“To seek out new voorwerps and to boldly go where no amateur has gone before.” Aldus de slotzin van een artikel over Hanny’s Voorwerp dat vandaag online gepubliceerd werd door The Economist, één van ‘s werelds meest gerenormeerde bladen. Lees zelf het artikel over de ins en outs van Hanny’s Voorwerp, zoals bekend genoemd naar de ontdekker ervan, de basisschooljuffrouw Hanny van Arkel, die meewerkend aan Galaxy Zoo het mysterieuze object tegenkwam. Interessant is nog te melden dat Chris Lintott, oprichter van de Galaxy Zoo, met collega’s bezig is een artikel te publiceren in het vakblad Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. We wachten dat artikel met spanning af. To seek out new voorwerps and to boldly go where no amateur has gone before. Schitterend gezegd, toch?
Bron: The Economist.
The Economist over Hanny’s Voorwerp
Aanwijzingen voor mega-inslag op Mars
Al meer dan dertig jaar vraagt men zich af waarom Mars twee ‘gezichten’ heeft: het noordelijke gedeelte bestaat voornamelijk uit jonge vlaktes, zonder veel reliëf, het zuidelijke gedeelte is vol oude heuvels, bergen en inslagkraters. Het waren de beide Vikinglanders van de NASA die in de jaren zeventig deze uiterlijke verschillen voor het eerst opmerkten. Daar kwam bij dat in de jaren negentig de Mars Global Surveyor ontdekte dat de korst van Mars op het zuidelijk halfrond veel dikker is dan de noordelijke korst én dat er op het zuidelijk halfrond magnetische anomaliën1 voorkomen, die afwezig zijn in het noorden. Waar komt deze dichotomie, zoals dat zo mooi wordt genoemd, vandaan? Eén van de verklaringen is dat er een zeer grote inslag heeft plaatsgevonden op Mars, die het onderscheid tussen het noordelijk en zuidelijk halfrond heeft veroorzaakt. Die verklaring krijgt deze week steun door onderzoek van twee groepen sterrenkundigen, die vandaag hun resultaten in het vakblad Nature hebben gepubliceerd. Eén van die groepen, onder leiding staand van Francis Nimmo (Universiteit van Californië in Santa Cruz), heeft computerberekeningen uitgevoerd en daaruit kwam naar voren dàt een mega-impact de waargenomen dichotomie kan verklaren. Het moet een object ter grootte van de helft tot tweederde van onze Maan zijn geweest die zo’n vier miljard jaar geleden onder een hoek van 30 tot 60° op Mars moet zijn ingeslagen om tot de waargenomen dichotomie te komen. De gigantische krater die dat opleverde, zo’n 10.600 km lang en 8.500 km breed
, is na vier miljard jaar niet meer als zodanig herkenbaar, maar wel als het vlakke laagland van het noordelijk halfrond van Mars. En daarmee is die krater, de huidige Borealisvlakte, de grootste inslagkrater in het zonnestelsel. Door de inslag ontstonden schokgolven die de hele planeet overgingen en die de korst op het zuidelijk halfrond zodanig ontregelden dat er magnetische anomaliën ontstonden. Een video-animatie van die inslag is hier te zien (in mov-formaat, dus met Quicktime te bewonderen). Interessant is trouwens de suggestie van Nimmo’s groep dat de impact op Mars wel eens in dezelfde tijd kan hebben plaatsgevonden als de tijd dat de Aarde door een grote impact werd getroffen waardoor onze Maan ontstond. Roerige tijden waren dat. Bron: Nature.com.
- Zeg maar afwijkingen in het magnetische veld. [↩]
Lang zou ‘ie leven…
Vandaag, 26 juni, is de geboortedag van Charles Messier, de welbekende Franse publicist van een lange lijst van hemelobjecten. Het doel van die Messier-catalogus, waarin 110 objecten zoals sterrenhopen en gasnevels staan, was om kometenjagers (zoals hijzelf) en andere mensen die met het blote oog observeerden, te helpen een onderscheid te maken tussen permanente en voorbijgaande objecten. Messier werd 26 juni 1730 in Badonviller in het Loiregebied geboren en stierf op 12 april 1817 in Parijs. In 1744 zag de jonge Messier een grote komeet aan de hemel en dat intrigeerde hem zo dat hij sterrenkundige wilde worden. In 1774 publiceerde hij z’n eerste lijst van 45 objecten, gevolgd door een definitieve lijst in 1781 van 103 hemelobjecten, allen waargenomen vanuit z’n observatorium in Parijs. In de 20e eeuw vond men nog enkele aanvullende waarnemingen die door Messier en/of z’n hulp Pierre Mechain werden beschreven en daardoor telt de Messierlijst momenteel 110 objecten. In de Nederlandse Wikipedia-pagina over Messier wordt werd foutief 26 juli als geboortedatum genoemd. Oeps, kan gebeuren. Eh… wie rectificeert dit eventjes.
Is inmiddels al gebeurd. Bron: A Darker View.
Lezing: fractale kosmologie
Vanavond houdt R. de Jong bij sterrenkundevereniging Christiaan Huygens een lezing over fractale kosmologie. De lezing zou eigenlijk op vrijdag 13 juni hebben plaatsgevonden, maar vanwege het feit dat het Nederlandse elftal die avond zonodig tegen Frankrijk moest voetballen heeft het bestuur besloten de lezing naar 27 juni te verplaatsen. Het thema fractale kosmologie staat toevallig deze week in de picture vanwege de SDSS-waarnemingen die uitwijzen dat er tot een schaalgrootte van maar liefst 300 miljoen lichtjaar een fractaal patroon in het heelal te zien is. Even een korte intro tot R. de Jong’s lezing: De natuur- en sterrenkunde houdt zich bezig met het verklaren van alles wat zich in de natuur afspeelt. Hiervoor is het nodig om de natuur te beschrijven, en dat valt niet mee. Hoe beschrijf je natuurgetrouw een boom, het maanoppervlak met al zijn kraters, het weer of de verdeling van de sterrenstelsels? De weersverwachting wordt na een dag al onzeker omdat grootschalige, maar tegelijk ook met kleinschalige verstoringen dan ineens belangrijk beginnen te worden. Computermodellen ondersteunen het natuurgetrouw beschrijven van de werkelijkheid maar ook dit is maar een model dat zijn beperkingen kent. De fractalmeetkunde is gereedschap om complexe vormen en structuren, op eenvoudige wijze, en tegelijk veel nauwkeuriger te beschrijven dan met de veelal bekende meetkunde. Met de fractalmeetkunde kun je de ouderdom van planeetoppervlakken bepalen, maar ook antwoord geven op de vraag waarom alles van klein (=atomen) tot groot (=sterrenstelsels) om elkaar heen beweegt. De fractalmeetkunde maakt daarbij niet alleen gebruik van de wetten van de zwaartekrachten maar ook met die van de elektromagnetische krachten. Als je het principe van de de fractalmeetkunde eigen gemaakt hebt, ga je het zelf spontaan toepassen op je fluctuerende aandelen of op het nieuwe modeontwerp dat je aan het ontwerpen bent. Misschien ga je wel fractale landschappen herkennen of fractale muziek componeren. Lezing start 20.00 uur en de route naar Huygens staat hierzo.
Lezing: fractale kosmologie
Morgenavond houdt R. de Jong bij sterrenkundevereniging Christiaan Huygens een lezing over fractale kosmologie. De lezing zou eigenlijk op vrijdag 13 juni hebben plaatsgevonden, maar vanwege het feit dat het Nederlandse elftal die avond zonodig tegen Frankrijk moest voetballen heeft het bestuur besloten de lezing naar 27 juni te verplaatsen. Het thema fractale kosmologie staat toevallig deze week in de picture vanwege de SDSS-waarnemingen die uitwijzen dat er tot een schaalgrootte van maar liefst 300 miljoen lichtjaar een fractaal patroon in het heelal te zien is. Even een korte intro tot R. de Jong’s lezing: De natuur- en sterrenkunde houdt zich bezig met het verklaren van alles wat zich in de natuur afspeelt. Hiervoor is het nodig om de natuur te beschrijven, en dat valt niet mee. Hoe beschrijf je natuurgetrouw een boom, het maanoppervlak met al zijn kraters, het weer of de verdeling van de sterrenstelsels? De weersverwachting wordt na een dag al onzeker omdat grootschalige, maar tegelijk ook met kleinschalige verstoringen dan ineens belangrijk beginnen te worden. Computermodellen ondersteunen het natuurgetrouw beschrijven van de werkelijkheid maar ook dit is maar een model dat zijn beperkingen kent. De fractalmeetkunde is gereedschap om complexe vormen en structuren, op eenvoudige wijze, en tegelijk veel nauwkeuriger te beschrijven dan met de veelal bekende meetkunde. Met de fractalmeetkunde kun je de ouderdom van planeetoppervlakken bepalen, maar ook antwoord geven op de vraag waarom alles van klein (=atomen) tot groot (=sterrenstelsels) om elkaar heen beweegt. De fractalmeetkunde maakt daarbij niet alleen gebruik van de wetten van de zwaartekrachten maar ook met die van de elektromagnetische krachten. Als je het principe van de de fractalmeetkunde eigen gemaakt hebt, ga je het zelf spontaan toepassen op je fluctuerende aandelen of op het nieuwe modeontwerp dat je aan het ontwerpen bent. Misschien ga je wel fractale landschappen herkennen of fractale muziek componeren. Lezing start 20.00 uur en de route naar Huygens staat hierzo.
Social profiles Adrianus V