskunde zou natuurlijk fantastisch zijn, maar mag ik hierover mijn twijfels hebben ? Zijn wij niet, alle knappe theorieën ten spijt slechts dwalende geesten ? Ik verwoord het nu misschien een beetje cynisch misschien, en dat is ook niet echt mijn bedoeling…Maar ons Heelal is té gigantisch om het heel – en – al te vatten.

      • Geen dank! Het is boeiende materie, en daar maak ik graag tijd voor. Die trigger, ja, dat is een beetje de vraag der vragen. Daar is men noch niet uit, al zijn er verschillende mogelijke (deel)antwoorden gesuggereerd. Eén aspect is of je moet aannemen dat tijd en ruimte met/in de BB zijn ontstaan en dat de vraag naar wat er daarvoor was dus onzinnig is (maar hoe zit het dan met een trigger die, noodzakelijkerwijze, voorafgaat aan de BB?), dan wel of je ervan uitgaat dat er wel degelijk iets vóór-BB-achtigs valt te concipiëren (cf. bv. het cyclische heelal, dat zichzelf voortdurend opvolgt). Maar kunnen, we, inderdaad, voorbij ons oer-begin kijken? Misschien niet, of niet snel, of misschien vinden we ooit het echte en juiste antwoord op de vraag waarom niet … Intussen zullen we (soms) dwalende geesten zijn, met niettemin een aantal betrouwbare antwoorden, altijd op zoek en op weg om het heel en al onvatbare toch enigszins te vatten… Dat is en blijft een boeiende zoektocht, zelfs dwalingen inbegrepen.

  7. Marc Opdebeeck zegt:

    Kortom de BigBang theorie houdt geen steek en zit vol van tegenstrijdigheden!
    Wat moeten wetenschappers nog verzinnen om hem te laten kloppen?
    Straling en materie in één punt?? Hitte terwijl hitte toch afkomstig is van de kinetische energie van elektronen?? Heeft materie nog kinetische energie in deze singulariteit?
    Het vlakheidsprobleem? En het probleem van deze topic.
    Ik snap er niks meer van dat ze deze theorie nog steunen! Sorry ik ben geen schaapje van de kudde!

    • Zodra we weten hoe alles in elkaar steekt en we weten hoe we iets uit niets kunnen creëren is het meteen gedaan met de mensheid. Wellicht was er een beschaving in het verleden die experimenteerden met deze ontdekking en dit heelal gecreëerd hebben in een laboratorium en staan wij op het punt dit te herhalen, een soort kip &ei cyclus 🙂

    • Ill Matilled zegt:

      ” Maar als jullie het irritant vinden dat ik mijn idee doorgeef dan stop ik onmiddellijk hoor.”

      Het zou wel jammer zijn als je nu opeens stopt met raaskallen en jezelf voor de gek houden op een publiek forum.

      Jou zien struikelen van (on)zin naar (on)zin is top entertainment dus graag blijven en vooral doorgaan. Het volk wil ‘panem et circenses’ en je doet het goed.

      Zo zie je maar, niet iedereen is stront jaloers op je totaal gebrek aan zelfkritiek of denkvermogen.

  8. Wat is nu precies de reden van de verwarring c.q. de discussie? De Melkweg zelf is ook bijna net zo oud als het heelal….de oudste ster in de Melkweg is 13,4 Mld jaar. Daar maakt blijkbaar niemand zich zorgen over….maar wel dat enkele satelietstelsels van de Melkweg zo oud zijn?

    • Die bolhopen zijn van de eerste generatie sterrenstelsels beweert men hier en de Melkweg behoort tot de tweede generatie, dat is eigenlijk de boodschap die het zo interessant maakt.

      • Die dwergstelsels zijn inderdaad van de eeste generatie, de Melkweg van de tweede generatie, helemaal correct. Maar betekent dat dan dat ze niet bij elkaar mogen staan? Moeten de oudere dwergstelsels veel verder weg staan omdat ze ouder zijn? Ik denk dat hier twee dingen verward worden, de expansie van het heelal met de sterrenstelsels die door die expansie steeds verder van elkaar verwijderd raken en de lokaal gebonden clusters en superclusters van sterrenstelsels en de bijbehorende dwergstelsels, die elkaar gravitationeel vasthouden. De (jongere) Melkweg en (oudere) dwergstelsels vormen zo’n lokaal gebonden groep, die dwars tegen de expansie van het heelal in elkaar in een gravitationele greep houdt. Staat dus niet in conflict met de Hubble-expansie van het heelal en het betekent zeker niet dat het model van de oerknal nu opeens op de schroothoop kan.

