
VOOR 2007:
Astronomische hoogtepunten in 2006
Het jaar onzes Heeren 2006 is zo’n beetje afgelopen, dus traditiegetrouw een mooi moment om alles even de revue te laten passeren en te kijken wat er zoal gebeurd is op astronomisch gebied. Een overzicht aan de hand van wat Astroblogs:
- Januari: op 15 januari 2006 kwam de Stardust-missie terug op Aar
de. Stof van de komeet Wild-2 was opgevangen in een speciale gel en dat stof werd in laboratoria onderzocht. In december werden de eerste resultaten van dat onderzoek in Science Express gepubliceerd. - Februari: Sterrenkunde is in het geheel niet een zaak van louter professionals. In februari twee mooie voorbeelden hoe amateurs ook nuttig werk kunnen verrichten aan sterrenkundige onderwerpen: kosmische stralen die via skiboxen worden waargenomen door middelbare scholieren (zie m’n astroblog hierover van 3 februari) en de actie van de Universiteit van Amsterdam om met behulp van amateur-astronomen ook gammaflitsers te gaan waarnemen. M’n astroblog van 26 februari repte daarover.
- Maart: op 29 maart vond de totale zonsverduistering plaats. Ik zat op
dat moment op m’n werk in Delfshaven
. Afijn, jullie kennen het verhaal: in Turkije hebben ze ‘t allemaal heel mooi kunnen zien, al was er wel sprake van een soort van time-warp. Die twee minuten leken wel seconden. - April: de komeet met die makkelijke naam P73/Schwassmann-Wachmann 3 (SW3) blijkt in een heleboel stukjes uiteen te vallen. Doemscenario’s dat enkele van die stukken op aarde gaan vallen duiken hier en daar ook op (zie m’n astroblog van 20 april).
- Mei: het is allemaal een beetje onderbelicht gebleven, maar persoonlijk vond ik het toch wel één van de (vooral theoretische) hoogtepunten van 2006, namelijk dat Abhay Ashtekar, Tomasz Pawlowski en Parmpreet Singh er in waren geslaagd om een vergelijking van het heelal op te stelen die tot vóór de big bang overeind bleef. En die daarmee het punt t=0 met al z’n oneindigheden hebben ‘overwonnen’. Lees m’n blog van 14 mei nog maar es rustig over. Ik denk dat Ashtekar, Pawlowski en Singh er in 2012 of zo de Nobelprijs voor de Natuurwetenschappen voor zullen ontvangen, net zoals oktober dit jaar George Smoot en John Mather diezelfde Nobelprijs kregen voor hun waarnemingen met de COBE-satelliet aan de microgolfachtergrondstraling. Die waarnemingen waren ook jáááren geleden.
- Juni: een ruwe verstoring van het beeld dat we al eeuwenlang hebben, namelijk dat de Maan de enige begeleider van de Aarde is. Er blijken ook een
zooitje stenenaantal asteroïden periodiek om de Aarde te draaien, aldus m’n astroblog van 10 juni j.l. - Juli: de warmste julimaand sinds de oerknal en daarmee prelude van
het warmste jaar sinds de temperatuurmetingen driehonderd jaar geleden in 1706 begonnen. Op 31 juli wist ik daarover zwetend en puffend te rapporteren. - Augustus: nee, zeker geen hoogtepunt van 2006, maar eerder een dieptepunt: op 24 augustus 2006 besloot de IAU om een nieuwe definitie van het begrip planeet aan te nemen en daarmee Pluto uit te sluiten van de categorie planeten. Pluto moest vanaf dat moment voortaan door het leven gaan als dwergplaneet. Zie hier het droeve relaas van dat gebeuren.

- September: op 3 september slaat de Maan-verkenner Smart-1 te pletter op de Maan. De brandstof van het beestje was op en daarom dacht de NASA dat het wel leuk zou zijn om ‘m te laten crashen op de Maan.
- Oktober: in de categorie record-waarnemingen heeft de Spitzer in 2006 goed gescoord. Zo heeft deze NASA-infraroodsatelliet in 2006 de twee jongste sterrenstelsels in het heelal waargenomen, genaamd 964 en 1417. In de astroblog van 27 oktober valt daar meer over te lezen.
- November: twee hoogtepunten (ahum): op 5 november gaat de Astroblogs over op WordPress en een paar weken later kondigt de NASA aan dat ze met behulp van supernovae het bestaan van donkere materie hebben aangetoond. Zie de astroblog van 20 november voor de nodige achtergrondinfo.

- December: en tenslotte kwam de NASA (wie anders?) op 6 december met het nieuws dat er sterke aanwijzingen zijn dat er vloeibaar water op Mars is gevonden. En zoiets geeft uiteraard weer de nodige voeding aan speculaties over leven op de rode planeet.
Afijn, het was mij een jaartje wel. Ik ben benieuwd wat 2007 allemaal zal brengen. Ik zal binnenkort wel een overzicht geven wat er allemaal op stapel staat. Ik weet niet of ik morgen nog een astroblog zal schrijven (tussen het oliebollenbakken door) en daarom nu maar alvast voor alle lezers van de astroblogs: fijne jaarwisseling en volgend jaar vele heldere nachten toegewenst!
Het forum is gesloten
Maan in conjunctie met Regulus
De Maan is deze ochtend in samenstand (conjunctie mooi geheten) met de ster Regulus, hoofdster van het sterrenbeeld Leeuw. Om 07.45 uur ‘s morgens staan ze het dichtst bij elkaar. In het noordoosten van Europa wordt Regulus zelfs door de Maan bedekt. Op 30 maart 2007 zal dat ook in Nederland te zien zijn, al staat de Maan dan erg laag èn is hij bijna vol.
NASA gaat maanstof nabootsen
Zoals ik sinterklaasavond j.l. schreef heeft de NASA weer plannen om bemande vluchten naar de Maan te organiseren. Ter voorbereiding gaan ze op Aarde het fijne stof dat de maanbodem bedekt proberen na te bootsen. Eh… stof nabootsen om bemande vluchten te kunnen organiseren? Adrianus, leg es eventjes uit
. Welnu, het heeft volgens de NASA allemaal te maken met wat ze daar noemen “in situ resource utilization,” oftewel ISRU. Er moeten volgens de Global Exploration Strategy van de NASA bemande stations op één van de polen van de Maan komen en die moeten gebruik kunnen maken van de grondstoffen in de bodem van de Maan. Het gaat daarbij bijvoorbeeld om zuurstof. Dat is die ISRU. De maanbodem is duidelijk anders dan de aardbodem, doordat de Maan geen atmosfeer heeft en de bodem daardoor continue is blootgesteld aan kosmische straling, electromagnetische straling van de zon, bombardementen van micrometeorieten, enzovoorts. Maanstof is daarom behoorlijk gehavend van uiterlijk (zie afbeelding). Vroeger dacht men dat de maanbodem behoorlijk stabiel was en weinig veranderde. Maar de Apollo-onderzoeken hebben aan het licht gebracht dat dat niet het geval is. Zo komen er voortdurend micrometeorieten neer, die kleiner zijn dan een potloodpunt, met snelheden van meer dan 100.000 km per uur. Die veroorzaken mini-inslagkraters in de bodem en doen de glasachtige buitenkanten van het maangesteente verdampen en smelten (zie de afbeelding hieronder).
Door die erosie wordt de bodem veranderd in zogenaamd regolieth, een soort stof die bij inademing schadelijk is voor de longen van astronauten. De astronauten in de Apollo-periode 1969-1972 hadden ook al last van dat Maanstof, dat op de één of andere manier kennelijk wist door te dringen ondanks de beschermende pakken. Astronaut Harrison H. (Jack) Schmitt klaagde bijvoorbeeld over maan-hooikoorts. In 1993 werd al een eerste maanbodem gesimuleerd in het Johnson Space Center (JSC), genaamd JSC-1, waar men 25 ton maanstof wist na te maken. Die lokatie is echter opgedoekt. Nu de maanplannen onder president Bush weer een reboost hebben gekregen is de simulatie-faciliteit ook weer nodig en daarom is men bezig een kopie te maken van JSC-1, heel origineel JSC-1A genaamd. De bedoeling is dat ze daar drie soorten van maanstof gaan maken: 1 ton héél fijn stof, 14 ton middelmatig stof en 1 ton grotere brokken maanbodem. De bedoeling is niet alleen dat ze gaan kijken hoe ISRU mogelijk is, maar ook om nieuwe types maanvoertuigen uit te gaan testen. Wie de verslagen wil lezen van de Lunar Regolith Simulant Materials Workshops, welke vorig jaar zijn gehouden, kan hier terecht. Misschien leuk om in de zandbak van de kidz ook van die maanproeven te doen
. Bron: NASA.
