18 november 2018

Dark Energy Survey zegt iets over kosmologische constante en Hubble constante

In het midden de koepel van de 4m Blanco Telescoop. Credit: Fermilab Visual Media Services.

Op basis van waarnemingen gedaan in drie jaar tijd aan 329 type Ia supernovae in ver verwijderde sterrenstelsels in het kader van de Dark Energy Survey (DES-SN3YR) hebben sterrenkundigen een schatting kunnen maken van twee belangrijke kosmologische parameters: de kosmologische constante Λ en de Hubble constante H0. Die eerste is een maat voor de energiedichtheid van het vacuüm in het heelal en daarmee voor de mysterieuze donkere energie, die zorgt voor de extra uitdijing van het heelal, de tweede is een maat voor de snelheid waarmee het heelal uitdijt.

De groene band toont de resultaten van DES-SN3YR

De conclusie van de waarnemingen aan de supernovae, die gedaan zijn met de 4-meter Victor M. Blanco Telescoop van het Cerro Tololo Inter-American Observatorium (CTIO) in Chili, is dat de toestandsvergelijking van het heelal ω -0.978 ± 0.059 is, een waarde die erop wijst dat de donkere energie gevormd wordt door de kosmologische constante en niet op een energie die langzaam verandert. Die toestandsvergelijking ω is gelijk aan de verhouding van de druk en energiedichtheid van het heelal, ω=p/ρ. Verder blijkt uit de waarnemingen dat de Hubble constante (of heet die tegenwoordig ook de Hubble-Lemaître constante? – de wet wordt sinds kort zo genoemd, maar of dat voor de constante ook geldt weet ik even niet) H0 = 67.77 +/- 1.30 km s-¹ Mpc-¹. En die waarde is aardig in overeenstemming met de waarde die eerder door de Planck sonde is gemeten (67,4), maar hij wijkt weer af van de waarde die met de Hubble en Gaia ruimtetelescopen is gemeten (73,5). Dát debat blijft dus nog wel even voortduren – één van de talloze debatten die er zijn. Verder blijkt uit de waarnemingen van DES-SN3YR in combinatie met waarnemingen aan de kosmische microgolf-achtergrondstraling (CMB) dat Omega m, een maat voor de dichtheid van donkere + gewone materie, Ωm = 0,321. De rest van het heelal zou door donkere energie worden gevormd. Voor de liefhebbers van hardcore data van de sterrenkundigen, hier alle acht vakartikelen over de resultaten van DES-SN3YR:

Bron: In the Dark + Arxiver.

Reacties

  1. De simpelste leken oplossing voor dark energie is natuurlijk de centrifugaal kracht van een roterend heelal dat in alle richtingen constant is en blijft. Punt is dat hiervoor het heelal anisotroop zou moeten zijn en niet volledig “plat” zoals nu verondersteld wordt, dat is nodig omdat er anders weer andere theorieën omvallen. Onderstaand onderzoek laat zien dat dit best zo zou kunnen zijn en dark energie daarom een mysterie blijft; het omgooien van heilige huisjes met simpele voor de hand liggende leken logica valt niet mee. https://www.astroblogs.nl/2016/09/26/81060/
    Maar deze Planck CMB plaatjes geven aan dat die conclusie nog steeds niet helemaal waterdicht is.
    https://irsa.ipac.caltech.edu/data/Planck/release_2/all-sky-maps/previews/LFI_SkyMap_030_1024_R2.01_survey-7/index.html
    De Plank data geeft overduidelijk anomalieën in de vermeende isotropie.
    https://eu.usatoday.com/story/tech/sciencefair/2013/03/21/planck-universe-map/2005599/

  2. Zit ik in P.O. de spambox Arie?

Laat wat van je horen

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.