Woensdag 12 maart zal de Saturnusverkenner een scheervlucht maken langs de maan Enceladus. De kortste nadering zal slechts 50 km bedragen en de bedoeling van de vluchtleiders van de NASA is om Cassini dwars door een waterpluim van een geiser te laten vliegen!
Die geiser bevindt zich ergens bij de zuidpool van Enceladus. Hij kan waterdamp uit het binnenste van Enceladus omhoog spuiten met een snelheid van 1.285 km/u en de waterdeeltjes kunnen daarbij hoogten bereiken die drie keer zo hoog zijn als de diameter van de maan (Ø 505 km). Men vermoedt dat de geisers een voedingsbron zijn van de ringen van Saturnus. Cassini zal de pluim niet alleen van dichtbij fotograferen, maar ook waterdeeltjes proberen te ‘vangen’ en analyseren, deeltjes die waarschijnlijk deels uit het binnenste van Enceladus komen. De NASA heeft overigens ook het bloggen ontdekt, want sinds kort hebben ze een serie blogs over diverse onderwerpen, o.a. over Enceladus. Het laatste bericht op die blog is van Todd Barber, hoofd vluchtleider van Cassini, waarin hij schrijft over de laatste manoeuvres die de Cassini moest doen om recht op het doel af te gaan. Alles ligt op schema voor een historische flyby. “Cassini remains on target for its historic rendezvous with Enceladus and its icy south polar plumes in two short days”, aldus Barber gisteren. We wachten met spanning af!
Bron: NASA/JPL.
Cassini vliegt door waterpluim van Enceladus!
Space shuttle Endeavour gelanceerd
Vanmorgen op het geplande tijdstip, 07.28 uur Nederlandse tijd, is Space shuttle Endeavour gelanceerd. Aan boord zeven astronauten, een Japanse lading voor de ISS en een Canadese 2-armig robotsysteem. Ik heb ‘t zelf op NASA-TV gezien en dat werkt perfect. Nachtlanceringen (daar was het 02.28 uur Floridiaansche Tijdt) zijn sowieso mooier dan lanceringen overdag. Tenminste, da’s mijn mening. Prachtig te zien hoe het van spoor van licht dat de Endeauvour achterlaat contrasteert met de nachtelijke hemel. Bron: NASA.
First light voor de grootste verrekijker ter wereld
Af en toe zie je collega amateur-sterrenkundigen bij de sterrenclub rondstruinen met zo’n grote verrekijker, eh… binoculair heet dat. Een Orion Resolux WP 15×70 of iets dergelijks. Maar da’s allemaal niets vergeleken met de Large Binocular Telescope (LBT), die onlangs in Arizona in gebruik is genomen. Die bevat twee spiegels van maar liefst 8,4 meter (diafragma F/1,142) doorsnede elk.
Samen hebben ze hetzelfde vermogen als één spiegel van 22.8-meter doorsnede. Met één spiegel werd op 12 oktober 2005 het eerste licht ontvangen, van NGC 891, en onlangs was ook de tweede spiegel gereed en kon het echte ‘first light’, zoals dat in vaktermen heet, genomen worden. Dat werd NGC 2770, 102 miljoen lichtjaar hiervandaan in het sterrenbeeld Lynx. Niet echt een spectaculaire foto moet ik zelf zeggen, maar we zijn de laatste tijd door de foto’s van Hubble, Spitzer en Chandra behoorlijk verwend geraakt. Bron: Universiteit van Arizona.
Social profiles Adrianus V