        • Dus jonge draaikolken en oude draaikolken in het zelfde bad dat wel steeds voller word in een ander veel groter bad , dat mischien weer in kontakt staat met een veel groter zwembad (multi zwembad paradijs)
          🙂

        • Arie, dan denk ik aan een vlinder die tegelijkertijd met de rups waaruit hij voortgekomen is wordt waargenomen, om maar eens een analogie te bedenken…. de chronologie klopt dus niet meer door de expansie begrijp ik ?

          • De vraag draait eigenlijk om het ontstaan van (dwerg-)sterrenstelsels in een lokaal gebonden groep. Op het moment dat de dwergstelsels van de eerste generatie zoals Segue-1, Bootes I, Tucana II en Ursa Major I ontstonden condenseerde het waterstofgas door afkoeling en kwam de stervorming op gang. Alleen dankzij sterren heb je sterrenstelsels, anders zijn het gewoon gigantische waterstofwolken. De Melkweg was er toen nog niet, maar het waterstofgas (plus achterliggende filamenten van donkere materie) waaruit honderden miljoenen jaren later de Melkweg zou ontstaan was er al wel. Het is dus niet zo dat honderden miljoenen jaren later de melkweg ploep uit het niets tevoorschijn komt, het materiaal was er al die tijd al. Dus toen de Melkweg er eenmaal was trok ‘ie de dwergstelsels van de eerste generatie aan (waarvan een deel verzwolgen werd en nu in de buik van Sagittarius A* zit) en werd zo de Lokale Groep gevormd, waar ook stelsels als M31 en M33 toe behoren. Allemaal gravitationeel gebonden, dus er is geen sprake van verwijdering door de Hubble expansie van het heelal.

        • Marc Opdebeeck zegt:

          Het is natuurlijk niet alleen dit probleem van expansie. Het is een aaneenschakeling van tegenstrijdigheden en fysisch onmogelijke processen die de BB theorie de das zullen omdoen.
          Op het eerste zicht lijkt uw verklaring correct en zo zou het ook moeten zijn (zie mijn eerste paragraaf in deze topic). Het probleem zit hem in het feit dat als de dwergstelsels van de eerste generatie en het Melkwegstelsel van de tweede generatie zijn en geen uitdijing ondervinden van de expanderende ruimte-tijd dan moet de waterstofgaswolk rond het dwergstelsel ,waaruit het Melkwegstelsel zal ontstaan, op dat moment tot het zwaartekrachtveld behoren van het dwergstelsel.
          Maar ik heb bij mijn weten nog geen (groot) sterrenstelsel weten ontstaan in een interstellaire gaswolk van een klein sterrenstelsel. Dus hier zit een fysisch onmogelijk proces achter.
          Het is ook niet zo dat een grote waterstofgaswolk rond het kleine dwergstelsel een zwaartekracht uitoefent op het dwergstelsel omdat zijn eigen zwaartekracht systeem nog moet evolueren naar dat van een galactisch sterrenstelsel.

          In de huidige interstellaire moleculaire gaswolken worden geen nabijliggende sterren aangetrokken omdat de gaswolk zelf geen gecentraliseerde zwaartekracht heeft. Die komt pas na de draaiende materie rond een eerst nog virtueel centrum. Elk atoom of molecule heeft een kleine vervorming van de ruimtetijd maar heeft geen gecentraliseerde zwaartekracht op grotere afstand die eigenlijk moet komen van een gecoördineerd wervelen van groepen van atomen of moleculen. Eenmaal die atomen of moleculen met hun ruimtetijd kromming min of meer naar een centraal punt wijzen begint deze centrale configuratie een zwaartekracht te ontwikkelen die door de zwaartekracht al maar sterker wordt.
          Hier heb ik al een tipje van de sluier van zwaartekracht opgelicht. 🙂

          • Een zwaartekracht ontwikkelen die door de zwaartekracht almaar sterker wordt? En gaswolken en tutti quanti hebben dus geen zwaartekracht? Oplichting, inderdaad, lijkt me dat.

