Chinese Marsrover Zhurong maakt zelfportret en panoramafoto’s van Mars

De Chinese lander Tianwen-1 met aan boord de Marsrover Zhurong is op 15 mei geland op Mars. De Zhurong poseerde recent voor een fraai zelfportret met zijn lander op nevenstaande foto van Utopia Planitia, uitgebracht op 11 juni 2021. De foto is gemaakt door een camera geplaatst op enkele meters vanaf de rover. Credits; CNSA De andere foto’s van de rover Zhurong tonen een zijaanzicht van de Tianwen 1-lander op zijn landingsplaats in Utopia Planitia en een panoramafoto van het Marsoppervlak. Credits; CNSA Maar ook NASA’s MRO-orbiter kiekte de Zhurong op de Rode Planeet.

Chinese Marsrover Zhurong (een Chinese vuurgod) credits; CNSA

De Tianwen-1 missie is op 23 juli 2020 gelanceerd van het Wenchange Launch Center en is de eerste zelfstandige planetaire missie van China. Tianwan-1 (Chinees voor ‘Hemelse vragen’) kwam in februari 2021  in een elliptische baan om Mars en sindsdien werd uitgekeken naar de beste landingsplaats voor de robotsonde. Die plaats is uiteindelijk Utopia Planitia geworden, een vlakte in een inslagbekken op het noordelijk halfrond van Mars. Utopia Planitia is hetzelfde gebied op Mars waar NASA’s Viking 2-lander in 1976 landde, daar men vermoedde dat er sporen van leven te vinden zijn. Het gebied heeft een diameter van 3300 km. Net als eerder de Amerikaanse landers en rovers moest de Tianwen-1 lander eerst de ‘seven minutes of terror’ doorstaan, de helse passage door de atmosfeer van Mars. Een hitteschild beschermde daarbij de lander en rover. Daarna volgde een afdaling per parachute. De lander landde op 15 mei j.l. op Mars. China streeft ernaar om de Zhurong 90 sols (Martiaanse dagen) aan de oppervlakte door te laten brengen voor wetenschappelijk onderzoek.

Zijaanzicht Tianwen-1 lander Credits; CNSA

De tweede foto van de rover Zhurong toont een zijaanzicht van de Tianwen 1-lander op zijn landingsplaats in Utopia Planitia. De sporen van de rover zijn rechts zichtbaar. Credits; CNSA

Zonnepanelen links en wielhellingen rechts zichtbaar credits; CNSA

Dit panorama van de Chinese Marsrover Zhurong toont de uitgestrekte vlakke vlakte van zijn landingsplaats Utopia Planitia. De zonnepanelen en het dek van de rover zijn links zichtbaar en de wielhellingen op de lander zijn rechts te zien. Op 6 juni j.l. werd de Marsrover Zhurong ook nog gespot door NASA’s MRO-orbiter. De HiRISE camera nam onderstaande foto. NASA stelde dat de Zhurong op dat moment zo een 22 meter had afgelegd. De HiRISE-afbeelding toont de lander en rover, als groene stipjes in een zee van rood stof. Een donkerdere vlek rond de lander is waarschijnlijk een explosiepatroon dat tijdens de landing is gecreëerd door motorpluimen. 

NASA’s MRO spot de Zhurongrover Credits; NASA/JPL/University of Arizona

Credits: Space.com/CNSA/ChinaSpaceDaily/Nature/NASA

TGA en MRO hebben Perseverance gespot vanuit de ruimte

Marsrover Perseverance én alle onderdelen die met de ‘Entry, Descent and Landing‘ op 18 februari door de ijle atmosfeer van Mars afdaalden zijn ook vanuit de ruimte gespot door twee verkenners die om Mars draaien. Op 19 februari gebeurde dat als eerste met de High Resolution Imaging Experiment (HiRISE) camera aan boord van NASA’s Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) en dat leverde dit (gelabelde) plaatje op:

Credit: NASA/JPL-Caltech/University of Arizona

Vier dagen later maakte de ESA-Roscosmos Trace Gas Orbiter (TGO) met z’n CaSSIS camera deze foto van hetzelfde tafereel enkele honderden kilometers lager:

Credit: ESA/Roscosmos/CaSSIS; acknowledgement A. Valantinas

Hier de gelabelde versie van de foto:

Credit: ESA/Roscosmos/CaSSIS; acknowledgement A. Valantinas

Mmmm, zoek de verschillen tussen de HiRISE en CaSSIS camera’s. 😀 Bron: NASA en ESA.

Waar is Perseverance nou precies geland? Deze interactieve kaart laat het zien

Perseverance, bungelend onder de Skycrane, twee meter boven de grond. Credit: NASA/JPL-Caltech

Donderdagavond 18 februari 21.55 uur Nederlandse tijd landde NASA’s Marsrover Perseverance in de Jezero krater op Mars, waar de opvolger van Curiosity op zoek gaat naar sporen van voormalig leven in de sedimentslagen van het water dat vroeger (3,5 miljard jaar geleden) in die krater gestroomd heeft. Mogelijk vraag je je af waar dat precies is, die Jezero krater op Mars en vervolgens wáár in die 45 km grote krater de Marsrover geland is. De interactieve kaart hieronder geeft je het antwoord op die vragen.

