Diepenveen-meteoriet heeft overeenkomsten met planetoïde Ryugu

De Diepenveen meteoriet. Credit: Raymond Rutting

De Diepenveen-meteoriet viel op 27 oktober 1873, maar werd pas in 2012 in een privé-collectie herontdekt voor de wetenschap. Nu publiceert een team van 26 onderzoekers van verschillende internationale onderzoeksinstituten – met Marco Langbroek van Naturalis Biodiversity Center als eerste auteur – de resultaten van grondig onderzoek naar de ‘Diepenveen’ in Meteoritics & Planetary Science. Opvallend: de steen is na anderhalve eeuw omzwervingen op aarde nog verrassend vers én vertoont mogelijk overeenkomsten met de planetoïde Ryugu waarop de Japanse ruimtesonde Hayabusa 2 eerder dit jaar is geland. Het wordt spannend om, als Hayabusa 2 in 2020 terug naar aarde komt met steenmonsters, de materialen te vergelijken.

Verschillende impacts

De meteoriet behoort tot het CM-type van de koolstofchondrieten, een speciale groep meteorieten met soms honderden soorten organische moleculen. De Diepenveen is een zogeheten ‘regoliet’, materiaal dat afkomstig is van een door inslagen flink omgewoeld en tot stof en brokstukjes vergruisd oppervlak. Het materiaal wijkt echter op een aantal punten flink af van andere meteorieten van het CM-type:

  • de zuurstofisotopen (variaties van het zuurstofatoom) zijn lichter dan in andere stenen van deze groep;
  • sommige delen van de steen zijn minder omgezet door contact met water in de ruimte dan gangbaar;
  • het Diepenveen-materiaal heeft verschillende inslagen meegemaakt, waarbij de laatst gedateerde grote inslag zo’n 1,5 miljard jaar geleden plaatsvond in de planetoïdengordel, wat behoorlijk jong is voor ons zonnestelsel;
  • het materiaal heeft na de laatste inslag, toen het C/Cg-type moederlichaam onder invloed van Jupiter-verstoringen al in een baan dichter bij de aarde terecht was gekomen, nog zo’n 3 tot 5 miljoen jaar als klein object van ongeveer een halve meter doorsnee door de ruimte gevlogen. Dat is veel langer dan normaal bij dit type meteoriet.

Samenstelling

De onderzoekers hebben veel koolstofverbindingen (organische moleculen, zoals aminozuren) gevonden die ook in sommige andere meteorieten voorkomen, maar ze bleken andere samenstellingen en verhoudingen te hebben. De verhouding van twee belangrijke aminozuren in de steen lijkt juist niet op die van andere meteorieten van het CM type, maar wél op die van meteorieten van een heel ander type (CI). De Diepenveen lijkt nog het meeste op een CM-meteoriet die in 1979 in Antarctica is gevonden, Yamato 793321. Indirect geeft dat ook een bevestiging dat de bijzondere eigenschappen hun oorsprong vinden in processen in de ruimte, want de Diepenveen en Y-793321 hebben na hun val op aarde een compleet andere geschiedenis meegemaakt. De Diepenveen heeft eigenschappen van verschillende meteorieten uit verschillende groepen en kan daardoor mogelijk dienen als een ‘kosmische bruggenbouwer’ die meteorietsoorten met elkaar verbinden.

Impressie van Hayabusa-2, die bodemmonsters verzamelt bij de planetoïde Ryugu. Credit: JAXA.

Diepenveen en planetoïde Ryugu

De eigenschappen van de Diepenveen zette de onderzoekers op het spoor van planetoïden die kunnen lijken op de ruimterots waarvan Diepenveen ooit afbrak. Ze vonden er een door te kijken hoe zonlicht weerkaatst wordt door vergruisde oppervlakken. Het reflectiespectrum van de Diepenveen lijkt op dat van de koolstofrijke planetoïde Ryugu, een ruimterots van ongeveer een kilometer doorsnee waarop de Japanse ruimtesonde Hayabusa 2 op 21 februari 2019 is geland [1]De bedoeling is eigenlijk dat de sonde nog een tweede keer moet afdalen om bodemmonsters te verzamelen. Maar er wordt sterk aan getwijfeld of men daar wel verstandig aan doet, omdat de hoogtemeter … Continue reading. “Hier op aarde kun je gesteente vaak in context beter begrijpen, maar dat is met een steenmeteoriet uit het zonnestelsel een stuk lastiger. Ruimtemissies kunnen dus uitkomst bieden,” licht Naturalis-onderzoeker en mede-auteur Sebastiaan de Vet toe. Mogelijk bestaat een deel van het oppervlak van Ryugu dus uit materiaal dat vergelijkbaar is met de Diepenveen-meteoriet. “Overeenkomsten tussen meteorieten en planetoïden zijn vrij zeldzaam, dus als Hayabusa 2 in 2020 naar de aarde terugkomt met kleine gesteentemonsters is het spannend om het materiaal met Diepenveen te kunnen vergelijken,” voegt Leo Kriegsman toe, die als Naturalisonderzoeker ook meewerkte aan de studie. De Diepenveen kan op deze manier mogelijk nieuwe aanwijzingen geven over de bouwstenen en de processen die hebben bijgedragen aan het ontstaan van rotsplaneten en misschien zelfs aan het leven op onze planeet. Bron: Naturalis.

References[+]

References
1 De bedoeling is eigenlijk dat de sonde nog een tweede keer moet afdalen om bodemmonsters te verzamelen. Maar er wordt sterk aan getwijfeld of men daar wel verstandig aan doet, omdat de hoogtemeter moeite heeft de juiste hoogte te bepalen door het donker getinte oppervlak van Ryugu en dat grote risico’s met zich meebrengt. Zie http://www.planetary.org/blogs/jason-davis/hayabusa2-snag-second-target-marker.html.

‘Houston, we have another problem’

Zonder het woordje ‘another’ staat deze zin symbool voor alles wat er in technisch opzicht in de ruimtevaart mis kan gaan. Mét ‘another’ erbij wordt de zin wel in de context gebruikt van de medische problematiek in de ruimtevaart. Helemaal correct luidde de zin eigenlijk ‘Okay Houston we’ve had a problem’, gevleugelde woorden die de commando module piloot Jack Swigert van de Apollo 13 ooit aan Houston communiceerde na de gesprongen zuurstoftank van het ruimteschip. De medische ruimtevaart is een tak van wetenschap waar ook zeer veel en naarstig gewerkt wordt aan allerlei oplossingen voor een keur aan problemen die zich kunnen voordoen bij astronauten tijdens een ruimtereis. Momenteel weer actueler dan ooit met bemande maan- en Mars reizen in het vooruitzicht gepland voor het komend decennium. Lees verder