De meren op Titan zijn asymmetrisch. Yep, eerlijk waar. Dat wil zeggen dat deze meren, die niet zoals op aarde vol zitten met water, maar met vloeibaar ethaan en methaan, meer op de noordelijke helft dan op de zuidelijke helft van deze grootste maan van Saturnus voorkomen. Metingen met behulp van het Synthetic Aperture Radar (SAR) instrument aan boord van Cassini laat zien dat de noordelijk gelegen meren wel twintig keer groter zijn dan welke zuidelijk gelegen zijn. Zie de afbeelding, waarin de door Cassini gescande stroken zichtbaar zijn en met blauw de meren. De meren komen vooral in de poolstreken voor en naast het verschil in oppervlakte blijkt ook dat de noordelijke meren vaak gedeeltelijk gevuld staan of zelfs droog zijn. De verschillen zijn te groot om op toeval te berusten en daarom denkt een groep sterrenkundigen onder leiding van Oded Aharonson (Caltech, VS) dat het te maken zou kunnen hebben met de baan van Saturnus om de zon. Er was al een verklaring die uitgaat van de seizoenen op Titan, die vanwege de omloopbaan van 29,5 jaar om de zon een zomer en een winter kent van bijna 15 jaar op de beide halfronden. Maar die verklaring is niet voldoende. Vandaar dat Aharonson et al verder brainstormden en op de baantheorie uitkwamen. Saturnus heeft een baan om de zon die een tikkie elliptisch is, of eccentrisch zoals de dames/heren sterrenkundigen het noemen. Dat zorgt er voor dat als het zomer op het zuidelijk halfrond is Titan 12% dichter bij de zon staat als wanneer het zomer in ’t noorden is. En daardoor ontstaat er weer een soort van methaan- en ethaancirculatie in het weersysteem van Titan – ook zichtbaar in de afbeelding – dat uiteindelijk resulteert in een grotere ‘methaanregen’ op het noordelijk halfrond. Over langere termijnen (van duizenden jaren) genomen moet het effect ook andersom merkbaar zijn, d.w.z. dat er meer meren in het zuiden zijn. Net zoals het klimaat op aarde langzaam wijzigt als gevolg van de baan en asschommeling van de aarde en we af en toe ijstijden hebben. Bron: Eurekalert.