  9. Marc Opdebeeck zegt:

    Nee gaswolken hebben op zich geen zwaartekracht op grote afstand.
    Door meer coördinatie in de beweging van aparte atomen of moleculen over het ruimte-tijd-net rond een virtueel centrum ontstaat meer en meer zwaartekracht naar een bepaald centraal punt. Doordat zwaartekracht met één centrum stijgt gaat de coördinatie van de atomen en moleculen versnellen zodat de zwaartekracht verder stijgt omdat de materie zich centraler gaat bewegen. Hoe meer de materie zich concentreert des te meer men een zwaartekracht systeem ontstaat zoals planeten of sterren.
    Nieuwe theorie over zwaartekracht waarvan ik hier een klein stukje schets. Het is misschien te vroeg voor jullie om dit te begrijpen. In realiteit kan men dit stukje al testen aan de hand van de bestaande observaties. 🙂

  10. “Gaswolken hebben op zich geen zwaartekracht op grote afstand.” Dat hangt helemaal af van de massa die ze hebben, zoals Newton in 1686 al formuleerde met z’n beroemd geworden universele zwaartekrachtswet. Een voorbeeld van zo’n intergalactische gaswolk is de Lyman-Alpha blob 1, die pakweg 150.000 lichtjaar in doorsnede is, een gaswolk waaruit later een sterrenstelsel kan ontstaan. Die gaswolk heeft massa, dus zwaartekracht. Of denk jij dat de zwaartekracht pas optreedt als al dat gas geconcentreerd is in sterren? Een gaswolk heeft geen zwaartekracht, maar een ster wel? Klopt Newton’s wet ook niet in jouw theorie, die kennelijk zo ingewikkeld is dat wij ‘m op dit moment niet kunnen begrijpen?

  11. Marc Opdebeeck zegt:

    Juist, Newtons theorie moet een beetje gemodificeerd worden. Namelijk zwaartekracht gaat niet oneindig ver en beperkt zich tot het systeem waarin het zich gevormd heeft. En nog een paar andere nuances.
    Het is correct als je zegt dat je pas zwaartekracht hebt op afstand als men een planeet of ster heeft. De materie moet georganiseerd en gecoördineerd zijn rond een centrum zoniet heb je geen zwaartekracht van de volledige massa in dat systeem.

  12. Marc Opdebeeck zegt:

    @Nico, De theorie is niet zo moeilijkmaar het beschrijft een paar basiselementen en structuren. Zolang men deze niet kent lijkt het moeilijk. Eenmaal de basiskrachten en basisstructuren gekend kan men gewoon afleiden.
    Tot nu toe passen de afleidingen in de observaties maar daarom niet in de huidige theorieën. Mijn theorie heeft wel duidelijk bewijzen dat zwaartekracht maar tot op een bepaalde afstand en hoe ze werkt. Hiervoor heb je wel de basisingredienten nodig. Spijtig genoeg vind ik die niet in de huidige theorieën.
    Als men met een theorie allerlei observaties kan verklaren die voor de concensus onbereikbaar zijn dan getuigt dat van accuraatheid.
    Hoe zou jij aan de Romeinen uitgelegd hebben hoe de elektromagnetische straling eruit zag en werkte. Om dat aan de man te brengen moest je hen de begrippen van elecktriciteit en magnetisme uitleggen. Moeilijk is dat niet maar wel omvangrijk en men stuit voortdurend op onbegrip. Trouwens is hier nog niet alles over gezegd naar de huidige concensus…
    🙂

    • Wil je dan aan ons, Romeinen, jouw equivalent van elektromagnetische straling eens openbaren, of ben je ons, in je grenzeloze bescheidenheid, vlotjes 2000 jaar vooruit zodat je niet eens moet proberen om een spat van verifieerbare en falsifieerbare onderbouwing te verschaffen? Vooralsnog is het allemaal bijzonder ijl, cf. hoe het gaat bij zelfverklaarde fantasten met hun bloedeigen theorieën die ze, in het serieuze veld, nergens verkocht krijgen. Ik vrees trouwens dat jouw heelal niet erg levensvatbaar is, maar omdat je er zo weinig bruikbaars over loslaat, kan ik dat niet zomaar bepalen, natuurlijk. Dat is wel zo handig, niet?

