23 mei 2012

Een ruimtereis van 2.000 jaar

Interstellaire ruimtereizen

Interstellaire ruimtereizen

Zo, ik ben net met vrouw, kidzz en m’n  moeder naar Holiday on Ice geweest. Erg leuk allemaal. Oeps, morgen is mijn holiday afgelopen. :-( Uit met de pret, helaas. Maar goed, even anders nieuws: onlangs heeft Tibor Parcher, de Duitse oprichter van de Peregrinus Interstellar1, een artikel gepubliceerd met een voorstel voor een ruimtereis naar een ster die dichtbij de Aarde staat. Niet de Zon, maar een andere ‘nabije’ ster. Het makkelijkst daarvoor lijkt Proxima Centauri, die met 4,24 lichtjaar het meest nabij is. Da’s 6.800 keer de afstand Aarde-Pluto. Parcher denkt dat eerste reis naar een dergelijke ster zal aanvangen vóór 6 december 2025. De raket die de afstand moet overbruggen moet nog uitgevonden worden, maar Parcher denkt dat met de voortschrijdende techniek de mensheid voor de genoemde datum in staat moet zijn om die raket te produceren. Met een snelheid van gemiddeld 650 km/sec doet zo’n raket er ongeveer 2.000 jaar over om Proxima Centauri te bereiken. Op dit moment is de Helios-2 met z’n 67 km/sec het snelste ruimtevaartuig dat door de mens gebouwd is. Plannen voor een ruimtereis met een nieuw te ontwerpen raket zijn er genoeg, zoals ik eerder al hier en daar heb beschreven. In z’n (korte) artikel beschrijft Parcher wat de raket onderweg allemaal tegenkomt, zoals de Kuipergordel, de heliosfeer en de Oortwolk van komeetkernen. Kans bestaat dat in die 2.000 jaar durende tocht de mensheid snellere raketten weet te bouwen die de eerste raket weten in te halen, maar da’s niet erg omdat die eerste raket onderweg nuttig werk kan verrichten. Parchers ideeën zijn erg ambitieus. Ik denk dat de techniek ons inderdaad in staat zal stellen dergelijke ruimtereizen te organiseren, maar of dat al over bijna 17 jaar het geval zal zijn vraag ik mij sterk af. We zullen zien. :-) Bron: Centauri Dreams.

Noot:
  1. De PI-club, een internationale club die zich bezighoudt met interstellaire ruimtereizen. []
Share

Draaiden de 1e sterren op donkere materie?

Animatie van een donkere sterSterrenkundigen van de Universiteit van Michigan Ann Arbor hebben een nieuwe theorie opgesteld, waarin ze betogen dat de allereerste sterren in het heelal draaiden op donkere materie. Ze spreken dan ook van donkere sterren. Tegenwoordig is kernfusie van waterstof en andere elemenenten de motor waarop sterren draaien. In het vroege heelal was de dichtheid van donkere materie op sommige plekken hoog genoeg om de WIMP’s, de deeltjes die de donkere materie vermoedelijk vormen1, te laten annihileren (botsen) en die botsing leverde de energie voor de eerste sterren om te stralen. Aldus een recente studie van de groep sterrenkundigen, die onder leiding stonden van Katherine Freese. Echt nieuw is het idee van die donkere sterren overigens niet, want een jaar geleden had ik een blog met dezelfde strekking en ook daar was ene Katherine Freese bij betrokken. Toen was er met name sprake van voeding door neutralino’s, maar da’s gewoon de belangrijkste kandidaat voor WIMP’s, dus wat dat betreft geen nieuws onder de zon. De sterren moeten in die tijd wel een stuk zwaarder zijn geweest: minstens 400 zonmassa’s. Op de afbeelding hierboven een schets hoe zo’n ster er uit moet hebben gezien. Zodra de voeding door donkere materie ophoudt storten de supergewichten ineen tot zwarte gaten. Freese en haar team denken dat er nog steeds donkere sterren te zien moeten zijn en dat die met toekomstige telescopen waar te nemen zijn. Nou, weer wat om naar uit te kijken. Bron: Universe Today.

Noot:
  1. WIMP staat voor Weakly Interacting Massive Particle. []
Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler