Maximum meteorenzwerm Boötiden in de nacht van 3 op 4 januari bijzonder gunstig

De afbeelding toont een kaartje van de sterrenhemel in oostelijke richting op 4 januari om 6:30 uur, wanneer de meeste Boötiden te zien zijn. De (groene) balk onderin is de horizon. De (gele) cirkel geeft het punt aan de hemel aan waar de meteoren vandaan lijken te komen; de sporen stellen meteoren voor (schematisch). De figuurtjes zijn de sterrenbeelden; de naam is in het sterrenbeeld vermeld. Op de website zijn de kaartjes in zwart-wit en/of PDF/vectorformaat beschikbaar. Credit: hemel.waarnemen.com.

Op vrijdagochtend 4 januari vindt het maximum plaats van de meteorenzwerm de Boötiden. Dit is de grootste jaarlijkse meteorenzwerm aan de sterrenhemel. Volgens astronoom Marc van der Sluys van hemel.waarnemen.com zijn de omstandigheden dit jaar in onze streken bijzonder gunstig en zijn er in de vroege vrijdagochtend bij helder weer met het blote oog tot wel 130 ‘vallende sterren’ per uur te zien.

De Boötiden zijn vernoemd naar het sterrenbeeld Boötes (de Ossenhoeder), waar de radiant ligt waar de meteoren vandaan lijken te komen. Dit sterrenbeeld staat bij ons ’s ochtends boven de oostelijke horizon. De meteorenzwerm bestaat uit achtergelaten puin, mogelijk van een planetoïde. Doordat de aarde in haar baan om de zon door de puinwolk beweegt, zien wij deze meteorenzwerm ieder jaar rond dezelfde datum. De Boötiden kenmerken zich door hun korte duur, grote aantallen en de lange, zwakke, blauwachtige sporen die ze nalaten.

De piek van de Boötiden is met circa acht uur extreem kort, waardoor de zwerm vaak ongunstig valt; wanneer de piek overdag plaatsvindt is er zelfs vrijwel niets van te zien. Doordat het maximum dit jaar ’s ochtends rond 6:30 uur valt, wanneer de zon nog diep onder de horizon staat, de radiant hoog boven de horizon staat en de maan niet te zien is, zijn de astronomische omstandigheden in ons land bijzonder gunstig.

“De laatste keer dat de situatie vergelijkbaar was, was in 1976, de volgende keer zal in 2085 zijn,” aldus Van der Sluys. Doordat de zwerm zo kort duurt zijn aan het begin van de nacht nog nauwelijks Boötiden te zien, maar neemt het aantal meteoren gedurende de nacht sterk toe tot meer dan 100 per uur tussen 5 en 7 uur. Om de meteoren waar te nemen is geen speciale apparatuur nodig; het blote oog, een heldere hemel en warme kleding volstaan. Door een donkere plaats op te zoeken kunnen ook zwakkere meteoren worden waargenomen.

Vallende sterren zijn lichtflitsen die af en toe aan de sterrenhemel verschijnen. De flitsen hebben echter niets met sterren te maken. Ze worden veroorzaakt door ruimtepuin, vaak niet groter dan een zandkorrel, dat circa 100 kilometer boven ons hoofd in de aardatmosfeer terecht komt. Door de hoge snelheden van het ruimtepuin wordt de lucht vóór zo’n gruisdeeltje gecomprimeerd, verhit en aan het gloeien gebracht, wat wij zien als een flitsje. De snelheden van de Boötiden zijn met circa 150.000 km/uur gemiddeld. Bron: Hemel.waarnemen.com.

Ultima Thule blijkt een pindavorm te hebben [Update]

Credits: NASA/JHUAPL/SwRI; sketch courtesy of James Tuttle Keane

De eerste gedetailleerde beelden van Ultima Thule, vanochtend gemaakt toen de New Horizons er om 06.33 uur Nederlandse tijd langs vloog, zijn nog niet binnen, maar uit een vanmiddag door de NASA vrij gegeven opname blijkt Kuipergordelobject Ultima Thule een pindavorm te hebben (sommigen vinden ‘m ook op een bowling-pin lijken). We zien op de foto twee grotere delen, verbonden met een tussenstuk. Het zou in principe nog om twee gescheiden objecten kunnen gaan, maar het is waarschijnlijker dat het één object is met een pindavorm – ‘bilobate’ zoals dat schijnt te heten. De foto werd gemaakt met New Horizon’s Long-Range Reconnaissance Imager (LORRI) en de afstand van tot Ultima Thule was toen nog 800.000 km. De dichtste nadering vanochtend was op 3500 km afstand! Hieronder de foto met een model ernaast, zoals Ultima Thule eruit zou kunnen zien. De KBO is ongeveer 35 bij 15  32 bij 16 km groot.

Credit: NASA/JHUAPL/SwRI; sketch courtesy of James Tuttle Keane.

Deze vorm hebben we eerder ook al gezien en wel bij planetoïden als Kleopatra en Toutatis, manen als Kerberos (van Pluto) en kometen als Halley, 19P/Borrelly, 103P/Hartley 2 en 67P/Churyumov-Gerasimenko – de laatste is uitgebreid bestudeerd door Rosetta en Philae. Kennelijk is het een vorm die vaker voorkomt bij objecten in het zonnestelsels zoals KBO’s en komeetkernen. Hieronder een foto van 67P.

Komeet 67p, gefotografeerd op 20 november 2014 met de NavCam van Rosetta. Credit: ESA/Rosetta/NAVCAM – CC BY-SA IGO 3.0

Oh ja, vier uur na de scheervlucht zond New Horizons een ‘phone home’ signaal naar de aarde en dat is inmiddels ook aangekomen. Een zeer welkom signaal, want het betekent dat de ruimteverkenner goed functioneert en alle apparaten tijdens de flyby werkten. Nou de eerste echte beelden nog. Spannend!  Als afsluiter nog even de route die New Horizons afgelopen jaren gevolgd heeft. Die route voerde ‘m eerst langs dwergplaneet Pluto, die juli 2015 werd gepasseerd, en vanochtend dus Ultima Thule.

Bron: Planetary Society. [Update 20.30 uur] De NASA kwam zojuist met deze korte animatie, gemaakt uit drie opnames met de LORRI camera gemaakt, met tussenpozen van 70 en 85 minuten. In de animatie zien we goed de rotatie van Ultima Thule.

Credits: NASA/JHUAPL/SwRI

Bron: NASA.

New Horizons is vanochtend langs Ultima Thule gevlogen

Credit: NASA/Johns Hopkins University Applied Physics Laboratory/Southwest Research Institute.

Vanochtend om 6.33 uur Nederlandse tijd is de Amerikaanse ruimteverkenner New Horizons op slechts 3500 kilometer afstand langs het Kuipergordelobject Ultima Thule (KBO 2014 MU69) gevlogen. Toen dat gebeurde was nog niet duidelijk of de scheervlucht langs Ultima Thule goed was verlopen, want signalen doen er door de enorme afstand (6,6 miljard km) zes uur over om de aarde te bereiken. Vanmiddag rond 16.30 uur worden de eerste duidelijke beelden verwacht. Hieronder een tweet van Alice Bowman, de missiemanager van New Horizons.

Bovenaan de blog een foto die New Horizons op 30 december maakte, toen de afstand nog 1,9 miljoen km bedroeg. Links de originele foto, rechts een bewerkte versie. Duidelijk is te zien dat Ultima Thule een langwerpige vorm heeft. Bron: Space.com.

Zo, mijn Saturnus V is klaar

Zo, ik ben klaar voor het vijftig jarig jubileum van de Apollo 11 missie.

Werner von Braun en z’n duizenden medewerkers deden er iets langer over, maar die werkten dan ook aan een 1:1 versie van de Saturnus V raket. Mijn LEGO versie is op schaal 1:100, dus toen ik ‘m na twee dagen van bouwen gereed had stond daar een model van 1,1 meter lengte. Ik had ‘m vorig jaar voor mijn verjaardag kado gekregen, maar tot nu toe was ’t er niet van gekomen om hem te bouwen. Deze kerstvakantie moest het er echter van komen en met veel plezier – ooit toen de kidzz nog klein waren was ik een fervent LEGO-bouwer – heb ik de raket stukje bij stukje opgebouwd. Hierboven zie je ‘m rechtopstaand, hieronder liggend.

Nou wil het geval dat ik al zo’n model van de Saturnus V raket had, eentje die dateert van begin jaren zeventig. Maar zoals je op de foto hieronder ziet heeft die niet echt de tand des tijds heelhuids kunnen doorstaan. Hij is aan alle kanten gescheurd en na jaren op zolder te hebben gestaan is de top van de raket, inclusief de Apollo-capsule, maanlander en ontsnappingsraket verdwenen. Ik heb alles afgezocht, maar kan die top nergens meer vinden – oeps! 

Nou ik die tip-top LEGO Saturnus V heb ben ik van plan om dat oude model weg te doen. Mocht er nog iemand belangstelling voor hebben dan kan je ‘m zo af halen, anders gaat ‘ie over een week de grijze container in.