De maan draait in 27,321582 dagen om haar as, zeg 27 dagen,7 uur, 43 minuten en 11,47 seconden. Niets nieuws zou je zo zeggen en na honderden jaren van studie van onze naaste buur zou je zeggen dat we over die rotatie inmiddels wel genoeg weten. Niet dus. Nog steeds wordt er uitvoerig studie gedaan naar de rotatie van de maan en worden modellen opgesteld die de rotatie proberen te verklaren. Zo bleek deze weer uit een publicatie van de twee Spaanse sterrenkundigen Juan J. A. Getino (Universiteit van Valladolid) en Alberto Escapa (Universiteit van Alicante), waarin ze een nieuw model van de rotatie van de maan beschrijven. De maan heeft daarin een gelaagde structuur, waarin een ‘vloeibare’ mantel en een vaste kern zitten. Dat begrip vloeibaar wil nog wel eens voor spraakverwarring zorgen, want ook de aardse mantel schijnt vloeibaar te zijn. Denk dan niet aan zoiets vloeibaarachtigs als water, want dat is het niet. Het is meer glasachtig. Yep, glas is ook een soort vloeistof, maar dan een héél stroperige.  Afijn, die Getino en Escapa hebben dat model opgesteld en daarbij hebben ze een tikkeltje leentjebuur gespeeld bij de modellen die de interne structuur van de Aarde weergeven. Ook daarin wordt een gelaagde structuur onderscheiden, al bestaat ‘ie bij de Aarde uit drie lagen. De laatste jaren krijgt het Aarde-Maansysteem veel aandacht vanwege de toekomstige maanreizen. Ook hebben de GPS-satellieten baat bij een nauwkeurige beschrijving van de rotatie van de Aarde. Voor de maan wil men ook een GPS ontwikkelen, zodat rotatiemodellen van de maan erg nuttig kunnen zijn. Omdat Aarde en Maan elkaar beïnvloeden door de zwaartekracht bekijkt men daarbij ook zaken zoals de onderlinge afstand tussen de twee. Met laserstralen is de nauwkeurigheid daarvan tegenwoordig een millimeter-kwestie. Bron: Science Daily.