De Areciboboodschap 16 november 1974 is jarig!

Op 16 november 1974, vandaag exact 47 jaar geleden, zonden de mensen hun eerste interstellaire radioboodschap naar de sterren in een poging contact met potentiële buitenaardse wezens te maken. Voor deze interstellaire radioboodschap gebruikte astronomen de, destijds, grootste radiotelescoop in de wereld, gevestigd in het Arecibo Observatorium in Puerto Rico. Een groep wetenschappers onder leiding van Frank Drake en Carl Sagan had de Areciboboodschap samengesteld, en deze werd verzonden naar het M13 stercluster.

Arecibo radioboodschap credits; IndiaToday

De Areciboboodschap verzonden naar de M13 Herculesbolhoop was opgesteld in binaire code en bevatte informatie over o.a. het menselijk DNA, figuren van een mens, het zonnestelsel en de Arecibo-telescoop. Het idee was dat als buitenaardse wezens het signaal zouden ontvangen en uitzoeken hoe het te decoderen, ze zouden weten waar het vandaan kwam. Omdat M13 op 25.000 lichtjaar afstand staat, zal het 25.000 jaar duren voordat M13-‘buitenaardse wezentjes’ onze boodschap vernemen – als ze er zijn... Het Arecibo-bericht is slechts een van de vele interstellaire boodschappen die richting ‘ET’ verzonden zijn.

Arecibo Observatory. Credit: JidoBG / Wikipedia

Lees in mijn tweedelige artikel ‘Buitenaards Babbelen; Interstellaire berichten en de erfenis van Hans Freudenthal en Alexander Ollongren I’en deel II, alles over het tot stand komen van deze interstellaire berichten (ook wel METI, Messagging Extraterrestrial Intelligence), de Cosmic Calls 1999 en 2003, de Dark Forest-theorie, en hoe onderzoekers als Drake, Sagan, Marvin Minsky, en ook de Nederlanders Hans Freudenthal (Lincos) en Alexander Ollongren de weg plaveiden in het stekelige landschap van de vraagstukken rondom interstellaire communicatie. Ook zijn er de afgelopen decennia meerdere berichten ‘naar de sterren’ verzonden via ruimtesondes, de Pioneers en de Voyagers. Zij bevatten informatie over de aarde op op hen bevestigde plaquettes. De twee artikelen zijn ook te lezen in het NVR-ruimtevaart pdf-archief. De Arecibo-telescoop stortte in 2020 in door een structurele storing.

Voyager, gouden plaat Credits; NASA

Inheemse blik op de hemel in Leiden tentoongesteld

Op zaterdag 16 oktober opent de bijzondere tentoonstelling Onder onze hemel (origineel Shared Sky), een culturele blik op de sterrenhemel door Aboriginal Australische en Zuid-Afrikaanse artiesten, in de Oude Sterrewacht in Leiden. Deze tentoonstelling viert de essentie en schoonheid van de nachtelijke hemel door kleurrijke kunstwerken, die verkennen hoe deze inheemse culturen betekenis gaven aan de verschijning en positie van bekende patronen aan de hemel. De reizende tentoonstelling is in Nederland dankzij een samenwerking tussen de Oude Sterrewacht, ASTRON (het Nederlands instituut voor radioastronomie) en het SKA Observatorium.

Foto van het schilderij ‘Coma Berenices’ (Hoofdhaar) door Charmaine Green: “Na gepraat en tijd doorgebracht te hebben met de wetenschappers wil ik naar andere sterrenbeelden kijken. Het verhaal achter Coma Berenices trok mijn aandacht vanwege de relatie tussen het belang van haar en de nachtelijke hemel. In onze cultuur mag het haar ’s nachts niet worden geknipt.” Credit: Charmaine Green

De kunstwerken verkennen het ontstaan van mythen en verhalen en tonen een diepgaand begrip van de hemelmechanica. Duizenden jaren lang zijn ze in beide culturen zorgvuldig doorgegeven van de ene generatie op de andere. Nu worden ze met de bezoeker gedeeld door citaten van de kunstenaars die bij elk schilderij te vinden zijn. Aboriginal kunstenaars uit het middenwesten van West-Australië en Afrikaanse kunstenaars van de San en afkomstig uit de centrale Karoo-regio in Zuid-Afrika hebben kunstwerken gecreëerd in het licht van de voorouderlijke verhalen over de nachtelijke hemel – een sterrenhemel die zij beiden zien en delen, hun traditionele thuislanden overspannend.

’s Werelds grootste radiotelescoop
Het SKA Observatorium is een wereldwijde samenwerking van lidstaten wiens missie het is om de nieuwste, meest geavanceerde radiotelescopen te bouwen en bedienen, om ons begrip van het universum uit te breiden. Met het hoofdkwartier in het Verenigd Koninkrijk zullen de twee reeksen telescopen in West-Australië en Zuid-Afrika gebouwd worden en uitgroeien tot de meest geavanceerde netwerken van radiotelescopen op aarde. Samen met andere moderne onderzoeksfaciliteiten zullen SKAO’s telescopen de grenzen van de wetenschap verkennen en ons begrip van de belangrijkste processen verdiepen, zoals de vorming en ontwikkeling van sterrenstelsels en de oorsprong van leven. Eerder dit jaar werd het startschot gegeven voor de bouw van de SKA telescopen. Nederland is een van de grondleggers van deze telescoop en ASTRON leidt de Nederlandse bijdrage aan de bouw ervan. In de tentoonstelling is te zien welke bijdrage Nederland precies levert en is een van de telescoopantennes zoals die in West-Australië gebouwd zullen worden te bezichtigen.

De aankondigingsposter van de Shared Sky tentoonstelling.

Onder onze hemel
Onder onze hemel (Shared Sky) is ontwikkeld in samenwerking met Yamaji Art Centre, Geraldton, West-Australië en het First People Centre in het Bethesda Arts Centre, Nieu Bethesda, Oost-Kaap, Zuid-Afrika. Onder onze hemel (Shared Sky) wordt gepresenteerd door het internationale SKA Observatory (SKAO), Manchester, VK; het South African Radio Astronomy Observatory (SARAO), Kaapstad, Zuid-Afrika; het Department of Industry, Science, Energy and Resources (DISER), Canberra, Australië, in samenwerking met Curtin University’s Institute of Radio Astronomy en de John Curtin Gallery. De Nederlandse editie van de tentoonstelling Shared Sky is een coproductie van de Sterrewacht Leiden en ASTRON, het Nederlands instituut voor radioastronomie. Bron: Astronomie.nl.

SpaceX lanceert vannacht vier burgers naar de ruimte met de Crew Dragon [livestream en update]

[‘Inspiration4’ is vannacht om 02:02 NL’se tijd succesvol gelanceerd. Godspeed!] De eerste volledig door burgers bemande orbitale ruimtemissie ‘Inspiration4’ zal vannacht 16 september om 02:22 NL’se tijd  gelanceerd worden. De Crew Dragon van SpaceX vertrekt met vier burgers aan boord voor een driedaagse missie om de aarde. De Dragon wordt gelanceerd op een Falcon 9 draagraket vanaf launchpad 39A op NASA’s Kennedy Space Center. Voorafgaand aan de lancering was er nog een laatste hobbel in de vorm van een ‘static fire test’ die op 13 september werd uitgevoerd. Deze was succesvol en de geplande lancering, die in mei j.l. aangekondigd werd, kan doorgang vinden. De vier astronauten zijn Jared Isaacman, Chris Sembroski, Haley Arceneau en Sian Proctor. Jared Isaacman vergaarde een fortuin met zijn bedrijf ‘Shift4 payments’. Hij kocht vier zitplaatsen, waaronder een voor zichzelf en twee andere plaatsen verlootte hij  onder mensen die geld gedoneerd hebben aan het St. Jude ziekenhuis in Memphis. Dit zijn Hayley Arceneaux, een medisch assistent in het St. Jude’s ziekenhuis, zij verzet veel werk voor het kankeronderzoek en Chris Sembroski. Sembroski is een veteraan van de Amerikaanse luchtmacht en assisteert bij ruimtevaartkampen voor jongeren. De vierde gelukkige is Sian Procot. Zij is een geowetenschapper en ‘Afrofuturism’ ruimteartiest, haar kunstwerk leverde de zitplaats voor de missie op.

De Crew Dragon op lanceerplatform 39A op NASA’s Kennedy Space Center in Florida. Credit: Loganblade/Wikipedia.

De Crew Dragon is dus niet op weg naar het International Space Station (ISS), maar zal in plaats daarvan drie dagen vrij rond de aarde vliegen voordat het voor de kust van Florida weer naar de aarde zal terugkeren. De Dragon zal op een hoogte van rond de 590 km rond de aarde reizen en zo ook hoger dan het ISS komen. Naast dat het viertal in gewichtloosheid ongetwijfeld van het spectaculaire uitzicht op de aarde, ook wel ‘overview effect‘ genoemd, zal gaan genieten zullen ze ook nog de handen uit de mouwen moeten steken. Er worden meerdere experimenten uitgevoerd tijdens deze vlucht. Hiervoor heeft het viertal een maandenlange intensieve training gevolgd. De ‘Inspiration4’ missie markeert de 23e missie van het jaar voor SpaceX, de vierde bemande missie in totaal voor het bedrijf en de eerste bemande missie die volledig bestaat uit burgers. De eerste trap van de raket zal naar verwachting landen op het droneschip van SpaceX, ‘Just read the instructions’. In echte SpaceX-stijl hebben zowel de Dragon-capsule als de raket eerder gevlogen. Voor deze missie is de Dragon-bemanningscapsule dezelfde die de Crew-1-astronauten in november 2020 naar de ruimte bracht, op de missie genaamd Resilience. De boosterraket begint aan zijn derde missie, nadat deze eerder twee GPS-satellieten de ruimte in heeft gebracht voor de Amerikaanse Space Force. De countdown is ook live te volgen bij Netlfix. Bronnen: Space.com/NASA/SpaceX

Niets is wat het lijkt; To the Stars Academy of Arts and Science

Alle UAP-meldingen van het laatste decennium ten spijt, de aandacht die de UAP’s ‘unidentified aerial phenomena’ op de door Amerikaanse marinevliegers gemaakte ATFLIR-video’s ‘Flir1, GoFast en Gimbal’, genereerde de laatste jaren overtrof alles. En nu we aan de vooravond staan van onthullingen uit het UAP-rapport van het Pentagon dat bij de Amerikaanse Senaatsinlichtingencommissie zodra op de mat moet liggen, zie deze Astroblog, wil ik met dit artikel ingaan op de achtergrond en publicatie van deze video’s. Het was namelijk niet zo dat het Pentagon deze, door marinevliegers gemaakte UAP-beelden, in eerste instantie zelf uitgaf, maar het in Las Vegas gevestigde ‘To The Stars Academy of Arts and Science’, een bedrijf dat zichzelf onder meer profileert als UAP-onderzoeks- en infotainment-groep. En in het kielzog van de ophef over de UAP-video’s (plus de begeleidende getuigenissen) is er over de status en aard van TTSA, opgericht in 2017 en gevestigd in Las Vegas, de nodige discussie. Enerzijds presenteert TTSA zich als een groep gepassioneerde UAP-onderzoekers die niets liever wil dan het publiek informeren over dit thema, maar anderzijds wordt TTSA wel gelabeld als een ‘cover up’ overheidsinstantie die het (inter)nationale publiek een rad voor ogen moet draaien. Dus wie of wat is TTSA? Wat is het motief geweest voor oprichting? En hoe komt een startup voor UAP-onderzoek aan financiering? Voor hierop in te gaan wil ik nogmaals benadrukken dat het een feit is dat TTSA’s werk een stortvloed aan positieve bijval ontvangen. De documentaires, waaronder de ‘Unidentified’ (History Channel), werden grif bekeken en de uitgegeven boeken massaal gelezen. Het algemeen beeld van gepassioneerde UAP-onderzoekers die trachten het publiek continu te informeren van alle ontwikkelingen rondom UAP’s stond als een huis. Maar onder het oppervlak kwam er ook een onderstroom van artikelen op gang waarin journalisten zich niet onverdeeld positief of ronduit kritisch uitlieten over TTSA en haar team. ‘Quasi-onderzoek’ of ‘intelligence operation’, als je dieper duikt in TTSA zou het alle kanten op kunnen gaan. In deze Astroblog, opgedeeld in drieën, belicht ik TTSA van meerdere kanten. Eerst komen TTSA en de uitgave van de Marine-video’s aan bod (zie ook deze Recap, AB voor overzicht) vervolgens DeLonge’s idee om via TTSA ‘een nieuwe reputatie voor het militair-industrieel complex’ te bouwen, en tenslotte ‘Don’t mention UFO’s‘, dat de bijzondere wijze waarop TTSA tot stand is gekomen behandelt. Laatstgenoemd bijzonder relaas wordt deels door DeLonge uiteengezet in een interview met de Amerikaanse journalist/interviewer George Knapp maar is ook uitgebreid te lezen in DeLonge´s,Sekret Machines’

Een “still” uit een openbaar gemaakte video-opname.

TTSA, het team en de VAULT/ATFLIR-video’s, Luis Elizondo
TTSA is in 2017 opgericht door Jim Semivan, voormalig inlichtingenambtenaar bij de CIA i.s.m. Tom DeLonge (1975-), van orgine rockmuzikant, Rolling Stone plaatste in 2016 een uitgebreid profiel van DeLonge. Mede-oprichter is Dr. Harold Puthoff (1936- ) electrotechnisch ingenieur, en paranormaal onderzoeker. In een promotievideo, wordt TTSA afgebeeld als ‘bedrijf van algemeen nut’ dat ‘een team van de meest ervaren, verbonden en hartstochtelijk nieuwsgierige geesten van de Amerikaanse inlichtingengemeenschap heeft gemobiliseerd (CIA, DoD), die al jaren werken onder de schaduw van de hoogste geheimhouding.’ TTSA meent dat ‘er voldoende geloofwaardig bewijs is van UAP’s dat aantoont dat er exotische technologieën bestaan die een revolutie teweeg kunnen brengen in de menselijke ervaring.’ Hun doel is ‘om hun expertise en geloofwaardigheid te gebruiken om transformatieve wetenschap en techniek uit de schaduw te halen en samen te werken met wereldburgers om die kennis toe te passen op een manier die de mensheid ten goede komt’, en ‘zonder overheidsbeperkingen’. Het bedrijf heeft enkele divisies, waaronder ruimtevaart, wetenschap en media. De mediatak is ontsproten uit het voormalig bedrijf To the Stars van DeLonge en Puthoff, opgericht in 2010, voor paranormaal onderzoek. Via aandelenuitgiftes en crowdfunding trachtte TTSA geld bij elkaar te krijgen (50 miljoen USD) voor hun activiteiten. Andere huidige (en voormalig) medewerkers zijn topambtenaren van defensie, wetenschappers en inlichtingendiensten, zo zijn er Dr. Norm Kahn (CIA), C. Chris Herndon (topadviseur POTUS) en enkele oud-adviseurs waren Chris Mellon, (DoD, Senaatsinlichtingencommissie), Robert Weiss, voormalig directeur geavanceerde systemen bij Lockheed’s Skunk Works, en Luis Elizondo, (DIA) plus AATIP-projectleider. TTSA is absoluut een belangrijke aanjager gebleken in het nieuw leven inblazen van de publieke verbeelding van UFO’s, door o.a. boeken, TV-series en de ATFLIR/UAP-video’s. Lovend waren de reacties van o.a. Mutual UFO Network en Open Minds, die DeLonge uitriep tot UFO-onderzoeker van het jaar 2017. Toch verklaarde Luis Elizondo ooit aan de nieuwssite Vice: Niemand van ons bij TTSA beschouwt zichzelf als ‘ufoloog’ of onderdeel van de ‘ufologiecultuur’, in feite hebben de meesten van ons een Amerikaanse overheidsachtergrond (zowel Defensie als Intelligentie).” Vice meldde treffend dat het ‘partnerschap van het bedrijf met het Amerikaanse leger zou kunnen betekenen dat het zichzelf ziet als een militaire aannemer‘, maar dat de organisatie ‘zwalkend is tussen kanshebber voor militaire contracten en een UFO-onderzoeksorganisatie’. Elizondo verliet TTSA eind 2020.

AATIP
Het Pentagon heeft veertien jaar geleden in opdracht van het Congres stilletjes een miljoenenprogramma opgezet om UAP’s te onderzoeken, AATIP (2007-2012). De onderzochte UAP’s werden beschreven als toestellen met capaciteiten die veel verder gingen dan aërodynamisch op dat moment mogelijk werden geacht, en geavanceerder leken dan bekende Russische of Chinese toestellen. AATIP, waarvan het bestaan niet geclassificeerd was, werd uitgevoerd met medeweten van een beperkt aantal functionarissen, en was het geesteskind van de toenmalig senaatsleider Harry Reid (D-Nev.) Reid startte AATIP, dat zo’n 22 miljoen USD overheidsgelden verkreeg, deels op aandringen van ruimtevaartpionier en hotelmagnaat Bob Bigelow, een goede bekende van Reid. Bigelow, overheidsaannemer, ontving enkele van de overheidscontracten van AATIP, en heeft de afgelopen jaren openlijk gesproken over zijn mening dat buitenaardse bezoekers de aarde bezochten. Ooit bezat hij de Skinwalker Ranch (Utah), trefpunt voor UFO-adepten. Reid verkreeg steun van politici die bezorgd waren over de nationale veiligheid. AATIP moest o.a. zorg dragen voor UAP-onderzoek met als belangrijkste motivatie dat een buitenlandse mogendheid bijzondere technologieën hadden ontwikkeld die de VS mogelijk bedreigden.” Bijkomstigheid was dat de onthulling van AATIP tevens een geloofwaardheidsboost kon geven aan UFO-theoretici, die reeds langer wezen op openbare verklaringen van militaire en civiele piloten die fenomenen beschrijven die voor de hand liggende verklaringen tarten, en zou de vraag kunnen voeden voor meer transparantie over de reikwijdte en bevindingen van de inspanningen van het Pentagon. AATIP richtte zich o.a. op ‘sci-fi klinkende concepten’ als ‘warp-drives’ en onderzocht inderdaad de UAP-verslagen van piloten, d.m.v. interviews, maar nadat er van een dreigende situatie voor de nationale veiligheid geen sprake bleek, beëindigde het Pentagon AATIP in het tijdsbestek van 2012. Elizondo vertrok enigszins gefrustreerd, nam ontslag bij defensie en sloot zich aan bij TTSA.

AATIP o.l.v. Elizondo, zelf niet onbesproken, beschreef tientallen UAP-getuigenissen, waarin verklaard werd met objecten van doen te hebben die over capaciteiten beschikken die veel verder gaan dan wat, op dat moment, technisch mogelijk werd geacht. Maar naar Elizondo’s mening leek de militaire leiding niet gealarmeerd door de potentiële dreiging, men nam deze objecten niet serieus. “Als een Russische bommenwerper in de buurt van Californië komt, is dat overal in het nieuws”, aldus Elizondo: “Deze [UAP’s] komen in de lucht boven onze faciliteiten. Er gebeurt niets.” Elizondo meende dat “er wel degelijk voldoende geloofwaardig bewijs is van UAP’s dat aantoont dat er exotische technologieën bestaan die een revolutie teweeg kunnen brengen in de menselijke ervaring.” En een enkel detail kwam naar buiten, op een persconferentie voor TTSA verklaarde Elizondo ooit: “Ze [UAP] vertoonden geen openlijke vijandigheid”, en “Maar iets onverklaarbaars wordt altijd als een potentiële bedreiging beschouwd totdat we zeker weten dat dit niet het geval is.”

Elizondo startte zijn campagne bij TTSA door drie VAULT video’s, de bekende ‘Flir1, GoFast en Gimbal’ uit te geven. De ‘Virtual Analytics UAP Learning Tool’ (VAULT), is een openbare database van UFO-waarnemingen, die UFO-meldingen analyseert en authenticatie verstrekt (meeste meldingen zijn verkregen via vrijgegeven overheidsmateriaal). Elizondo’s motief was het ‘licht werpen op AATIP‘. Destijds werd in o.a. het NYT-artikel wel de schijn opgewekt alsof het drietal fragmenten door het Pentagon zelf vrijgegeven waren, zie dit artikel. Maar in 2019 werd pas door het Pentagon de authenticiteit van de video’s bevestigd. En de Amerikaanse regering/DoD ondernam vervolgstappen, er werd meer informatie gegeven, en in 2020 werd bekend dat men geheime congreshoorzittingen organiseerde met de piloten die betrokken waren bij de incidenten, gericht op het begrijpen van potentiële bedreigingen voor vliegers. En eind 2020 werd in navolging van AATIP, de UAPTF opgericht.

Imago TTSA, een ‘nieuwe reputatie’ van het militair-industrieel complex
Tegen dit licht bezien kan het imago van een jong bedrijf, bestaande uit UAP-adepten, die erop gebrand zijn via gedegen onderzoek en transparantie het publiek te informeren zich bij TTSA makkelijk vervormen tot het beeld van activiteitenontplooiing van het kaliber ‘intelligence operation’. De teamleden zijn veelal afkomstig uit overheidsinstanties gelieerd aan het militair-industrieel complex en in het kielzog de inlichtingendiensten. Het publiek was middels de artikelen in de NYT en Politico van 16 december 2017 al warm gemaakt voor grote onthullingen over UAP’s. Wat volgde was een tsunami aan aandacht. De situatie, dat het beeldmateriaal uitgebracht was door TTSA, en niet door het Pentagon, plus dat de verhalen louter van defensiepersoneel kwamen zorgde wel voor de nodige confusie en kritische geluiden maar deze confusie werd toch enigszins ondergesneeuwd. Echter, doken er meer en meer artikelen op die het imago van TTSA in de richting van een strak geregisseerd en gecontroleerd informatieplatform van de overheid of zelfs een ‘psychological operation’ (psyop)’ duwde. Al met al, aldus TheDrive, en dat onderschrijf ik ten stelligste, kan Tom DeLonge’s TTSA een bijzondere startup zijn die zijn niche kennelijk gevonden heeft in UAP-onderzoek, maar doemt tegelijkertijd het beeld op van de Amerikaanse regering i.s.m. het militair-industrieel complex, die achter de schermen een type NGO opzet, die er baat bij heeft de publieke opinie rondom UAP’s dusdanig te bewerken al naar gelang het hun uitkomt. Rogoway van TheDrive verwoordt het m.i. zeer treffend, en stelt: “Let me put this another way, explanations as to why powerful people with deep roots in the U.S. government’s national security apparatus helped Tom fulfill his vision could satisfy the most ardent UFO fanatic, just as they could satisfy the most hardline skeptic. It is literally a choose your own adventure novel in that regard, at least at this point in time.

Officiële bevestiging van de Skunk Works-bijeenkomst met Tom DeLonge
Tom DeLonge heeft van meet af aan gesteld dat hij voor de oprichting van TTSA zijn plannen ontvouwd heeft op een heimelijke bijeenkomst, in een ‘pitch’, op uitnodiging en geregeld via een anoniem gebleven ’tussenpersoon’, bij Lockheed’s Skunk Works, gevestigd in Californië. De site TheDrive/WarZone verkreeg in 2019 een officiële bevestiging van Skunk Works over deze ontmoeting. Skunk Works stelt dat op een werknemersfeest DeLonge uitgenodigd was en daar zijn plannen mocht ontvouwen. In die pitch benadrukte DeLonge, en ik citeer: “The military industrial complex has been painted in a very bad light over the years, with its image being degraded massively within the public sphere, and especially among millennials.” DeLonge trachtte destijds de instanties ervan te overtuigen dat hij deze negatieve beeldvorming kan ombuigen en een nieuwe perceptie kan creëren. Zo, aldus TheDrive, neigt TTSA naar een “non-governmental information platform that sits somewhere between credible and questionably credible and that can work to directly mold the public’s perception of the UFO phenomena and defense-industrial complex.”

De bal ging aan het rollen, en wat volgde waren een aantal geheime bijeenkomsten van DeLonge met hooggeplaatste functionarissen en managers uit het militair-industrieel complex en de inlichtingendiensten. DeLonge werd informatie en ook gekwalificeerd personeel aangereikt vanuit deze organisaties. Binnen TTSA werd elk stukje informatie verder nauwkeurig gewogen en besloten welke deeltjes vrijgegeven zouden worden. En zo, aldus Rogoway, werd DeLonge a.h.w. gekroond tot een ‘punkrock King Arthur van de UFO-gemeenschap’. Hij omgaf zich met extreem invloedrijke en uiterst gekwalificeerde personen. En dit invloedrijk netwerk van DeLonge en zijn gevolg heeft de UFO-gemeenschap van ‘lachertje’ nu tot ‘mainstream’ gemaakt.

Maar wiens narratief horen we nu? Ook al meent de leiding van TTSA dat hun eigen motieven zuiver zijn, dan nog blijft het feit staan dat het fundament onder TTSA grotendeels gecreëerd is door middel van informatie en gekwalificeerde personen uit overheidsinstanties als defensie, inlichtingendiensten, universiteiten, overheidsaannemers, waaronder mensen met hoge security clearances. Echter, ongeacht of TTSA opgezet is voor desinformatiedoeleinden of juist om nieuwe onthullingen omtrent UAP’s te doen, het uitgedragen narratief is zonder meer dat van de Amerikaanse overheid. Anderzijds, mocht een (deel) van DeLonge’s claims, uitspraken enz. onjuist of onvolledig zijn, dan trekt dit uiteraard alles wat TTSA doet in twijfel. Echter na Skunk Works’ bevestiging over de bijeenkomst met Tom DeLonge, is duidelijk dat DeLonge niet liegt over de TTSA’s start. Ook pleit voor TTSA als zelfstandige organisatie enkele uitspraken van Stephen Justice, voormalig topleidinggevende Skunk Works Aerospace, die zich bij TTSA heeft aangesloten. Skunk Works heeft TheDrive gemeld dat Justice en zijn projecten – waaronder zogenaamd het bouwen van exotische voortstuwingssystemen – totaal los staan van Skunk Works.

Interview George Knapp, ‘Don’t mention the UFO’s’
Hieronder een beknopte samenvatting van een deel van het interview dat Tom DeLonge gaf aan de Amerikaanse journalist/interviewer George Knapp in 2016, in Coast To Coast AM. In die periode werkte DeLonge hard aan zijn multimedia en infotainment platform waarin ruimtevaart, wetenschap, paranormale kwesties en UFO’s centraal zouden komen te staan. In het interview spreekt DeLonge vrijuit over het bijzondere avontuur dat hij aanging met deze startup, en het narratief van een gedreven, naar waarheid zoekend persoon doemt op. Hieronder een selectie uit het interview, een indruk hoe Tom DeLonge te werk is gegaan en enkele opmerkelijke uitspraken en gebeurtenissen rondom TTSA. Zie hier het interview.

Tom DeLonge’s ‘Risky business’, “Don’t mention the UFO’s”, en de pitch
George Knapp vraagt zich af hoe DeLonge, als ex-rockmuzikant ooit op het idee gekomen is geld te gaan verdienen met zo een bijzondere startup als TTSA en hoe zo iemand als hij ooit met mensen uit de hoogste gremia van Amerikaanse overheidsinstanties, i.d. inlichtingendiensten, het leger en de ruimtevaart, in contact kon komen. Hoe dacht DeLonge zijn verhaal over de start van TTSA ooit geloofwaardig neer te kunnen zetten? DeLonge stelt inderdaad dat TTSA, de documentaires, de boeken enz., omvangrijke en ook kostbare projecten waren maar dat dit alles tot stand kon komen daar hij uiterst voorzichtig te werk is gegaan. Zowel met het contacteren van de juiste personen, als de selectie van informatie en de goede onderwerpen is hij immer met de grootste omzichtigheid en discretie te werk gegaan. DeLonge meent dat zijn manier van werken, en in de documentaires zal dat allemaal duidelijk worden, een groep mensen overtuigd heeft hem in vertrouwen te nemen. DeLonge stipt dan ook aan dat de bal flink aan het rollen is gebracht door een uitnodiging voor een bijeenkomst bij, wat later zal blijken, Lockheed’s Skunk Works zal zijn. DeLonge krijgt de kans om geintroduceerd te worden aan het hoofd van Skunk Works, en ontvouwt hem zijn plannen, ik citeer: “I [TDL] just said, hey, I have an idea for a project, and this project, I think if it’s done correctly, will reverse the cynicism that people have about government and what people have about the, frankly, the military industrial complex.” Daarbij benadrukt DeLonge dat het woord ‘UFO’ niet gevallen is.”

You don’t mention UFOs”
DeLonge benadrukt dat het woord UFO door hem in zijn pitch bij al zijn ontmoetingen met de hoge functionarissen en wetenschappers niet gebruikt wordt, ik citeer TDL:You don’t mention UFO’s. Don’t even do that, ‘cause you’ll get kicked right out of the door.” Toch moet DeLonge de personen die hij spreekt duidelijk maken dat het hem menens is dat hij UAP’s wil gaan onderzoeken. DeLonge gooit het over een andere boeg, hij neemt een vlucht voorwaarts en stelt dat jongere generaties door al hun toegang tot massa’s  aan  informatie niet meer open staan voor al die verhalen over exotische machines en projecten. Dit komt deels voort uit het feit dat ze menen toch niet de waarheid boven tafel te krijgen. Bovendien willen jongeren inmiddels hele andere dingen, duurzaamheid, klimaat, kortom prangender zaken krijgen voorrang, en jongeren verkiezen bv Tesla boven Skunk Works. Echter, aldus DeLonge tegen zijn contacten, ‘ help mij jullie te helpen’. DeLonge meent stellig dat hij het tij kan keren met TTSA. En dat door TTSA jongeren het idee zullen krijgen dat er wel degelijk serieuze projecten in de UAP-business rondgaan. [Hierbij een kanttekening van TheDrive/Warzone bij het artikel van 5 juni 2019: wat er exact besproken is tijdens de Skunk Works meeting is onbekend. Alleen dat het plaatsvond.] DeLonge stuurt vervolgens documenten rond die later deel zullen uitmaken van zijn boek ‘Sekret Machines’ en vervolgt zijn tocht langs o.a. de CIA en NASA. DeLonge ook geïntroduceerd aan generaal-majoor W. McCasland, iemand die volgens DeLonge absoluut bepalend is geweest voor de koers van TTSA.

