6 maart 2021

NASA’s maanraket laatste hotfire-test eindigt voortijdig, mogelijk geen lancering dit jaar

Het Space Launch System is de grote super heavy lift-raket van NASA die mensen naar de maan en Mars moet gaan brengen. NASA is gebrand op een testvlucht ‘Artemis 1’ nog dit jaar maar helaas gooit een mislukte grondtest van afgelopen weekend mogelijk roet in het eten. Deze zogeheten ‘hotfire’ statische brandtest was de laatste mijlpaal, in een reeks van acht, in de Green Run-testcampagne voor de SLS-hoofdrakettrap (Core-stage) die een jaar geleden begon.* De test werd uitgevoerd in NASA’s Stennis Space Center te Mississippi. Oorspronkelijk zou de Green Run-test van 16 januari j.l. acht minuten duren maar na zestig seconden in de run stopten de vier RS-25 motoren ermee. De hoofdrakettrap van het SLS is uitgerust met vier RS-25 (Aerojet Rocketdyne) motoren, en twee externe boosterraketten, afkomstig uit de Northrup Grumman fabriek. De rakettrap wordt gebouwd door Boeing.

Space Launch System, artistieke afbeelding Credits; NASA/MSFC

NASA voerde een ‘hotfire’ grondtest uit op de hoofdrakettrap van het SLS, het viertal RS-25 motoren sloeg voortijdig af, al na zestig seconden, terwijl het de bedoeling was dat de motoren ruim acht minuten, in totaal 485 seconden, zouden draaien. De rakettrap ontstak om 23:27 NL’se tijd op 16 januari j.l. zijn motoren op de B-2-testopstelling van Stennis en na 45 seconden in de run kreeg mission control (uitzending NASA TV) een melding van een ‘MCF’ ofwel een ‘major component failure’. aangaande een van de vier motoren, het viertal stopte ermee 20 seconden na de melding. De oorzaak van de voortijdige uitschakeling was niet direct duidelijk en NASA meldde later dat meer informatie hierover nog wel enkele dagen op zich zou laten wachten. John Honeycutt, SLS-programmamanager bij NASA’s Marshall Space Flight Center beschreef de storing als een ‘kleine flits’ na ongeveer zestig seconden in de run rondom een thermische beschermingsdeken op motor nummer vier, dezelfde motor waar de MCF werd gerapporteerd.

Eerder die week meldde NASA dat de statische brandtest van het SLS minstens 250 seconden nodig had om de data te verzamelen die absoluut noodzakelijk is om vertrouwen in de machine te krijgen, een succesvolle test hoeft niet de volle 485 seconden te duren, aldus NASA. Jeff Zotti, programmadirecteur van Aerojet Rocketdyne voor de RS-25 zei hierover: “De belangrijkste elementen van de test zijn in de eerste paar minuten. Dan zullen de vier motoren één voor één ontsteken met tussenpozen van 120 milliseconden en vervolgens tot 109% van de nominale stuwkracht aandrijven. De motoren blijven 90 seconden op dat niveau en geven dan gas terug naar 95% om het passeren van de maximale dynamische druk, of Max Q, tijdens het opstijgen te simuleren. Na ongeveer een minuut zullen de motoren weer tot 109% gas geven. ” Dit pakket aan data, alsmede de data over het cardaniseren van de motoren is absoluut noodzakelijk maar nu met de vroegtijdige afbreking is het noch duidelijk of er een nieuwe grondtest volgt noch of de eerste testvlucht, Artemis-1-missie, nog dit jaar gelanceerd kan worden. “Ik denk dat het nog te vroeg is om hierover iets te zeggen,” stelde NASA-hoofd Jim Bridenstine toen hem gevraagd werd of een lancering dit jaar nog steeds haalbaar was gezien de ingekorte hotfire-test en verklaarde dat NASA het gewoon nog niet weet. NASA gaf verder geen verder e informatie omtrent de beslissing of er nog een hotfire-test nodig was en, zo ja, wanneer deze zou kunnen plaatsvinden. John Honeycutt, SLS programmamanager van het Goddard Space Flight Center. Honeycutt schatte dat het minimaal 21 tot 30 dagen zou duren om de motoren voor te bereiden op een nieuwe hotfire-test als er niets moest worden vervangen of gerepareerd.

Of er dus al dan niet nog een hotfire-test volgt is onduidelijk maar zodra groen licht gegeven wordt zal de rakettrap ergens in de komende weken naar het Kennedy Space Center worden verscheept om te worden geïntegreerd met twee vaste brandstof boosterraketten en de bovenste rakettrap, evenals het Orion-ruimteschip. Bij het Kennedy Space Center in Florida is men wel inmiddels begonnen aan de assemblage van de 15 segmenten van de boosterraketten, een proces waarbij, zo vereist de traditie, de boosters gewoonlijk binnen 12 maanden gelanceerd moeten worden. De Trump-regering heeft een tijdlijn opgesteld waarmee het Space Launch System zou moeten worden gebruikt om astronauten tegen 2024 terug naar de maan te krijgen, maar Joe Biden heeft zich niet gecommitteerd aan diezelfde tijdlijn. Er is nog steeds hoop op de lancering van Artemis 1, een onbemande testvlucht, tegen het einde van 2021. De ontwikkelingskosten voor de raket worden geraamd op $ 9,1 miljard, 30 procent meer dan de oorspronkelijk geschatte kosten. Bronnen; SpaceNews / NASA / GSFC

*https://www.nasa.gov/exploration/systems/sls/multimedia/artemis-testing-sls-green-run-checklist-cropped.html

Comments

  1. Wat is de NASA afgegleden sinds het Apollo-project, je zou toch denken dat men nog de kennis in huis zou hebben om een fatsoenlijke raket te bouwen voor een missie. Maar helaas, mijn eerder reacties op dit vlak lijken weer uit te komen…De NASA is de weg kwijt. (punt) Ik denk dat, zoals ik wederom al eerder aangaf, de NASA onderweg naar de Maan rechts en links ingehaald zal worden door oa SpaceX die dan onderweg zijn naar Mars….

    • Angele van Oosterom zegt

      Hoi Marco, persoonlijk denk ik dat juist omdat de techniek tijdens het Apollo project, wel afdoende maar nog lang niet zo ver gevorderd was als, zeg maar het laatste kwart van de vorige eeuw tot nu, men destijds zeer gefocust werkte, men had met Apollo echt alle mankracht en middelen nodig, plus dat men perse nu wel de (voormalig Sovjet-Unie) voor wilde zijn en zich gecommitteerd had aan de belofte van JFK. Ik denk ook dat SpaceX wel eerder rond de maan zal gaan en verder maar wel met in het achterhoofd dat SpaceX nog steeds zwaart leunt, zo’n 50% overheidsgelden/middelen, op NASA. Eind vorige eeuw was er bv veel kritiek op de Ares, waarom weer een geheel nieuwe raket ontwikkelen, ipv werken met de bestaande middelen en weer iets geheel anders dan de, exorbitant, dure space shuttle.. Het is lastig, en het lijkt toch of ieder hoger overheidsmanagement weer zijn eigen stempel wil drukken op het ruimtevaartprogramma…

      En er is ook nog Rusland en China die, zo druppelden de berichten eind vorig jaar binnen, samen de handen ineen willen slaan voor verre (bemande ruimtereizen). Ook zij zouden eerder kunnen zijn.
      https://www.scmp.com/comment/opinion/article/3115660/new-space-race-us-how-far-can-chinas-cooperation-russia-go

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: