Vandaag is de astrofotografie-wedstrijd Capture the Universe van start gegaan en die duurt om precies te zijn tot 30 juni a.s. De wedstrijd, die georganiseerd wordt door Discover Magazine en Celestron Images, houdt in dat iedereen een astrofoto op kan sturen, waarmee kan worden meegedongen naar de hoofdprijs, een Celestron NexStar 8SE, ter waarde van $ 1.399,-. De preciese voorwaarden van Capture the Universe zijn hier te lezen. De jury van de wedstrijd wordt gevormd door niemand minder dan Phil Plait, de bekende Bad Astronomer. Kortom, stuur je mooiste astrofoto in, of ‘t nou van de maan, Saturnus, M31 of van SDSS J153636.22+044127.0 is en win die hoofdprijs!
(zie naschrift) En als je ‘m niet wint, dan heeft Phil altijd nog kunnen genieten van jullie mooie foto’s. Bron: Bad Astronomy. [Naschrift] Zoals lezer Wolter al opmerkte staat in de wedstrijdregels (yep, de kleine lettertjes) dat je in de VS moet wonen èn een Celestron moet gebruiken om mee te kunnen doen. Kortom, een PR-stunt voor Celestron, waar wij niks mee hebben. Balen. Er zijn overigens vele boze reacties binnengekomen bij Phil Plait dat hij hieraan meedoet.
‘Vang het heelal’ met astrofotografie-wedstrijd
1 juni 2009 Door 5 Reacties
Maakte een bombardement van meteorieten de Aarde bewoonbaar?
1 juni 2009 Door Reageer
Een tweetal geologen onder leiding van dr. Richard Court (Imperial College, Londen; die andere heet Mark A. Sephton) denkt dat een massaal bombardement van meteorieten zo’n 4,0 tot 3,8 miljard jaar geleden ervoor heeft gezorgd dat de Aarde bewoonbaar werd en dat de planeet gunstig werd om leven te doen ontstaan. Die periode staat bekend als de periode van het Late Heavy Bombardment (LHB), waarvan het bestaan door het onderzoek van de maanstenen, die met de Apollovluchten werden meegenomen, werd gesuggereerd. In die periode1 zou het binnenste gedeelte van het zonnestelsel (de Aarde en de Maan en de planeten Venus, Mercurius en Mars) bloot hebben gestaan aan een veel groter dan gemiddeld aantal inslagen van meteorieten. Onderzoek door het Imperial-tweetal aan meteorieten die door de dampkring van de aarde vliegen heeft laten zien dat tijdens die passage gemiddeld 12% van de massa van de meteoriet in waterdamp kan worden omgezet en 6% in kooldioxide. Rekening houdend met de geschatte hoeveelheid meteorieten die de aardse dampkring tijdens het LHB bestookten komen Court en z’n makker uit op 10 miljard ton kooldioxide en evenveel waterdamp per jaar dat in die periode als gevolg van de meteorieten in de dampkring terechtkwam. En dat gedurende een periode van ongeveer 20 miljoen jaar. Zodoende werd de dampkring natter en warmer en werd ‘t een gunstige omgeving voor het ontstaan van leven. Een artikel van Court en Sephton over hun bevindingen van de effecten van het meteorietenbombardement tijdens het LHB is vandaag verschenen in het vakblad Geochimica et Cosmochima Acta. Morgen allemaal rennen naar de winkel.
Bron: Eurekalert.
Noot:
- Het is niet duidelijk wat het grotere aantal inslagen veroorzaakte. Een mogelijkheid is dat de baan van Jupiter kleiner werd. Het zwaartekrachtsveld van deze planeet zou daardoor de banen van veel planetoïden veranderen, waardoor ze op ramkoers kwamen te liggen met één van de binnenplaneten. Een andere optie is een enorme botsing in het zonnestelsel, die voor veel los “rondvliegend puin” zorgde. [↩]
NASA wijst gebruik metrische systeem af
1 juni 2009 Door 3 Reacties
De NASA heeft besloten om voor het Constellation-programma, hetgeen de opvolgers van de Space Shuttles op moet leveren, geen gebruik te maken van het internationaal gebruikte metrische systeem, het SI-stelsel (Systeme Internationale)1. De hele wereld maakt gebruik van SI, behalve Liberia, Birma en… de Verenigde Staten2. En kennelijk heeft de NASA het niet aangedurfd om voor de CxP, zoals het Constellation-programma wordt afgekort, voor het SI te kiezen. Ze blijven voornamelijk werken met de Engelse maten, dat wil zeggen dat in sommige gevallen SI-maten kúnnen worden gebruikt. Dat is te betreuren, want het verleden heeft geleerd dat het gebruik van andere metrische systemen of van systemen die door elkaar worden gebruikt tot ernstige fouten kan leiden. Bekendste voorbeeld daarvan is uiteraard de Mars Climate Orbiter, die 23 september 1999 op Mars neerstortte omdat de software van het remsysteem met ponden werkte (Engelse maat) en de Orbiter met Newtons (SI-systeem). Tussen die twee zit een factor 4,45 verschil, ergo boem MCO. Naar aanleiding van die ramp heeft de NASA destijds een onderzoek ingesteld naar het gebruik van het SI-stelsel, maar de uitkomst was simpel: “However, our review found that use of the metric system is inconsistent across the Agency.” Zucht… Bron: NASA Watch.
Noot:
- Waarbij gebruik wordt gemaakt van eenheden zoals meter, seconde, Kelvin en kilogram. [↩]
- In de VS hanteren ze officiëel nog het zogenaamde imperiale systeem. [↩]
SCP 06F6 vermoedelijk een geëxplodeerde koolstofster
1 juni 2009 Door 1 Reactie
Afgelopen januari schreef ik over het vreemde object genaamd SCP O6F6, dat sterrenkundigen op 21 februari 2006 hadden ontdekt. Het leek een soort van supernova-uitbarsting, maar de lichtcurve van het object en het spectrum kwamen niet overeen met die van de bekende supernova-categorieën. In een artikel in The Astrophysical Journal Letters, dat vandaag wordt gepubliceerd, genaamd ‘SCP06F6: A carbon-rich extragalactic transient at redshift z~0.14?‘ komen een viertal sterrenkundigenvan de Universiteit van Warwick tot de conclusie dat SCP O6F6 een koolstofster moet zijn geweest op een afstand van zo’n 2 miljard lichtjaar (roodverschuiving z=0,14). Het vreemde van het object is – afgezien van de lichtcurve en het spectrum – z’n omgeving: er is geen enkel omringend moeder-sterrenstelsel te vinden! Het feit dat SCP O6F6 zo’n honderd keer meer röntgenstraling uitzond dan gewone supernovae wijst er wel op dat er een nabij zwart gat zou hebben gestaan bij die koolstofster. Dat zwarte gat zou de ster uit elkaar hebben getrokken en dat zou tot de explosie hebben geleid. Maar ook van dat zwarte gat kan de vraag worden gesteld waar dat zo ergens middenin de intergalactische ruimte vandaan komt. Bevinden beiden zich in een tot nu toe nog onontdekt dwergstelsel? Zijn ze weggeschoten uit een sterrenstelsel? Over één ding zijn de Warwick-sterrenkundigen het in ieder geval eens: er moet nog veel meer onderzoek plaatsvinden aan SCP O6F6 om de ware aard ervan te kennen. Misschien dat het object wijst op een nieuw type van supernovae. Wordt vast en zeker vervolgd. Bron: Eurekalert.



Social profiles Adrianus V