      • Marc Opdebeeck zegt:

        Begrijp me niet verkeerd en het is geenszins een belediging naar de wetenschappers.
        En wie zegt dat ik het in de academische wereld niet verkocht krijg?
        Het onbegrip en het gebrek aan respect is al uitgekomen.
        Het tweede punt van 2000 jaar achterstand op de theoretische fysica kan nog uitkomen als men zich nog veel vastklampt aan de huidige dogma’s.
        Kan jij elektromagnetisme uitleggen in een paar bladzijden aan iemand die geen kennis heeft van die materie? Ik niet.
        Mijn theorie is zeer falsifieerbaar als dat de open vraag is. Waarom krijg ik meteen beledigingen van een fantast naar mijn hoofd geslingerd als je nog niet eens weet hoe de vork aan de steel zit. Sta je niet open voor nieuwe theorieën of zo?
        Één van de modificaties in het EM domein is dat de voorstelling van de sinusgolfbeweging van de concensus moet bestaan uit een halve tijd magnetisch veld en de andere helft electrisch veld, terwijl we nu tegelijkertijd elektrische en magnetische opbouw hebben in de sinusoide of is dat een verkeerde voorstelling?
        EM golven hebben een bolvolume wat wil zeggen dat de golflengte even lang en hoog is als de golflengte die de frequentie aangeeft wat in de concensus aangegeven wordt als amplitude. De amplitude is bovenop dit bolvolume. En nog veel andere modificaties zijn nodig om de essentie en de werking er perfect van te begrijpen.
        Ik vraag wel een beetje respect van jouw kant ook aub.

        • Marc, het Engelse spreekwoord luidt ‘big claims need big proofs’. Jij claimt het beter te weten dan Newton, Maxwell en Einstein. Je snapt toch wel dat het een tikkeltje irritant begint te worden als we al maanden roepen om dat bewijs, jouw theorie, en we dat maar niet te zien krijgen?

          • Marc Opdebeeck zegt:

            Ik geef toch al de antwoorden op jullie problemen bij observaties, dat is al een grote stap vind ik.
            De theorie zit grotendeels in mijn hoofd en komt nog volledig op papier maar neemt veel tijd in beslag. Hij moet aangevuld worden met tekeningen en zo. Het domein waar ik over schrijf is enorm. Ik heb niet het geluk van vrienden te hebben in de wetenschapswereld, dat vertraagd het proces natuurlijk.

            Maar als jullie het irritant vinden dat ik mijn idee doorgeef dan stop ik onmiddellijk hoor. 🙂

  13. A thirteenth-century Persian poet, Ibn Yamin (??? ???? ???????), said there are four types of men

    One who knows and knows that he knows… His horse of wisdom will reach the skies.
    One who knows, but doesn’t know that he knows… He is fast asleep, so you should wake him up!
    One who doesn’t know, but knows that he doesn’t know… His limping mule will eventually get him home.
    One who doesn’t know and doesn’t know that he doesn’t know… He will be eternally lost in his hopeless oblivion!

    Oneindige wijsheid op een blauwe knikker in een heeel groot heelal ,
    Sommige zaken zijn niet te begrijpen
    Thanks Nico

  14. @ Marc Opdebeeck

    Wie heel hard roept dat de anderen er allemaal glorieus naast zitten maar in alle talen oorverdovend stil blijft als er gevraagd wordt om dat eens substantieel te onderbouwen (met het louter poneren van een aantal bizarre stellingen of aannames doe je dat niet) is in mijn ogen en tot nader order een fantast. Beledigend? Dat was niet de intentie: voor je ‘big claims’ lever je niet de minste ‘proofs’ (laat staan big ones), en in die zin doe je zoals fantasten doen. Heb je wat meer te bieden? Ik zie het graag tegemoet. Maar het eeuwigdurende excuus dat het allemaal in je hoofd zit en eerst eens een keer moet worden uitgeschreven en/of dat het voor ‘Romeinen’ zoals wij niet meteen valt uit te leggen, daar moet je niet weg mee willen komen. Beweren zonder te bewijzen kan iedereen. Maar ze moeten niet verwachten dat ze enkel op hun woord worden geloofd. Dat lijkt mij ook wel beledigend.

