23 mei 2012

Zit er een zwart gat in Enceladus?

Zit er een zwart gat in Enceladus?

Zit er een zwart gat in Enceladus?

Enceladus is een maan die hier regelmatig de revue passeert, zeker als de Saturnusverkenner Cassini deze bijzondere maan weer eens heeft gepasseerd. Vandaag las ik een opmerkelijk bericht over Enceladus, dat ik niet zomaar kan passeren, om dat woord maar even consequent te gebruiken. Zoals inmiddels bekend mag worden verondersteld is Enceladus een actieve maan, die enkele geisers telt, om de zoveel tijd materiaal zoals waterdamp, ijskristallen en wellicht zelfs water uitspuwend. De laatste metingen van Cassini laten zien dat dat uitspuwen met een supersonische snelheid van maar liefst 2.190 km per uur gepaard gaat. Berekeningen laten zien dat de kern van de maan in totaal zo’n 6 Gigawatt aan inwendige hitte weet te produceren, waarmee een vloeibaar binnenste mogelijk is. Vanuit deze oceaan spuit het vloeibare materiaal via scheuren in de korst van Enceladus omhoog en spuit het uit de geisers. December 2007 liet Jennifer Meyer (Massachusetts Institute of Technology, Cambridge, Massachusetts) zien dat met de getijdewerking van Enceladus slechts 0,12 GW op te brengen valt, een stuk minder dan die 6 GW. In een maan zoals Enceladus kan van hitteproductie door radioactief verval, zoals het geval in de kern van de Aarde is, ook geen sprake zijn. Vandaar haar conclusie dat er wel eens een zeer exotische bron van de hitteproductie in het centrum van Enceladus kan zitten: een zwart gat. 8-O Niet eens zo’n heel gekke gedachte, want ook van Moeder Aarde wordt wel eens gesuggereerd dat er in het centrum een zwart gat kàn zitten. Het zwarte gat in Enceladus zou ongeveer 1012 kg zwaar zijn, een mini-zwart gat dus. Per jaar zou het zwarte gat slechts 2,8 kg van Enceladus opslurpen en dat zou vervolgens 109 watt aan straling opleveren. Water en andere moleculen bij het centrum zouden door de warmte in een plasma veranderen en atoomkernen zouden ioniseren omdat de electronen aangeslagen raken. Tenslotte zou een magnetisch veld worden gegenereerd, welke z’n positieve pool op de zuidpool van Enceladus zou hebben. Het toeval (of niet?) wil dat vandaag bekend werd dat de zuidpool naast die geisers nog meer tekenen van activiteit vertoond, namelijk een veranderend landschap. Geen idee natuurlijk of dat te maken heeft met een eventuele aanwezigheid van een mini-zwart gat in het centrum van Enceladus, maar het is wel boeiend daarover te speculeren. Bron: A babe in the Universe.

Share

16 teams Google Lunar X prize zijn bekend

Google Lunar X kandidaten
Ruim een jaar geleden maakt Google bekend dat ze wedstrijd hadden uitgeschreven aan iedereen om als eerste een karretje 500 meter op de maan te laten rijden vóór 31 december 2012 en daar opnames van te maken, de Google Lunar X PRIZE. Prijs hiervoor: 20 miljoen dollar1! Gisteren werden de namen bekend gemaakt van twee nieuwe teams die mee gaan dingen met de wedstrijd. Die komen bij de veertien teams die eerder al waren aangekondigd. De nieuwe teams zijn:

  • EUROLUNA: zoals de naam al doet vermoeden een Europees team onder aanvoering van Palle Haastrup. Het zijn zes mensen van 16 tot 60 jaar die van plan zijn een voertuig genaamd ROMIT te gaan maken dat de maan als eerste moet gaan bereiken.
  • SELENE: een team van Duitsers en Chinezen dat onder leiding staat van Markus Bindhammer. Hun karretje gaat de LuRoCA 1 heten.

Vandaag schijnt nog een 17e team bekend te worden gemaakt, het zogenaamde Mystery Team. Als ik de laatste berichten daarover goed geïnterpreteerd heb wordt dat team geformeerd rondom het bedrijf MicroSat Systems Inc.. Ook zijn er twee teams die zich hebben teruggetrokken. Die vonden de concurrentie zeker te sterk worden. :-) Mmmm, klinkt allemaal erg spannend. Bron: SpaceRef.

Noot:
  1. In totaal valt $ 30 miljoen te winnen, verdeeld in de hoofdprijs van $20 miljoen, een tweede prijs van $5 miljoen en nog wat bonussen van bij elkaar $5 miljoen. []
Share

De ‘extra’ Volle Maan van vorig weekend

De extra Volle Maan

De extra Volle Maan

Het is alweer een kleine week geleden, vrijdag 12 december om precies te zijn, maar ik wil er toch nog even op terugkomen. Het was toen Volle Maan, iets wat we iedere 27 dagen meemaken. Dit keer was het echter een bijzondere Volle Maan, want de maan stond zó dichtbij de aarde, slechts 356.567 km1, dat de maanschijf 14% groter was dan tijdens de andere volle manen in 2008 en maar liefst 30% helderder. Een extra Volle Maan dus. Het was de dichtste nadering sinds 1993. Een nóg grotere volle maan zullen we pas weer in 2016 meemaken. Reden van dit alles is de baan van de maan, die niet precies rond is maar een ellips. Binnen die baan kent de maan een perigeum, het dichtste punt tot de aarde, en een apogeum, het verste punt. Geen wonder dat Paul Bakker, Mount Paulomar dus, dit weekend achter de camera toog en het perigeum vastlegde. Hij was daarin niet de enige, want Jorrit den Hartog had ‘m ook al gefotografeerd vanuit z’n Apollo. De foto van Paul hierboven is genomen in 1/1250-ste seconde! De gebruikte telescoop is z’n 80mm William Optics APO lenzenkijker(tje) met brandpuntafstand van 480mm op fotostatief. Heel mooi gedaan hoor, maar nou zeg ik niks nieuws tegen Paul. :-) Het verhaal krijgt nog een staartje, want over een half jaar is Paul van plan om de maan opnieuw te fotograferen. Dan staat deze in z’n apogeum. Da’s op 7 juli 2009 om precies te zijn en de bedoeling is om de twee foto’s, van de maan in perigeum en apogeum te vergelijken en dan het relatieve afstandsverschil te bepalen tussen aarde en maan. Resultaat daarvan zal gepubliceerd worden in The Astrophysical Journal de Astroblogs. :-D

Noot:
  1. De gemiddelde afstand Aarde-Maan is 384.400 km. In z’n apogeum kan de maan zo’n 50.000 km verderweg staan dan afgelopen vrijdag. []
Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler