Oeps, nou heeft NASA ook de Dawn missie gestopt

Credit: NASA/JPL-Caltech

Het zijn zware tijden voor de ruimtetelescopen en -verkenners in het zonnestelsel. Marsrover Opportunity waar sinds de grote stofstorm taal noch teken is vernomen, de ruimtetelescopen Chandra en Hubble hadden beiden problemen met hun gyroscopen – maar die doen ’t inmiddels gelukkig weer. Met ruimtetelescoop en exoplanetenjager Kepler liep ’t minder goed af dan, daar werd deze week definitief de stekker uitgetrokken. En datzelfde noodlot blijkt nu ook de ruimteverkenner Dawn te hebben ondergaan: na elf jaar geleden gelanceerd te zijn en succesvol onderzoek te hebben gedaan aan onder andere planetoïde Vesta en dwergplaneet Ceres is nu ook de missie van Dawn abrupt gestopt. De reden was voor Dawn hetzelfde als voor Kepler: de brandstof (hydrazine) was op. Afgelopen woensdag en donderdag (31 okt – 1 nov) was er al geen communicatie meer mogelijk van NASA’s Deep Space Network (DSN) en technici concludeerden toen dat de antennes van Dawn niet meer naar de aarde konden worden gericht en dat het definitief einde verhaal was. Snif snif, we nemen afscheid van – opnieuw – een succesvolle ruimteverkenner. Hieronder nog een video over wat Dawn allemaal heeft gedaan bij Vesta en Ceres.

Bron: NASA.

Geologische kaart van Vesta gepubliceerd

Brown colors represent the oldest, most heavily cratered surface. Purple colors in the north and light blue represent terrains modified by the Veneneia and Rheasilvia impacts, respectively. Light purples and dark blue colors below the equator represent the interior of the Rheasilvia and Veneneia basins. Greens and yellows represent relatively young landslides or other downhill movement and crater impact materials, respectively.

Op basis van foto’s en metingen van de Amerikaanse ruimtesonde Dawn hebben planeetonderzoekers een gedetailleerde geologische kaart samengesteld van de grote planeto

Marsrover Curiosity fotografeert voor het eerst planetoïden

Credit: NASA/JPL-Caltech/MSSS/Texas A&M

Marsrover is er in geslaagd om vanaf het oppervlak van Mars twee planetoïden te fotograferen, voor het eerst dat vanaf een andere planeet planetoïden zijn gefotografeerd. Op zondag 20 april j.l. – op Mars was het toen voor Curiosity Sol 606 – maakte Curiosity met z’n hoge resolutie Mastcam camera een opname van twaalf seconden en daarop zijn de grote planetoïden Ceres (Ø 950 km) en Vesta (Ø 563 km) te zien. De opname was een test om de ‘opaciteit‘ van de atmosfeer van Mars te meten, de mate van lichtondoorlatendheid. Curiosity kon zondag ook de maan Deimos van Mars fotograferen, die overbelicht werd. Op de foto zien je ‘m in de cirkel in een licht-gereduceerde versie. Daarnaast waren die ‘avond’ op Mars ook de planeten Jupiter en Saturnus en de kleine maan Phobos te zien. Curiosity heeft die ook gefotografeerd, alleen stonden ze op een andere plek aan de hemel. Op bovenstaande compositie zijn die laatste drie objecten erbij ‘geplakt’. Tinslee, bedankt voor de tip! Bron: Universe Today.

De maan vertoont overeenkomsten met asteroïden

credit: NASA/GSFC/ASU/JPL-Caltech/UCLA/MPS/DLR/IDA

Astronomen hebben ontdekt dat onze maan overeenkomsten vertoont met de grote asteroïden in het zonnestelsel. Het blijkt namelijk dat de maan en de asteroïde Vesta zo’n 4 miljard jaar geleden getroffen zijn door dezelfde populatie projectielen. Deze ontdekking bevestigd de theorie dat de gasplaneten zo’n 4 miljard jaar geleden van positie verschoven zijn, waardoor delen van de asteroïdengordel instabiel geworden zijn. Dit heeft geresulteerd in een omvangrijk bombardement van projectielen, de zogenaamde lunaire cataclysme of Late Zware Bombardement. Uit het nieuwe onderzoek blijkt dat niet alleen de binnenplaneten en hun manen getroffen zijn, maar ook de asteroïdengordel zelf. De maanstenen die zijn teruggebracht door de Apollo-astronauten zijn lang bestudeerd om de geschiedenis van bombardementen op de maan te achterhalen. Nu heeft men gebruik gemaakt van meteorieten om de geschiedenis van bombardementen in de asteroïdengordel te achterhalen. Hierbij is vooral gebruik gemaakt van howardiet- en eucriet-meteorieten, twee algemene soorten waarvan Vesta het moederlichaam is. In combinatie met computersimulaties hebben onderzoekers vastgesteld dat ook Vesta 4 miljard jaar geleden flink moet zijn toegetakeld.Dankzij dynamische modellen van de evolutie van de asteroïdengordel hebben astronomen de vermoedelijke bron van dit bombardement achterhaalt. De onderzoekers zijn tot de conclusie gekomen dat de asteroïdengordel 4 miljard jaar geleden veel massa is kwijtgeraakt, en dat deze ‘verloren’ massa met hoge snelheid in botsing is gekomen met zowel Vesta als de maan (en vermoedelijk ook met de binnenplaneten, hoewel bewijs hiervoor voor een groot deel is uitgewist door geologische processen). Bron: NASA.