In Italië is alweer opschudding ontstaan rondom de in 1642 overleden Galileo Galileï. Was er half januari gedoe rondom de kerkelijke rechtzaak tegen Galileï, nu zijn er weer een stelletje Italiaanse geleerden die het graf van Galileï willen openen om DNA-testen te doen. Die zijn volgens hen noodzakelijk om uit te zoeken of een ander stoffelijk overschot in dat graf, namelijk van z’n dochter Maria Celeste, daadwerkelijk van die dochter is. Ook willen ze met de testen proberen te achterhalen wat de oorzaak van de blindheid was waarmee Galileï in z’n latere jaren mee te kampen had. Over Maria Celeste is een paar jaar terug een boek verschenen en sindsdien is er rumoer over de vraag wie de vrouw is die bij Galileï in het graf ligt. Maria Celeste stierf aan dysenterie in 1534, dus acht jaar vóór haar vader stierf. De geleerden die Galileï’s graf in de Santa Croce basiliek in Florence willen openen staan onder leiding van Paolo Galluzzi, directeur van het Instituut en Museum van de Wetenschapsgeschiedenis, eveneens in Florence. De priesters van de basiliek, onder leiding van Antonio Di Marcantonio zijn fel tegen de plannen van Galluzi. Zij vinden dat het lichaam van Galileï met rust moet worden gelaten. Het schijnt trouwens zo te zijn dat ze meer dan 90 jaar na Galileï’s dood de middelvinger van z’n rechterhand eraf hebben gesneden en die wordt nu ergens in een museum bewaard!
Afdeling morbide verhalen dus. Misschien kunnen ze daar de DNA-testen wel mee doen. Bron: NewScientist.com.
Wordt Galileo’s graf geopend voor DNA-testen?
Alpha Centauri mòet wel aardachtige planeten hebben
Na de Zon staat het drievoudige stersysteem Alpha Centauri1 van alle sterren het dichtst bij ons. De afstand tot de zon bedraagt 4,36 lichtjaar, een ‘schamele’ 41,5 biljoen km.
Bekend was al dat α Cen B aardachtige planeten kan hebben. Maar met zogenaamde Monte Carlo-berekeningen op de computer heeft een team sterrenkundigen, waaronder Javiera Guedes en Greg Laughlin, laten zien dat α Cen B wel aardachtige planeten mòet bevatten. Bij die Monte-Carlo-berekening, ooit in de jaren ’40 in het Los Alamoslab bedacht bij het maken van de Amerikaanse atoombom, simuleert men een bepaalde situatie met alle mogelijke parameters. In het geval van het Alpha Centauri-systeem waren dat parameters zoals afstand, massa van de sterren, de sterevolutie van de afzonderlijke sterren, etc… Wat uit de simulatie kwam was dat in àlle gevallen rondom α Cen B aardachtige planeten ontstonden. In veel gevallen zelfs op de juiste afstand om ook vloeibaar water te kunnen hebben.
Maar goed, da’s allemaal op de computer en met ingewikkelde numerieke berekeningen. De praktijk is uiteraard ook hier weerbarstig. Guedes, Laughlin en collegae willen daarom de komende jaren proberen de aardachtige planeten ook daadwerkelijk te zien. Ze gebruiken daar de 1,5-meter telescoop van het Cerro Tololo Inter-American Observatory in Chili voor. Goed, stel voor dat we daar inderdaad een 2e Aarde aantreffen én dat we besluiten om daar es een kijkje te gaan nemen. Hoe lang doen we dan met de huidige generatie ruimtevaartuigen over die 41.500.000.000.000 km? De Voyager 1 heeft als voorbeeld een snelheid van zo’n 17,136 km/sec. Deze zal er dan met dat vaartje 76.794 jaar over doen. α Cen B we komen er aan!
Bron: Universiteit van Santa Cruz.
- Bestaande uit de sterren α Cen A, α Cen B en de veel kleinere Proxima Cen. [↩]
De Curriculum Vitae van het heelal
De WMAP heeft de volgende indrukwekkende CV van het heelal opgeleverd:
| Beschrijving | symbool | WMAP alleen | WMAP+BAO+SN* |
| leeftijd heelal | t0 | 13,69 ± 0,13 miljard jaar | 13,72 ± 0,12 miljard jaar |
| Hubble constante | H0 | 71,9 +2,6-2,7 km/s/Mpc | 70,5 ±1,3 km/s/Mpc |
| Leeftijd bij ontkoppeling | t* | 380.081 +5.843 -5.641 jaar | 376.971 +3.162 -3.167 jaar |
| Leeftijd tijdens reïonisatie | treion | 427 +88-65 miljoen jaar | 432 +90-67 miljoen jaar |
| Totale dichtheid | Ωtot | 1,099 +0,100-0,065 | 1,0050 ± 0,0061 |
| Vergelijking van staat | ω | -1,06 +0,41-0,42 | -0,992 +0,061-0,060 |
| Baryondichtheid | ΩB | 0,0441 ± 0,0030 | 0,0456 ± 0,0015 |
| Donkere energiedichtheid | ΩΛ | 0,742 ± 0,030 | 0,726 ± 0,015 |
| Donkere materiedichtheid | ΩC | 0,214 ± 0,027 | 0,228 ± 0,013 |
‘t Lijken allemaal droge cijfers, maar ze vertellen een gigantisch gedetailleerd verhaal over de aard en omvang van het gehele universum. Het gaat met name om het laatste rijtje data, waarin drie sets waarnemingen zijn gecombineerd. Uit de waarnemingen blijkt ook dat de neutrino’s in het vroege heelal een belangrijke rol hebben gespeeld in de expansie. Ik zal daar in een volgend astroblogje op terugkomen. Het grafiekje laat de ‘ingrediënten’ van het vroege èn huidige heelal zien, die behoorlijk afwijken van elkaar. Petje af voor de mensen die de afgelopen vijf jaar met WMAP hebben gewerkt. Bron: Lambda.
*WMAP + BAO + SN staat voor de resultaten van de WMAP gecombineerd met waarnemingen aan Baryon Acoustic Oscillations (BAO) en Type Ia supernovae (SN).
Social profiles Adrianus V