10 april 2020

De grote eruptie die de zon deed schudden

Het was 1 augustus dit jaar, toen een gigantische serie van uitbarstingen op één helft van de zon losbarstte. Binnen 28 uren braakte de zon reusachtige zonnevlammen, protuberansen en Coronal Mass Ejections (CME’s) uit. Dat alles werd live gemonitord vanuit de ruimte door het Solar Dynamics Observatory en door beide STEREO-satellieten. De SDO leverde dit filmpje van de uitbarstingen op:

Karel Schrijver – mmmm, klinkt behoorlijk Nederlands – en z’n collega Alan Title (beiden van Lockheed Martin’s Solar and Astrophysics Lab in Palo Alto, Californië) hebben de uitbarstingen van 1 augustus uitgebreid bestudeerd en afgelopen week deden ze daar verslag van op een bijeenkomst van de American Geophysical Union in San Francisco. De uitkomst van hun onderzoek is dat blijkt dat al die uitbarstingen, die over een lengte van wel 180° over het zonsoppervlak optraden, allemaal met elkaar verbonden waren door magnetisme. Een enorme keten van zogenaamde separatrixen, magnetische zones, die door veranderingen in het hete plasma zware electromagnetische stormen kunnen veroorzaken, blijkt de reeks ‘sympathiserende’ uitbarstingen te hebben veroorzaakt. Al 75 jaar geleden werden de eerste vermoedens van dergelijke connecties tussen uitbarstingen vermoed, maar Schrijver en Title hebben het kunnen bevestigen. Hieronder de magnetische veldlijnen op de zon van 1 augustus, op een UV-opname van de zon. Bron: NASA.

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.