De ster van Barnard is een beroemde ster, eentje die we in alle klassieke leerboekjes op sterrenkundegebied tegenkomen. De ster van Barnard, genoemd naar de astronoom Edward Emerson Barnard, is een rode dwerg (spectraalklasse M4) in het sterrenbeeld Slangendrager (Ophiuchus). De ster is met magnitude 9,5 niet met het blote oog te zien. Wat de ster zo bijzonder maakt is dat ‘ie een grote (schijnbare) eigenbeweging heeft, namelijk 10,3 boogseconden per jaar, hetgeen dokter Barnard – ahum – in 1916 ontdekte. Da’s de grootste waargenomen eigenbeweging van alle sterren. Sterren hebben allemaal een beweging in de interstellaire ruimte, die o.a. bepaald wordt door hun rotatie om de kern van de Melkweg, maar ook door gravitationele interacties met andere sterren. De ster van Barnard staat erg dichtbij, slechts 5,91 lichtjaren om de hoek, en dat bepaalt z’n grote beweging aan de hemel. De Griekse amateursterrenkundige Anthony Ayiomamitis was dat gezeur over die financiële crisis in z’n land zat en dacht bij zichzelf ‘ik ga die eigenbeweging eens fotograferen’. En dat deed ‘ie, waarbij hij zíjn foto van de ster van Barnard plakte in een foto die met de Mount palomar zestig jaar eerder werd gemaakt. En dat leverde bovenstaande foto op, waarin je duidelijk kunt zien hoe snel die ster beweegt. In die periode is ‘ie tien boogminuten opgeschoven, da’s 1/3e van de diameter van de maan. De èchte snelheid van de ster van Barnard in de ruimte is zo’n 160 km per seconde en dat gaat een tikkie onze kant uit. Hierdoor zal hij over 8000 jaar met een afstand van nog maar 4 lichtjaar dichterbij zijn dan Alpha Centauri, de ster die nu samen met Proxima Centauri na de Zon het dichtste bij de Aarde staat. Bron: Bad Astronomy + Wikipedia. Credit van de foto: © A.Ayiomamitis