23 mei 2012

Live from the AAS

Live from the AAS
Ik zit zojuist te kijken naar een complete persconferentie van diverse wetenschappers, die live wordt uitgezonden vanaf de AAS. Onder andere over de ontdekking van die twee piepjonge sterren vlakbij het centrale zwarte gat in de Melkweg. Gepresenteerd door een piepjonge Elisabeth Humpreys. Ook nieuws van een schitterende foto van de Hubble ruimtetelescoop van het centrum van de melkweg. Morgenavond zal ik daar wel iets over schrijven.

Share

afgebrokkelde planetoïden bij witte dwergen gezien

Afgebrokkelde planetoiden bij witte dwergen

Afgebrokkelde planetoide bij een witte dwerg

Sterrenkundigen hebben rondom enkele witte dwergen, de eindstadia van sterren zoals de Zon, de resten gevonden van iets wat uiteengevallen planetoïden moeten zijn. Met behulp van de infraroodsatelliet Spitzer van de NASA zag men rondom acht witte dwergen dergelijke resten. Men denkt dat planetoïden net zo gewoon zijn bij andere sterren als in ons eigen zonnestelsel. Planetoïden en rotsachtige planeten hebben beiden hun oorsprong in de wolk waaruit ons zonnestelsel zo’n vijf miljard jaar geleden is ontstaan. Uit het stof ontstaan planetesimalen, die vervolgens op hun beurt samenklonteren tot rotsachtige planeten. Wat daarbij overblijft zijn de planetoïden. Als de centrale ster miljarden jaren later na een rode reusstadium z’n buitenlagen wegblaast blijft een compacte kern over, een witte dwerg. Planetoïden die te dicht in de buurt van die witte dwerg komen worden door getijdewerking uiteengerukt en dat levert verbrokkelde planetoïden op, zoals nu met de Spitzer is waargenomen. Dat deed men met behulp van de infrarood spectrograaf van Spitzer, waarmee men de scheikundige samenstelling van de fragmenten rondom de zogenaamde vervuilde witte dwergen kan meten. Men denkt dat zo’n 1% van de witte dwergen vervuild is met planetoïden-afval. Het grootste brokstuk dat men zag had een diameter van zo’n 200 km. Opvallend is dat de resten van de planetoïden wel glasachtige silicate mineralen bevatte, maar geen koolstof. Dat komt overeen met de samenstelling van planetoïden in het zonnestelsel. Drie keer raden waar het nieuws over de afgebrokkelde planetoïden bij witte dwergen bekend werd gemaakt: yep, op de 213e bijeenkomst van de AAS. Bron: Universe Today.

Share

Stervorming vlakbij het centrale zwarte gat

jonge sterren bij het centrale zwarte gatJe zou het niet de meest ideale kraamkamer van sterren kunnen noemen en toch hebben sterrenkundigen op slechts enkele lichtjaren afstand van het supermassieve zwarte gat1 in het centrum van de Melkweg twee zeer jonge protosterren ontdekt. Met behulp van de Very Large Array (VLA) van radiotelescopen zagen de sterrenkundigen van het Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics en het Max Planck Institute for Radio Astronomy de twee pas geboren sterren, eentje op 7 lichtjaar en de ander op 10 lichtjaar van het zwarte gat. Dat wil zeggen dat men twee masers ontdekte. Da’s ongeveer hetzelfde als een laser, maar die werkt in het optische deel van het spectrum, terwijl een maser in het radiogedeelte werkt. De masers kunnen alleen verklaard worden door aan te nemen dat het zeer jonge sterren betreft die het omringende gas tot stralen brengen. De waarneming voedt de gedachte dat de wolken van moleculair gas, waaruit de sterren geboren worden, een grotere dichtheid hebben dan men eerst dacht. Op de afbeelding hierboven zie je een voorstelling van blauwe, jonge sterren in de kern van de Melkweg. Op de achtergrond oudere, rode sterren, die meestal de centra van sterrenstelsels bevolken. De melding van de ontdekking van de twee jonge sterren werd vandaag gedaan op de 213e bijeenkomst van de AAS in Long Beach. Ik zei toch dat er deze week nieuws vanuit Californië zou komen? ;-) Bron: Center for Astrophysics.

Noot:
  1. Welke een massa heeft van 4,31 miljoen zonmassa’s, schoon aan de haak. []
Share

Woensdag bedekt de Maan deels de Pleiaden

PleiadenbedekkingKomende woensdag, 7 januari dus, zal de voor 83% verlichtte Maan tussen 17.20 en 19.00 uur een flink aantal sterren van de Pleiaden bedekken. Da’s de welbekende en heldere open sterrenhoop in het sterrenbeeld Stier, die we ook kennen als het Zevengesternte of M45. De bedekking begint aan de onverlichtte kant van de Maan en hij eindigt een uur later aan de verlichtte kant. Van de helderste 11 sterren van de Pleiaden worden in onze streken 6 bedekt. De helderste ster van de Pleiaden, Alcyone (2,9m), wordt helaas niet bedekt. De helderste die wèl bedekt wordt is Electra (3,7m). Om 17:23:41 (voor een waarnemer in Utrecht) verdwijnt Electra achter de Maan en om 18:21:51 komt ’ie weer tevoorschijn. Een tabel met meer info is hier te vinden. Bron: Hemel.waarnemen + Sterrengids 2009.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler