17 oktober 2018

Nog even verder mijmeren over BICEP2 – deel 2

Precies een week geleden schreef ik een Astroblog met wat losse ditjes en datjes over de resultaten van BICEP2, de detector op de zuidpool waarmee men in de kosmische microgolf-achtergrondstraling (Engelse afkorting: CMB) B-mode polarisatie had ontdekt, veroorzaakt door primordiale zwaartekrachtsgolven, ontstaan tijdens de zogenaamde inflatieperiode van de oerknal. Over die resultaten is al weken de nodige discussie, waarbij de centrale vraag is in hoeverre de polarisatie die BICEP2 heeft gemeten te danken is aan primordiale zwaartekrachtsgolven of dat er ook een deel is dat te danken is aan lokale magnetische velden in de Melkweg. Er zijn weer wat ontwikkelingen te melden, dus ik vrees met grote vreze dat deze mijmeringen een serie zullen worden, die pas zal eindigen als Planck, SPTpol, Polarbear, ACTpol, Keck Array of BICEP3 met nieuwe gegevens zullen komen.

  • Ten eerste is er veel aandacht voor een recent verschenen artikel op de ArXiv van het trio natuurkundigen Flauger, Hill en Spergel. Zij doen een poging om te kijken of er inderdaad vervuiling door ‘voorgrondstof’ van de Melkweg in het gemeten signaal is. Het BICEP-2 team hield rekening met een vervuiling door voorgrondstof van 3½ tot 5%, maar de drie auteurs denken dat dit te laag is en dat het tussen 8 en 15% is.
  • Na een presentatie van Raphael Flauger te hebben bijgewoond, één van de drie auteurs uit de eerste bullet, verklaarde Alan Guth, bedenker van de inflatietheorie van de oerknal, te gaan twijfelen aan de BICEP2 resultaten. “I had thought that the result was very secure, now the situation has changed”.
  • Uro Seljak, die ik vorige week ook al noemde, denkt dat spoedig al de resultaten bekend zullen worden van de Keck Aray, een detector die net als BICEP2 op het Amundsen Scott station op de Zuidpool te vinden is en die metingen bij 95 en 150 GHz heeft gedaan aan de CMB.
  • Vandaag begint in Boston de 224e bijeenkomst van de American Astronomical Society, #AAS224. Deze duurt tot en met donderdag 5 juni en reken er maar op dat ook daar de nodige discussies zullen worden gevoerd over BICEP2.
  • Op het World Science Festival in New York is gisteren een interessante discussie geweest, genaamd Ripples From the Big Bang: Listening to the Beginning of Time, waarin door ‘voor- en tegenstanders’ over de BICEP2 resultaten werd gesproken. Met Brian Greene als discussieleider en Andrei Linde, Alan Guth, Amber Miller, John Kovac en Paul Steinhardt als deelnemers. Input voor de discussie werd ook via Twitter geleverd via #ripplesWSF. Hieronder de ruim anderhalf uur durende video van de discussie – met name vanaf 01:16:30 gaat het over de hoe-vervuild-zijn-de-metingen-discussie.

Bron: Of Particular Significance + In the Dark + Nature + Space.com.

Reacties

  1. Monique Monique zegt:

    Met ingehouden adem zitten luisteren, niet letterlijk want anders was ik allang gestikt.
    Wat handig, die Balloon Borne experiment van Amber Miller. Effectiever dan een dure satelliet met verouderde apparatuur aan boord (tegen de tijd dat hij gelanceerd wordt) Wanneer krijgen we nou de nieuwe resultaten? Over 3 weken?
    Misschien was de oerknal geen oerknal maar werd de singulariteit door een krachtveld van buitenaf als het ware uit elkaar getrokken. Het is maar een idee. Andrei Linde’s uitleg over many universes of multiverse kan ik mij dan iets beter voorstellen (59.50)

  2. Rob+Heusdens zegt:

    De oerknal theorie gaat over de hele ontwikkeling van het heelal zelf maar juist NIET over de singulariteit. Er is een groot verschil in MODEL singulariteit (iets wat optreedt in een MODEL over de realiteit) en een RELE singulariteit. Dat laatste kan niet bestaan. Waarom het model van de oerknal een singulratieit heeft, komt omdat het model zelf onvolledig is, nl. omdat het uitgaat enkel van de werking van zwaartekracht. Dat is voor de meeste situaties overigens geen probleem, omdat de effecten van andere krachten rustig mogen worden genegeerd. Maar dat kan NIET als de afstanden tussen de deeltjes zo klein wordt zoals juist het big bang model voorspeld nabij dat hoegenaamde begin, dan moet je doe meenemen, en dan kom je uit op een ander model, Dat model is nu bekend als inflatie, en daarin is er geen singulratieit, is het zelfs niet nodig om aan te nemen dat er een begin was (ook dat kan niet, want een “begin uit het niets” is onmogelijk).

  3. Binnen het “NIETS”, binnen het vacuüm vlak vóór het ontstaan van dit Heelal, is tóch energie aanwezig: vacuümenergie, die virtuele deeltjes laat verschijnen en verdwijnen volgens Heisenberg’s onzekerheidsprincipe. Misschien wel virtuele (kwantum)Higgsdeeltjes…………..Deze deeltjes en antideeltjes vernietigen elkaar wanneer ze botsen. Hierbij komt (gigantisch) veel energie vrij: E = mc², die volgens mij door de Higgsdeeltjes ook van toepassing is in de kwantumwereld. Deze energie heeft mogelijk kwantumfluctuaties teweeg gebracht, die overgingen in zwaartekrachtgolven. Deze golven kunnen dan weer rimpels veroorzaakt hebben in de kosmische achtergrondstraling.

    • Monique Monique zegt:

      Wat heb je dat mooi omschreven 😉

      • Het is hetgeen ik begrepen heb uit het boek van Brian Greene, “Ontrafeling van de Kosmos”, waarin Alan Guht wordt geciteerd over de inflatie. Beiden zag ik ook online over de “Ripples from the Big Bang”.
        Zelf ben ik nogal sceptisch over de term oerknal en neem ik eerder aan dat er ‘n plotselinge gigantische aandrijving op gang is gekomen, in overeenstemming met de inflatietheorie.

    • Hallo Hans,

      Maar in welke ruimte ontstonden die virtuele vacuüm deeltjes dan? Vlak voor de BB was er immers ook nog geen ruimte/ volume om deeltjes in te laten ontstaan?

      Of moet ik begrijpen dat eerst
      – de (lege) ruimte ontstond (waarom, waaruit),
      – die vervolgens met virtuele deeltjes werd gevuld,
      – waarna dan weer een deel op elkaar botsten om al die Energie en Massa te laten ontstaan( de BB )? 😕

      Groet, Paul

      • De lege ruimte was er al. Vacuümenergie beschrijft de energie van de lege ruimte. Door het genoemde onzekerheidsprincipe van Heisenberg bestaat er zelfs in de lege ruimte van het niets, de KANS op het spontaan verschijnen van deeltjes en antideeltjes. Het Casimir-effect heeft dit bewezen.
        Het zou dus inderdaad kunnen, dat deze vacuümenergie de kwantumfluctuaties in gang zette, die aanleiding gaven tot de inflatie beschreven door Alan Guth.
        Wel of geen oerknal……..het was in ieder geval geen explosie, gezien de gelijkmatige verdeling van straling en later van materie in de vorm van sterrenstelsels. Zie YouTube: What Was the Big Bang Really? | Paul Steinhardt

  4. Hans, de video van Steinhardt die je noemt heb ik hieronder even geplaatst. Wat het onzekerheidsprincipe tijdens of zelfs voor de oerknal betreft: ik heb lang geleden wel eens geroepen “In den beginne was er het onzekerheidsprincipe van Heisenberg”. Daar begon het allemaal mee, dus in zekere zin klopt het wel. Ik heb overigens zojuist ook een andere blog geschreven over de energie van de virtuele deeltjes, het Casimireffect en de consequenties ervan, allemaal in relatie tot de donkere energie.

Laat wat van je horen

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.