  15. Marc Opdebeeck zegt:

    Ik zou jullie een voorstel kunnen doen.
    Ik neem aan dat er in dit publiek forum een aantal professoren en andere wetenschappers meelezen.
    In plaats van het binnen een jaar op archiv.org te gooien of het in boekvorm te gieten zou ik hier mijn theorie kunnen uiteenzetten en het bekijken als een soort peer review.
    Tegelijkertijd veronderstel ik dat deze “publicatie” een copyright is van mijn werk.
    Zoals ik eerder al vermeld heb is het werk omvangrijk en zal het misschien nog omvangrijker worden met de discussies errond.
    De theorie bestaat uit een paar grote hoofdstukken:
    1) IETS UIT HET NIETS
    2) BOUWSTENEN EN BASISSTRUCTUREN VAN HET IETS
    3) HET PRIMAIR ROOSTER OF RUIMTETIJD-NET
    4) HET SECUNDAIR ROOSTER
    5) MATERIEVORMING EN MASSA
    6) ZWAARTEKRACHT IN HET HUIDIG SYSTEEM
    7) MATERIE SYSTEMEN
    8) ZON AARDE MAAN SYSTEEM

    Aan de laatste reacties te zien lijkt het mij dat ik start met een soort vijand tegenover mij die mij zo vlug mogelijk willen afschieten. Ik vind “heel kritisch zijn” fijn maar schieten om te schieten niet. Daarentegen verwacht ik af en toe wat steun ipv alleen maar verwerpen. Daarom ben ik wat terughoudend snap je.

    Wat vinden jullie van dit voorstel?

    • Mark, prima voorstel hoor. We hebben daar een uitstekend podium voor, de Astrocorner, waar je zelf je dingen kunt plaatsen. Alles is en blijft van jou, wij maken daar geen enkel recht op. Er wordt hier nooit geschoten om te schieten, wat we doen is onderbouwd. Dat is nou juist het frusterende heel vaak, dat we dingen ‘onderbouwd onderuit schieten’, zoals de platte aarde fantasieën, maar ze nooit op de argumenten ingaan. Zoals voor alle theorieën geldt dat alles overeen moet komen met de waarnemingen, dat is de toets die we zullen doen – (i>the proof is in eating the pudding. Jouw zwaartekrachtstheorie zal bijvoorbeeld een voorspelling moeten doen voor de precessie van Mercurius, waar zowel de zwaartekrachtswet van Newton als de ART van Einstein een voorspelling voor doen en die volgens de waarnemingen 574,10?± 0.65 bedraagt. Met die meetlat van de waarnemingen kan jouw theorie geverifieerd of gefalsificeerd worden.

  16. Marc Opdebeeck zegt:

    Arie, ik vind je astrocorner een beetje verlaten site met weinig toeschouwers en reacties.
    Ik weet niet of dat een goed idee is om daar een theorie van een paar honderd bladzijden te plaatsen.
    Ik denk erover na.
    In elk geval dank voor de medewerking. 🙂

    • Ja ik geef toe dat ‘ie Astrocorner niet lekker loopt. Maar ik mag toch aannemen dat als er iemand dingen op plaatst die beweert het beter te weten dat grootheden als Newton, Maxwell en Einstein dat het dan een stuk drukker zal zijn.

  17. De uit een gaswolk ontstane sterren, planeten etc. hebben samen evenveel zwaartekracht als de oorspronkelijke gaswolk. Zwaartekracht werkt oneindig ver, wel is de kracht ervan omgekeerd evenredig met de afstand tot het zwaartepunt van die massa (zie een overeenkomst met de formule voor de opp. van een bol).
    Daarbij doet energie evenveel mee als materie, aangezien energie ook massa heft (A.E).

    • Mee eens, behalve de laatste paar woorden. Energie heeft geen massa, maar kan wel, net zoals objecten met massa, de ruimte-tijd buigen/vervormen. Een foton b.v. heeft geen massa.
      Energie kan ook het gewicht verhogen van objecten met massa. Een heet kopje thee weegt meer dan een koud kopje. Massaloze fotonen kunnen een kopje thee meer gewicht geven (opwarmen) terwijl een heet kopje thee af kan koelen en gewicht verliezen door massaloze foton uit te stoten (infrarood stralen). Fotonen dragen energie over

Laat wat van je horen

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.