Site pictogram Astroblogs

Het uitlijnen van de spiegels van Webb gaat goed

Credit: ESA/ATG medialab

Afgelopen weken hebben technici verder gewerkt aan het uitlijnen van de 18 hoofdspiegels van de James Webb Space Telescope (JWST, kortweg Webb). Op 11 februari liet ik jullie de eerste foto zien die met de spiegels was gemaakt van de ster HD 84406 in Grote Beer, een foto die er niet uitzag (zie onderaan deze blog). Het uitlijnen van de 18 spiegels bestaat uit zeven fasen, te weten (ik hanteer even de Engelse termen):

  1. Segment Image Identification
  2. Segment Alignment
  3. Image Stacking
  4. Coarse Phasing
  5. Fine Phasing
  6. Telescope Alignment Over Instrument Fields of View
  7. Iterate Alignment for Final Correction

Tussen 11 februari en nu hebben ze twee fasen van uitlijning gedaan, de ‘segment alignment’ en de ‘image stacking’. Bij de eerste hiervan, de segment uitlijning dus, werden de 18 spiegels, die zich in een hexagonale vorm bevinden rondom de centrale opening waar het licht binnenvalt, én de vangspiegel, zodanig gericht dat de 18 beeldjes van HD 84406, die eerst lukraak op de foto verspreid stonden, ook werden gepositioneerd naar de juiste ‘hexagonale’ plek. Dat leverde deze foto op:

Credit: NASA/STScI

Vervolgens werden nog wat positionele fouten gecorrigeerd, zodat de beelden scherper werden, hetgeen te zien is in de animatie hieronder, waarin je de 18 sterbeeldjes van HD 84406 voor en na die correctie ziet.

Credit: NASA/STScI

Toen was het de beurt aan de derde fase van uitlijning, de ‘image stacking’, het stacken (stapelen) van de beeldjes tot één beeld, waardoor alle fotonen van het sterlicht op dezelfde plek vallen op de sensor van het NIRCam instrument, waarmee de uitlijning gebeurt. Dat leverde deze foto op, waarin HD 84406 als één ster te zien is, met zes grote en twee kleine ‘spikes’.

Credit: NASA/STScI

Ze zijn dus duidelijk op de goede weg met Webb. Maar er zijn nog vier fasen te gaan. Het licht van de ster valt weliswaar op één en dezelfde plek op de sensor, maar het zijn nu nog 18 afzonderlijke spiegels die daarvoor zorgen. De verdere uitlijning moet er voor zorgen dat ze als één gezamelijke spiegel werken en daarvoor moet de uitlijning nog verder worden verfijnd, zodat die kleiner is dan de golflengte van het inkomende licht. Ze gaan nu beginnen met de vierde fase van uitlijning, bekend als ‘Coarse Phasing’. Hierbij wordt de NIRCam gebruikt om lichtspectra vast te leggen van 20 afzonderlijke paren van spiegelsegmenten. Dit helpt het team van technici om vertikale verplaatsingen tussen de spiegelsegmenten of kleine hoogteverschillen te identificeren en te corrigeren. Hierdoor wordt de enkele stip van het sterlicht de komende weken steeds scherper en meer gefocust. Hieronder tenslotte nog de oorspronkelijke foto, die Webb begin februari nam van HD 84406. Ze hebben duidelijk progressie geboekt, nietwaar?

Credit: NASA

Bron: Webb blog.

Mobiele versie afsluiten