UFO-vorm wolkendek ‘pilots hole’, credits; wikimedia commons

In het interview met Knapp vertelt DeLonge uitgebreid over de ontmoetingen met de verschillende overheidsfunctionarissen. DeLonge hoort bijzondere verhalen aan, ervaringen die mogelijk een potentiële bedreiging voor de nationale veiligheid vormden, en/of met onverklaarbare lucht/waterfenomenen of exotische technologie van doen hadden, dit alles kon militairen c.q. ambtenaren voor lastige zo niet onmogelijke dilemma’s stellen. Als voorbeeld noemt DeLonge het spraakmakende verhaal dat er tijdens de duur van de Koude Oorlog er een onbekende ‘levensvorm’opdoemde die mogelijk de nucleaire installaties in een ‘klaar om te vuren’ stand gezet hadden. Met het gevaar dat de Russen terug zouden vuren werd er in het uiterste geheim overlegd tussen de VS en de voormalig Sovjet-Unie, opdat deze levensvorm geen kans zou krijgen een catastrofe te veroorzaken. Hier moest, aldus DeLonge, een ‘cover-up’ verhaal voor komen, een narratief, opdat er eerst onderzoek gedaan kon worden alvorens men het publiek zou informeren. DeLonge is er van overtuigd dat al de personen die hij ontmoet via gen. McCasland, handelden uit oprechte intenties, het landsbelang stond voorop. Dat hij als ‘pion’ gebruikt zou kunnen worden via TTSA, zoals Knapp stelt, gaat DeLonge niet in mee. Als reden geeft DeLonge de formele manier waarop TTSA geïnformeerd wordt. DeLonge wil het publiek slechts overtuigen waarom bepaalde UAP-zaken nooit aan het daglicht zijn gekomen, en ziet het niet als zijn doel het publiek ervan te moeten overtuigen dat UAP’s echt zijn.

Fragmentatie is troef
DeLonge benadrukt in het interview met Knapp dat McCasland hem met hoge functionarissen van allerlei verschillende overheidsinstanties in contact bracht maar dat hij zeker niet de indruk had te maken hebben met een soort besloten groep die continu met elkaar in contact stond. Er was geen sprake, zo stelt hij, van een Majestic 12 type groep (stuurde desinformatie rond tijdens de Koude Oorlog), geen ‘schaduwregering’. Er is meer sprake van gefragmenteerd onderzoek. Een inlichtingendienst als de CIA of de DIA (Defense Intelligence Agency) bekijkt en onderzoekt meldingen van ongewone situaties. Bij militaire R&D onderzoeksafdelingen, zoals bv van het National Reconnaissance Office of het Air Material Command onderzoeken en ontwikkelen R&D medewerkers datgene wat, aan de hand van inlichtingen, van hun gevraagd wordt. En er is dan een kleine groep die deze informatie van alle kanten krijgt en in de gaten houdt. Knapp benadrukt uiteindelijk nogmaals zijn bedenkingen over het feit dat een voormalig rockmuzikant, mag beschikken over uiterst gevoelige informatie, in contact komt met topfunctionarissen van inlichtingendiensten enz. Echter DeLonge meent dat de groep mensen met wie hij samenwerkt wel degelijk er naar snakt om meer openheid van zaken te geven.

UAP, still uit USS Nimitz, 2004, credits; US DOd

Niets is wat het lijkt

Tom DeLonge is creatief en gepassioneerd bezig met TTSA, zo blijkt wel uit alle projecten. En het is zeker een prestatie dat projecten als Unidentified en Sekret Machines (deze boeken zijn m.i. een fraai vertelde verzameling van zeer bijzondere verhalen) van de grond zijn gekomen. Echter, los van DeLonge’s persoonlijke passies, is een kritische blik belangrijk. De VS heeft er, zo blijkt uit de historie, een gewoonte van gemaakt om UFO-fenomenen te gebruiken voor hun eigen belang, en die belangen waren niet allemaal even legaal, dit is een feit, zie hier. Motieven, dienen zich aan in een range, varierend van complete onthullingen rondom UAP’s, tot aan het conditioneren van het (inter)nationaal publiek, of het rondstrooien van desinformatie om bijvoorbeeld illegale programma’s te ondersteunen (en dit ongeacht de aard en herkomst van technologie, geavanceerd of ‘buitenaards’). Hierbij moet opgemerkt worden dat het luchtruim zich meer en meer vult met steeds modernere (on)bemande toestellen, al dan niet uitgerust met wapens, UCAV’s, hypersonische wapens enz. De militarisatie van het luchtruim c.q. de ruimte is in volle gang. Zeer exotische technologie, experimenteel of al operationeel, i.i.g. baanbrekend kan best een poosje een goed cover-up verhaal gebruiken. Geopolitieke en competatieve machtsblokken zitten nooit stil, zie hier. Dis alles resulterend in een cocktail die een boost betekent voor (clandestiene) wapenhandel, R&D en geheime, militaire operaties.En dan gaat het niet (meer) over UAP’s maar over wie de meest geavanceerde toestellen kan bouwen.

Tenslotte, het blijft lastig te bevatten dat de Amerikaanse regering, via een aantal contactpersonen, hun meest gevoelige informatie zomaar weg zou laten sijpelen aan iemand die in een vorig leven rockmuzikant was, en die zich vervolgens in paranormale activiteiten stortte. Veel journalisten hebben reeds geprobleerd een tipje van de UAP-sluier c.q. geheime militaire projecten op te lichten maar allen kwamen met lege handen te staan. En DeLonge daarentegen zou binnen vrij korte tijd zich hebben kunnen omringen met de meest briljante wetenschappers en de meest invloedrijke personen uit het militair-industrieel complex. Hierbij uiterst gekwalificeerde laboratoria, als het Lincoln Laboratorium, passerend. DeLonge’s claims dat deze topfunctionarissen hem steunden, deuren voor hem openden na het horen van zijn ‘pitch’ is ongekend. Maar misschien is dit juist wel het hele idee erachter, dat iedereen die dit tot zich door laat dringen enigszins confuus blijft. De informatie bij TTSA blijft zo voortleven in een soort ‘grijze zone’, door de tijd heen blijft de geloofwaardigheid a.h.w. ‘in de lucht’ hangen, tot het moment komt dat het publiek het gaat accepteren als zijnde harde feiten. Het waarom machtige, invloedrijke mensen bij de Amerikaanse inlichtingendiensten, het leger iemand als DeLonge hielp zijn visie te vervullen, vereist een heel aparte dynamiek tussen twee totaal verschillende werelden. Mocht DeLonge slechts een pion in een spel zijn dan zou in ieder geval verklaren waarom hij al deze elite-wetenschappers en managers ‘om’ zijn vinger wond. Of toch, is het zoals DeLonge zelf stelt, en leidt hij on met TTSA daadwerkelijk het nieuwe tijdperk in van fantastische technologische realisatie die onze samenleving, en mogelijk zelfs ons bewustzijn, op zijn kop kan zetten of veranderen. In het eerste geval zouden we niet veel meer moeten aannemen van TTSA, en in het laatste geval is het nog even geduld hebben op nieuwe onthullingen en/of het aankomend UAP-rapport. Bronnen: TheDrive/WarZone, Politico, FlyingMag, The Debrief, Popular Mechanics, Explorescu, Reuters e.a.

Troeft Rusland Amerika af en gaat het als eerste een film opnemen in het ISS?

De good-old spacerace tussen Rusland en de VS wordt inmiddels wel naar een next-level getild. Rusland heeft recent bekend gemaakt dat het kandidaten geselecteerd heeft voor een film getiteld ‘Vyzov’ of ‘ De Uitdaging’, welke opgenomen gaat worden in het ISS. De Russen Yulia Peresild en Klim Shipenko zijn van beroep resp. actrice en regisseur, en zij zijn de uitverkozenen die op  5 oktober a.s. met een Sojoez-MS19 raket naar het ISS gelanceerd worden. Rusland zal daarmee hoogstwaarschijnlijk iets eerder zijn dan hun Amerikaanse collega’s, acteur Tom Cruise en regisseur Doug Liman, zij zouden ook in oktober a.s. naar het ISS afreizen voor het maken van een ruimtefilm (de exacte datum is nog niet bekend). Ze reizen met de eerste Crew Dragon die i.p.v. professionele astronauten dan drie ’toeristen’ vervoerd. De piloot is Michael Lopez Alegría en met hem gaan Cruise, Liman en nog 1 andere toerist mee, zie ook deze AB. Kort nadat bekend was geworden, vorig jaar mei, dat Tom Cruise naar het ISS zou afreizen voor een echt in de ruimte opgenomen film, werd bekend dat Rusland een dergelijk ‘rivaliserend’ filmproject zou opzetten.

Sojoez bij het ISS, Credits; NASA

In december 2020 kondigde Roscosmos een castingronde aan voor de film. Potentiële kandidaten voor de vrouwelijke hoofdrol in de film moesten zowel qua leeftijd, uiterlijk als qua fysieke conditie aan een aantal eisen voldoen. Naast Russisch staatsburger moesten ze tussen 25 en 40 jaar zijn, en tussen de 50 en 70 kg wegen. Verder werd vereist dat ze 1 km konden rennen in 3,5 minuut en 800 meter konden zwemmen in 20 minuten, en, ook geen kleinigheid natuurlijk, geen hoogtevrees hebben. Donderdag 6 mei j.l. werd bekend dat de actrice Yulia Peresild (36, bekend van Battle for Sevastopol, 2015, Netflix) en de regisseur Klim Shipenko (37, bekend van de rampenfilm Salyut 7, over de T-13-missie uit 1985) de gelukkigen waren. Beiden zullen in juni een training ondergaan waaronder testen in de centrifuge en paraboolvluchten. Deze astronautentraining zal worden gedocumenteerd door een van de belangrijkste tv-zenders van Rusland, Channel One, die ook betrokken zal zijn bij de productie van de film. Roscosmos directeur Dimitri Rozogin is co-producer van de film. Veel details zijn er verder niet bekend maar Roscosmos wil hiermee de ruimtevaartactiviteiten van Rusland verder promoten. Bron: The Guardian, CTVnews

Nieuwe Netflix docuserie ‘Alien Worlds’ is wetenschap en fictie in de mix

Vanaf 2 december j.l. is de nieuwe sciencefiction serie ‘Alien Worlds’ te zien op Netflix. Onder is de trailer te bekijken. In het eerste seizoen wordt de vraag; is er leven op andere planeten? wederom gesteld en worden vreemde werelden voorgesteld. De serie past de levenswetten van de aarde toe op de rest van de Melkweg en combineert wetenschappelijke feiten en fictie om leven op andere planeten uit te beelden. Hiervoor gaat men over de hele wereld om kennis te maken met wetenschappers, als (exo)biologen en planetair astronomen, die speculeren over leven op andere planeten en welke vorm deze mogelijk aannemen. Lees verder

Moon Gallery Garden

Credit: Jamal Ageli

In samenwerking met Moon Gallery presenteert Zone2Source de tentoonstelling Moon Gallery Garden, van 6 juni t/m 12 juli 2020 – jawel, een tentoonstelling met inachtneming van de richtlijnen voor social distancing.