President Ford schreef ruimtevaartgeschiedenis
Zoals jullie ongetwijfeld gehoord of gelezen zullen hebben is afgelopen dinsdag Gerald R. Ford Jr. overleden, de 38e president van de Verenigde Staten. Niet iemand waarbij warme herinneringen aan z’n verdiensten op ruimtevaartgebied boven zullen komen, en toch heeft deze man in z’n 895 dagen dat hij in het Witte Huis zat op dat terrein geschiedenis geschreven. Hij volgde in augustus 1974 de boef Richard Nixon als president op, die na het Watergateschandaal het veld moest ruimen. Even een paar opmerkelijke astro-gebeurtenissen die in Ford’s regeerperiode de revue passeerden:
- In juli 1975 werd de beroemde Apollo-Soyoezvlucht gemaakt, waarbij Amerikaanse astronauten en Russische kosmonauten elkaar in de ruimte de hand schudden. Ford sprak daarbij via de (mobiele?) telefoon met de ruimtevaarders en vroeg hen over diverse onderwerpen, zoals hun trainingen en ruimtevoedsel;
- Op 20 juli 1976 landde de Viking-1 op Mars, de verkenner die op zoek ging naar leven op Mars. Helaas werd niets gevonden. Een maand later kwam de Viking-2 op Mars, met hetzelfde resultaat;
- September 1976 maakte president Ford mee dat de 1e test-Space Shuttle uit de hangar rolde. Die Shuttle zou oorspronkelijk de Constitution heette, naar de Amerikaanse grondwet. Maar een heleboel Star Trekfans schreven Ford brieven dat ze liever de naam Enterprise wilden hebben en kennelijk was Ford daar gevoelig voor, want hij gaf opdracht de naam in Enterprise te veranderen.
Kortom, met Ford is een man heengegaan die een paar opmerkelijke ruimtevaart-hoogtepunten als president van Amerika heeft meegemaakt. Toch opmerkelijk voor iemand die nog nooit gekozen is door het Amerikaanse volk als vice-president én als president. In allebei de functies viel hij in voor iemand anders die noodgedwongen moest aftreden. Op de foto hierboven Gerald Ford (midden) die kristalen bekijkt die aan boord van de Skylab 4 gemaakt waren. Bron: Space.com.
COROT succesvol gelanceerd
Op precies het geplande moment, 15.23 uur Nederlandse tijd, is vanaf basis Baikonur
Cosmodrome in Kazachstan de Franse satelliet COROT gelanceerd, die op zoek zal gaan naar aardachtige exoplaneten. Ja, die Fransen weten tenminste wat stiptheid is
. Vanmiddag was de lancering live te zien vanaf ESA TV en vanavond was er ook een stuk in het NOS-journaal van acht uur te zien over de lancering.
Al m’n astrobronnen lijken nog in een soort kerstreces, want er is afgezien van die lancering weinig astronieuws. Aan de hemel is ook al weinig vuurwerk te zien, tenzij je een sterbedekking van de planetoïde 494 Virtus (magnitude 13,5) door een ster van magnitude 12,5 om 01.55 uur op vrijdag 29 december vuurwerk noemt. Ik zou daar persoonlijk niet voor op blijven. Vandaag op de achterpagina van NRC-handelsblad nog wel een leuke cartoon van Fokke en Sukke:

Leuke illustratie van het steeds warmer wordende klimaat op Aarde. Bron: NRC-Handelsblad/Foksuk.