Aanvullend: de afdaling van Perseverance, toen ‘ie nog aan een parachute bungelde gisteravond, is door de Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) vanuit de ruimte gefotografeerd. Hieronder een tweet met de foto daarvan – MRO flikte dat kunstrje ook al in 2012 met Curiosity.

Bron: NASA.

Happy Face op Mars in negen jaar tijd gegroeid

Credit: NASA

In 2011 ontdekte men met NASA’s Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) de Galle krater, een krater die lijkt op een Happy Face, een lachend gezichtje. Het was niet de eerste happy face, want in 2008 was er ook al eentje ontdekt, met dezelfde satelliet, die sinds 2006 om Mars draait. Maar de happy face van de Galle krater blijkt wel een bijzondere te zijn, want negen jaar na z’n ontdekking blijkt uit recent gemaakte foto’s dat ‘ie gegroeid is! Het is een krater in de buurt van de zuidpool van Mars en hij is ontstaan door de inslag van een meteoriet. Op 13 december vorig jaar werd ‘ie opnieuw gefotografeerd en de foto daarvan zie je rechtsboven. Je ziet dat met name de onderkant van de krater flink gegroeid is. Ook de neus van happy face is veranderd: van twee afzonderlijke kleine kraters in één grote eh…. neus. Verwonderlijk is het allemaal niet, want de krater is vermoedelijk gevuld met kooldioxide-ijs en dat veranderd voortdurend als gevolg van plaatselijke weersomstandigheden. Hieronder een video over de veranderde happy face op Mars.

Bron: Ultimas Noticias de Astronomia.

Tsjonge, ben je een radiozendamateur en ontvang je opeens radiosignalen vanaf… Mars

Credit: Scott Tilley.

Het zal je toch maar gebeuren dat je een radiozendamateur bent en dat je opeens een radiosignaal met je radioschotel ontvangt dat afkomstig is van Mars. Het overkwam afgelopen zondag 4 oktober Scott Tilley, die gespecialiseerd is in radiosignalen van satellieten rondom de aarde, vooral ‘dode’ satellieten, ‘zombie’ satellieten en spionagesatellieten. Maar dit keer kwam het signaal van veel verder, vanaf Mars maar liefst. Nee, het waren geen Marsmannetjes die Tilley lieten weten dat ze er zijn, het signaal kwam van NASA’s Mars Reconnaissance Orbiter (MRO), die om de Rode Planeet cirkelt. De NASA zelf hanteert de grote radioschotels van z’n Deep Space Network om die signalen te ontvangen, maar het lukte Tilley zondag dus met zijn 60 cm grote radioschotel in z’n achtertuintje in Roberts Creek (Canada). Dát het hem lukte komt omdat Mars nu dichtbij de aarde staat en de radiosignalen een kortere weg afleggen en daarmee sterker zijn. Hieronder een video met de radiosignalen van Mars.

Radio Signals from Mars from Earth to Sky Calculus on Vimeo.

Mmmmm, wat Tilley kan dat kunnen we hier in Nederland met onze Camras in Dwingeloo toch ook? 🙂 Bron: Spaceweather.

Rara wat is dit?

Credit: NASA/JPL/UArizona

Nee, het is niet de huid van het schubdier. En ook niet een landschap ergens in de Himalaya. Nee, het is een gebied genaamd Juventae Chasma, een regio vol diepe kloven, dat deel uitmaakt van het gigantische Valles Marineris systeem aan de evenaar van Mars. De foto is al op 7 juli 2017 gemaakt en wel met de High Resolution Imaging Experiment (HiRISE) camera aan boord van NASA’s Mars Reconnaissance Orbiter (MRO), vanaf een hoogte van 262 km. De Valles Marineris is een enorm kloofsysteem, vol met diepe wanden en doorsneden met geulen. In de bovenste helft van de foto zien we vlakten met kraters en bochtige bergruggen, mogelijk omgekeerde stroomkanalen die ontstaan als lagere gebieden door krachten van binnenuit omhoog gestuwd worden. Juventae Chasma is een gebied vol met zichtbare tekenen van sedimentatie en erosie, waar geologische krachten en de wind hun sporen hebben nagelaten. Prachtige foto, nietwaar? Bron: Universiteit van Arizona.

NASA’s schatkaart voor waterijs op Mars

Waar moeten de eerste astronauten op Mars landen? Een lastige kwestie, maar waterijs, en het liefst zo dicht mogelijk aan het oppervlak is een belangrijke factor bij de selectie van een potentiële landingsplek voor een toekomstige bemande missie. Een NASA team onder leiding van Sylvain Piqueux heeft een nieuwe kaart samengesteld van waterijs op Mars.  Een deel van het waterijs blijkt zeer dicht aan het oppervlak te liggen, namelijk slechts zo een 2,5 centimeter. De auteurs van het wetenschappelijk artikel* gebruikten data van twee van NASA’s Mars orbiters, de Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) en de Mars Odyssey Orbiter, om waterijs te vinden dat zo eenvoudig mogelijk te bereiken is voor toekomstige Mars astronauten. Met beperkte ruimte aan boord van een Mars schip moeten alle bemande Mars missies zo snel mogelijk toegang zien te krijgen tot dit waterijs voor drinkwater, water voor (raket)brandstof en water voor eventueel te verbouwen gewassen. NASA noemt dit concept van het ‘oogsten’ van water ter plekke, ‘in situ resource-utilization’**.
Lees verder

Reusachtige stoftorens op Mars bieden meer inzicht in Marsweer

Een wetenschapsteam van NASA’s JPL, de Hampton Universiteit en ruimte-instituten uit San Diego en Colorado heeft onderzoek gedaan naar de grote Mars stofstormen. De planeetwijde stofstorm die Mars in 2018 teisterde en die de Opportunity-rover van NASA fataal werd, blijkt nieuwe inzichten te geven in het Marsweer en hoe het komt dat Mars zijn atmosfeer miljarden jaren geleden verloren heeft. Met gegevens van de Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) heeft men gekeken naar stoftorens die door de stormen gevormd worden. Op Mars doen zich ruwweg eens in de tien jaar gigantische stofstormen voor die de planeet volledig kunnen bedekken. Deze stormen werden voor het eerst gezien door aardgebonden telescopen en bevestigd toen NASA’s Mariner 9-sonde Mars  bereikte, deze kwam in 1972 in een baan om Mars. Op foto’s verzonden door de Mariner trof men vervolgens een enigszins vage, grijsbruine planeet aan.
Lees verder

Kijk nou, het Star Trek logo op Mars

Credit: NASA/JPL/University of Arizona

NASA’s Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) heeft met z’n HiRISE camera al heel wat vreemde formaties op Mars gezien, maar de duinen die hij onlangs heeft gefotografeerd mogen er ook wezen. Het betreft een formatie die sprekend lijkt op het symbool van Star Trek’s Starfleet – zie ‘m hierboven. Het gaat om een formatie die ontstaan is door een mix van duinen, lava en wind, gelegen in het zuidoosten van de Hellas Planitia regio. Ze lijken op de sikkelduinen, waar ik welgeteld tien jaar geleden ook al eens een blogje aan heb gewijd – lees ’t maar na. En dan komt dat ‘chevron’ symbool, zoals ze dat ook wel noemen, niet één keer voor, nee het komt maar liefst drie keer voor in hetzelfde gebied, zoals je ziet op de foto hieronder.

Uiteraard kon een reactie van één van de commandanten van de Starfleet, William Shatner alias Captain Kirk, niet uitblijven:

Bron: HiRISE.

Noordpool van Mars blijkt dikke lagen van (oeroud) ijs te bevatten

Foto van de Noordpool van Mars met de poolkap van ijs (Chasma Boreale). Credit: SA/DLR/FU Berlin; NASA MGS MOLA Science Team

We blijven even bij Mars, na het eerdere bericht vandaag over de vliegreis over de berg Mount Sharp, gelegen in de Gale krater op Mars, waar Marsrover Curiosity bevindt. Wat is namelijk het geval: onderzoekers van de Universiteiten van texas en Arizona hebben namelijk met behulp van het Shallow Radar (SHARAD) instrument aan boord van NASA’s Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) ontdekt dat er op de noordpool van Mars dikke lage ijs voorkomen. Dat daar ijs ligt wisten we natuurlijk al lang, dat zien we op foto’s van die noordpool, zowel vanaf de aarde als van dichtbij gemaakt. Maar nu blijkt dus, op basis van radaropnames gemaakt met SHARAD, waarmee men bijna 2,5 km diep kan kijken, dat er ónder het poolijs meerdere voormalige ijskappen verborgen liggen. Die opeengestapelde ijslagen bieden een kijkje in de klimaatgeschiedenis van Mars, als ware het boomringen die de groei van een boom laten zien. Tussen de ijlagen in zitten ook zandlagen, die warmere periodes in de geschiedenis van Mars aangeven. De ijslagen zouden tijdens koudere periodes – noem het ijstijden – op Mars ontstaan zijn. Die periodes duurden naar schatting zo’n 50.000 jaar en ze zouden te maken hebben met de baan van Mars om de zon en met de stand van z’n rotatieas, die net als die van de aarde aan het wiebelen is. Als alle ijslagen op die noordpool zouden smelten dan zou heel Mars 1,5 meter onder water komen te staan. Gisteren verscheen een vakartikel over de ontdekking van de gelaagde ijsstructuur onder de noordpoolkap van Mars in Geophysical Research Letters. Bron: Eurekalert.

Ehhh… nou we het toch over Mars hebben: zoals lezer Spits gisteren meldde kan iedereen zich weer opgeven om je naam mee te sturen naar Mars, waar ik mij toen (in 2015) al voor had gemeld (toen voor de InSight lander, die afgelopen december daar landde). En nu dus weer. Nou ja, je begrijpt het, die gelegenheid greep ik met beide handen aan en heb ik mij opnieuw aangemeld.