Hubble ziet een vijfvoudige quasar

Credit: ESA/Hubble & NASA, T. Treu.

Zo op het oog denk je dat je op de foto hierboven in het midden zes heldere stippen ziet. Twee in het midden en vier in de ring eromheen. Hubble heeft het kosmische tafereel gefotografeerd en wel met z’n Wide Field Camera 3 (WFC3). Nou klopt het dat je in die ring vier stippen ziet en dat zijn niet vier afzonderlijke objecten, nee het is maar één object en wel de quasar genaamd 2M1310-1714. Die staat ver achter de twee stippen in het midden, twee sterrenstelsels vlak bij elkaar die precies tussen de quasar en de aarde in staan en die met hun massa de ruimte er omheen verbuigen en die daarmee zorgen voor afbuiging én versterking van het licht van de quasar. Daardoor wordt dat beeld van de quasar in meerdere beeldjes gesplitst. Maar feitelijk zijn het niet vier beeldjes die gecreëerd zijn door de zwaartekrachtlens, nee het zijn er vijf! Dat vijfde beeld van de quasar moet je even zoeken: hij staat precies tussen de twee sterrenstelsels in het midden van de lens. Bekijk de foto in z’n grootste resolutie en je ziet dat vijfde beeldje al een vaag stipje precies tussen de twee stipjes van de sterrenstelsels. Bron: NASA.

7 gedachten over “Hubble ziet een vijfvoudige quasar

  1. Hoi Arie. Prachtige foto ! Wat ik mij (los van de quasar) afvraag als ik naar de foto in z’n geheel kijk: zie ik dan alleen maar ver verwijderde sterrenstelsels, of kunnen sommige kleine (witte) lichtstipjes op de foto toch ook nog afzonderlijke sterren binnen de Melkweg zijn ? Als dat zo is, dan zit er – alles bij elkaar genomen – wel héél veel 3D-diepte in de foto.

      • Oh ja, je kunt het inderdaad aan die diffractie-spikes zien. Dan lijkt die grote rode vlek daar ergens rechtsbeneden ook duidelijk een ster te zijn. Ik had het kunnen weten. Bedankt voor het antwoord.

      • Trouwens, hier en daar zie je ook piepkleine helder-witte puntjes. Ik denk dat dat ook sterren zijn, juist vanwege hun kleur. Bij mijn weten zie je namelijk bij alle sterrenstelsels wel een zekere mate van roodverschuiving wanneer je ze met een zichtbaar licht-camera zoals WFC3 fotografeert.

  2. Ach wat is dom Niels?

    Dom zou kunnen zijn helemaal niets zien, of je afvragen, bij die machtige opnamen waar we hier naar kijken.
    Het gebied is namelijk maar een speldenprik groot in een doek wat je, je minstens zo groot kunt voorstellen als heel Europa.
    En zie daar, zelfs daar trasseren we nog twee sterren, iets wat weer verteld hoeveel we er alleen al in ons Melkwegstelsel hebben.
    En ons Melkwegstelsel is maar een gemiddeld of zelfs klein Sterrenstelsel.
    Overigens, het zwaartekrachtlens effect dacht ik nog op meer plekken te zien ik bedoel bij drie Sterrenstelsels op deze opnamen.
    Deze tonen namelijk een boogvorm, of zou er toch iets anders aan de hand kunnen zijn?

    • Hallo, ja ik was even in de war. Duidelijke roodverschuivingen zie je pas bij afstanden groter dan 100 miljoen lichtjaar. Het zijn inderdaad vooral de spikes waar je op moet letten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.