Volg de lancering van de franse planeetzoeker COROT live
Vanmiddag om 15.23 uur Nederlandse tijd wordt vanaf het lanceerplatform
Baikonur Cosmodrome in Kazachstan de Franse satelliet COROT gelanceerd. Het is vanaf 15.00 uur allemaal live te volgen op ESA.TV. COROT moet aardachtige planeten bij andere sterren vinden, zoals ik in m’n astroblog van 3 december schreef. Bron: Spaceref.
Jong meervoudig stersysteem in detail waargenomen
Met behulp van de Very Large Array (VLA) radio telescoop van het National Science Foundation zijn twee sterrenkundigen er in geslaagd om met ongeëvenaarde details een jong meervoudig stersysteem te fotograferen. Het gaat om L1551 IRS5, een systeem op 450 lichtjaar afstand in het sterrenbeeld Stier (Taurus). L1551 IRS5 werd pas in 1976 ontdekt, omdat het door gas- en stof verduisterd wordt voor optische telescopen. In 1998 was het systeem al door de VLA in beeld gebracht en dat toonde twee jonge sterren aan. Onlangs is door twee sterrenkundigen, te weten Jeremy Lim en Shigehisa Takakuwa (de eerste uit Taiwan en de tweede uit Japan), de VLA geupgrade en dat heeft het vermogen vergroot. De nieuwe waarnemingen aan L1551 IRS5 laten zien dat er nog een derde ster in het systeem zit. Voor het ontstaan van meervoudige stersystemen zijn twee modellen door theoretici bedacht: de ene zegt dat dergelijke systemen beginnen met een grote ‘moederschijf’, die vervolgens fragmenteert in afzonderlijke schijven om de stercomponenten van het systeem. Het andere model zegt dat de stercomponenten eerst geheel apart ontstaan met een eigen schijf en dat die vervolgens op elkaar gravitationeel gaan reageren en bijeenkomen. De waarnemingen van Lim en Takakuwa worden een ‘smoking gun’ (levend bewijs zouden wij zeggen) voor het fragmentatiemodel van meervoudige stersystemen. Probleem is alleen dat de derde ster iets afwijkt qua uitlijning van de andere twee sterren. Misschien is er zelfs een combinatie van de twee modellen aan de hand, want de eerste twee sterren zouden uit één moederschijf ontstaan zijn, maar de derde ster zou ook ‘ingevangen’ kunnen zijn. Ik kom in het bronbericht die mogelijkheid van een mix van de twee modellen niet tegen, maar mijn gezond verstand zegt dat zo’n mix toch moet kunnen. Nietwaar? Zo, en nou ga ik de rollade es bruinbakken
Bron: Astronomy.com.
Tips voor koude waarneemnachten
Met de kerstdagen ga je wel eens dingen lezen die normaal gesproken járenlang in oude stoffige dozen blijven liggen, zoals vergeelde nummers van Astro. Astro? Leden van sterrenkundevereniging Christiaan Huygens kennen de Astronova, het (on-)regelmatig verschijnende verenigingsblad. Maar weinigen weten is dat de Astronova de regelrechte opvolger is van de Astro, het blad van de JWG- en NVWS-afdeling Dordrecht, die tussen 1976 en 1982 maar liefst 32 keer verscheen. Als het goed gaat (duimen!) komt met de nieuwjaarsreceptie van Chr. Huygens nr. 26 van de Astronova uit, dus het duurt nog wel
even voordat deze z’n voorganger evenaart. Afijn, ik zat die Astro’s te lezen en in nr. 31 (het september/oktober 1981 nummer) zag ik een illustratie met tips voor waarnemen tijdens koude nachten (zie hiernaast). De winter is hier ook weer aangebroken, dus het kan geen kwaad om goed voorbereid te zijn op koude winternachten. Ik wilde in eerste instantie een plaatje laten zien van de Christmas Tree nebula in Monoceros, maar dat bleek ik een jaar geleden ook al gedaan te hebben. Tsja, je moet natuurlijk niet in herhalingen gaan vallen.
Social profiles Adrianus V