Moon Gallery is een internationaal platform voor kunst, wetenschap en technologie in samenwerking met ruimtevaart organisaties. Moon Gallery zal een rasterplaat van 10 x 10 x 1 cm met 100 kunstwerken aan een maanlander bevestigen, en streeft ernaar om deze aan het eind van 2022 naar de Maan te sturen. Met deze petrischaal achtige galerie ontwikkelt Moon Gallery een cultuur voor de toekomstige interplanetaire samenleving. Gedurende de tentoonstelling Moon Gallery Garden staan in het Glazen Huis een maanlander met telescopen, astronautenpakken, een selectie van bovenvermelde kunstwerken en uitvergrootte prototypes.

De maanrover. Credit: Priyanka Das Rajkakati.

Omringd door het groene, natuurlijke landschap van het Amstelpark, toont Moon Gallery in Zone2Source / het Glazen Huis een blik op een kale, sobere, geïsoleerde en ascetische wereld: de Maan. Als referentie voor ruimte, tijd en cultuur, is het een belangrijk onderwerp voor wetenschappelijke verkenning, ontdekking, kolonisatie en bewoning van de ruimte en laat ons nadenken over de plaats van de mensheid in het universum.

Een maanlander landt tijdelijk in het Glazen Huis, samen met rovers, telescopen en een selectie van de kunstwerken en prototypes, ontworpen om tegen het einde van het jaar 2022 naar de maan te worden gestuurd. Beelden van de camera’s op de rovers, worden op videoschermen gestreamd. Astrofotografie van Jamal Ageli wordt getoond, samen met de documentatie van de Moon Gallery Garden astronomie sessies die in het Glazen Huis zullen plaatsvinden. Tijdens de tentoonstelling zijn er performances van astronauten, in ruimtepakken.

Bezoekers voorzien van “Stuur uw kunst naar de Maan” toolkits worden uitgedaagd om ideeën in te dienen bij de Moon Gallery. Meer info: Zone2Source.

NASA onthult plan om ruimtefilm, mét Tom Cruise, op te nemen aan boord van het ISS

NASA’s hoofd Jim Bridenstine heeft op 5 mei j.l. bekend gemaakt dat er voor de alleerste keer een ruimtefilm zal komen die ook echt opgenomen zal worden in de ruimte. De acteur Tom Cruise is gestrikt voor een rol in de film. De film zal zich afspelen aan boord van het International Space Station. Echter veel details over het filmproject zijn er verder nog niet bekend. De eerste aankondiging van het project was op de Deadline website. Daarin werd gesuggereerd dat Cruise voor het project met SpaceX zou gaan samenwerken. Noch SpaceX noch NASA hebben dit vooralsnog bevestigd. Lees verder

Tentoonstelling en lezingen bij Kosmos: kunst en kennis

In de tentoonstelling Kosmos: kunst en kennis georganiseerd door het Rijksmuseum Boerhaave te Leiden neemt gastconservator Ewine van Dishoeck, hoogleraar Moleculaire astrofysica aan de Universiteit van Leiden de kijker mee op een verkenningstocht langs de planeten en sterren. Al eeuwenlang is voor sterrenkundig onderzoekers en kunstenaars de kosmos een onuitputtelijke bron van inspiratie en op deze Leidse tentoonstelling, welke op 9 oktober j.l.. zijn deuren opende, komt deze fascinatie uit twee diverse invalshoeken samen. Op deze tentoonstelling komt men werken tegen van internationaal bekende kunstenaars als Wassily Kandinsky, Eugène Brands en Etienne Trouevelot. Hun werken staan naast wetenschappelijke topstukken als maanstenen van de Apollo 17-missie en boeken en telescopen van Christiaan Huygens, Jan Oort en Johannes Kepler. Ook worden er een aantal lezingen georganiseerd. Lees verder

Mijn kinderboek “Het Heelal” is er!

Het komt vast wel vaker voor dat je denkt “Ik wil dit.” Maar net zo vaak denk je daar achteraan “Maar, kan ik het wel?” Nou, dat overkomt mij gemiddeld 10 keer per week. En toch… als je iets echt wil…

In 2007 had ik voor het eerst bedacht dat ik wel heel graag een boek wilde maken; schrijven en illustreren. Het moest een kinderboek zijn voor kinderen in de leeftijd van een jaartje of 10 en ook veel informatie bevatten. Voor een verhaal had ik toch genoeg fantasie dacht ik zo. Maar toch, Zo eenvoudig was het nog niet om een verhaal te bedenken en ik had geen idee hoe het moest. Ik had geen enkele ervaring. Toch liet het idee me niet los. Maar ik had toen nooit gedacht dat het opnieuw op mijn pad zou komen als een boek over het heelal!

In 2015 nodigde Clavis Publishing me uit om een nieuwe kinderboekenserie te bespreken. Ik had al eens eerder voor ze gewerkt en ze wisten van mijn werk voor het SETI Institute, ASTRON, NASA etc. Of ik geïnteresseerd was om een boek over het heelal te illustreren! Ja, natuurlijk was ik dat! Toen het na een tijdje bleek dat er geen schrijver was voor het boek greep ik mijn kans. Ik schreef een hoofdstuk en legde uit dat ik het boek graag wilde schrijven “no cure, no pay”… en ze stemde daarin toe! Geweldig! Een kans waar ik al jaren op zat te wachten. Maar nu nog DOEN.

Ik kan wel zeggen dat er heel wat water door de Rijn gegaan is, maar… het is er! Ik ben ontzettend trots. Willewete Plus ‘Het Heelal’ ligt in de winkel, geschreven en geïllustreerd door mij! Ik streep het van mijn bucketlist: mijn allereerste boek! en hopelijk nog lang niet mijn laatste!

Met de hulp van het team van Clavis: o.a. vormgever Federico, redacteur Rik, maar vooral ook Arie Nouwen (!) van Astroblogs die me geholpen heeft als fact-checker, Seth Shostak voor zijn inbreng en inspiratie en natuurlijk mijn man Anton die er altijd voor me is: zonder jullie was deze droom niet uitgekomen. Dank je wel!