Hoe groot is het heelal eigenlijk? – deel II

Ik heb die vraag ‘hoe groot is het heelal eigenlijk’ al eens eerder trachten te beantwoorden – zie dat maar voor het gemak als deel I. Het antwoord was – best wel verrassend – 93 miljard lichtjaar diameter, zeg 880.000.000.000.000.000.000.000 km. En niet 27,4 miljard lichtjaar, welke je volgens de leeftijd van het heelal – da’s 13,7 miljard jaar – zou verwachten. Lees die eerdere blog er maar op na hoe dat precies zit. Over de grootte van objecten in het heelal en van het heelal zelf kwam ik op de Britse website Cosmonline deze schitterende en leerzame infografiek tegen, gemaakt door Ben Gilliland :

Credit: Cosmonline/Ben Gilliland

Bron: CosmOnline.

Een mooie infografiek en video’s over de meest nabije exoplaneet Alpha Centauri Bb

Zoals Olaf van Kooten vanmiddag al in zijn blog rapporteerde heeft men bij de nabije ster Alpha Centauri B een exoplaneet ontdekt, die 1,13 keer zo zwaar als de aarde is en daar in 3,23 dagen om die ster draait: Alpha Centauri Bb. Over die bijzondere ontdekking kwam ik twee dingen tegen die als aanvulling kunnen dienen op Olaf’s blog, een infografiek (hieronder) en een tweetal video’s (daar weer onder).

Credit: Karl Tate/Space.com

Source SPACE.com: All about our solar system, outer space and exploration

En hier de video’s over Alpha Centauri B b, de eerste een denkbeeldige reis naar het stelsel van Alpha Centauri, de tweede een vlucht door het Alfa Centauri-stelsel:

Loading player…

Voor de liefhebbers: hier is het artikel over de ontdekking van Alpha Centauri Bb, welke vandaag in het wetenschappelijke vakblad Nature verscheen. Bron: Space.com.

Infografiek: de record vrije valsprong van Felix Baumgartner

Update: Door slecht weer is de sprong uitgesteld. Hij staat nu gepland voor dinsdag 9 oktober, 20.00 uur Nederlandse tijd. Zie Red Bull Stratos.

Komende maandag gaat het gebeuren, de record vrije valsprong van de Oostenrijkse waaghals Felix Baumgartner. Hier een mooie infografiek over wat ons én hem maandag allemaal te wachten staat.

Credit: Karl Tate/Space.com

Source SPACE.com: All about our solar system, outer space and exploration Bron: Space.com.

Brits in spaaaaace deel II en… hoppa direct maar deel III

Om te vieren dat de Britse wetenschap al vijftig jaar mee doet met diverse missies in de ruimte heeft Ben Gilliland van CosmOnline een aantal schitterende infografieken gemaakt, waarmee de bijdrage wordt gevisualiseerd, die de Britten hebben geleverd aan die vele missies. Op 3 september j.l. liet ik jullie de eerste infografieken zien. Vandaag het vervolg, deel II en gelijk maar deel III, elk weer uit twee aparte infografieken bestaand. In deel II zie je hoe diverse missies onze eigen aarde bestuderen, deel III gaat over toekomstige missies met Brits bloed erin. Nou, wat wil je nog meer? Uitprinten en boven je bed hangen!

Credit: Ben Gilliland/CosmOnline



Bron: CosmOnline voor deel II en deel III

Infografiek: de snelste manier om bij Proxima Centauri te komen

Ik heb het wel eens vaker gehad over de vraag hoe je het snelste kunt komen bij de ster die het dichtst bij het zonnestelsel staat – Proxima Centauri, 4,22 lichtjaar van ons vandaan, da’s 39.896.955.912.159,360 km, 266.750 keer de afstand tussen aarde en zon! Een kogel die je afschiet beweegt ruim 1100 km per seconde en die zou nog steeds bijna vier miljoen jaar over die afstand doen. Er zijn allerlei exotische interstellaire ruimtevoertuigen bedacht, zoals de Bussard Collector, de VASIMR-raket en de raket die donkere materie als brandstof heeft. De volgende infografiek zet alles over die voertuigen eens op een rijtje:

Credit: Karl Tate/Space.com

Source SPACE.com: All about our solar system, outer space and exploration Bron: Space.com.

Hurray, Brits in spaaaaace!!!!

Via de volgende Tweet van de satelliet Planck – ja ja, satellieten in de ruimte kunnen ook al Tweeten, wist je dat nog niet? – kwam ik een interessante infografiek tegen over de bijdrage van de Britse wetenschap aan diverse missies in de ruimte:

Met de lancering van de Ariel-1 satelliet in 1962 – yep, dit jaar precies vijftig jaar geleden – was de eerste missie met Brits bloed een feit. En daar is het niet bij gebleven, zoals de volgende infografiek laat zien. Eh… nou ja, eigenlijk zijn het drie grafieken, maar die plak je dan maar even aan elkaar.

Credit: Ben Gilliland/Cosmonline.

Bron: CosmOnline.

Infografiek: de afdaling en landing van Marsrover Curiosity

Als je een paar jaar onder een steen hebt gelegen, dan zal je ’t vast niet weten, maar komende maandagochtend 6 augustus om 07.31 uur Nederlandse tijd zal de Marsrover Curiosity landen naast de 5 km hoge berg Mount Sharp in de 154 km grote Gale krater op Mars. Tussen de binnenkomt in de ijle atmosfeer van Mars en de landing zitten 6 minuten en 43 seconden, een korte periode die bekend staat als de “six minutes of terror” of “seven minutes of terror” – afhankelijk van hoe je ’t afrond. 😉 De aankomsttijd van 07.31 uur is in aardse tijd, want het signaal van de Curiosity doet er 14 minuten over om de aarde te bereiken. In Marstijd is het MSD 49269 3.19 uur ’s ochtends Local Mean Solar Time. In de volgende EDL-timeline [1]EDL staat voor entry, descent, landing – yep, de binnenkomst, afdaling en landing. infografiek zie je precies wat er gebeurt vanaf het moment van binnenkomst in de ijle Martiaanse atmosfeer (‘entry’) tot aan de landing en kort daarna. Dubbelklikken voor de supergrote versie.

Credit: NASA/JPL

De landing is maandag live te volgen op NASA TV en uiteraard ook op de multimediapagina van de Astroblogs.

Bron: Universe Today.

References[+]

References
1 EDL staat voor entry, descent, landing – yep, de binnenkomst, afdaling en landing.

Een overzicht van alle geslaagde en niet geslaagde Marsmissies

Op maandag 6 augustus a.s. zal het Mars Science Laboratory (MSL) Curiosity – de geavanceerde opvolger van de Marsrovers Spirit en Opportunity – landen in de Gale krater op Mars. Zo’n moment om op de Rode Planeet te landen doet zich niet altijd voor, afhankelijk van de stand van de aarde op het moment van lancering en van Mars op het moment van landing is er iedere 26 maanden een gunstig ‘lanceervenster’. Al sinds de jaren zestig wordt van dat venster gebruik gemaakt om missies naar Mars te sturen. Hieronder een infografiek, waarin alle missies – zowel de geslaagde als de gedeeltelijk of niet geslaagde – worden getoond.

Credit: Karl Tate/Space.com

Source SPACE.com: All about our solar system, outer space and explorationIk heb trouwens vaker van die Marsmissies in een overzicht gehad – en vergeet ook deze niet. Bron: Space.com.