Dezelfde Wheeler was eigenlijk de grondlegger van Lanza’s biocentrisme, want van hem komt ook de stelling dat we leven in een zogenaamd participatoir heelal, waarin de waarnemers noodzakelijk zijn om het heelal te laten bestaan. Als essentiële aanvulling op Wheeler’s participatoir heelal komt Lanza met de factoren ruimte en tijd. Ruimte en tijd zijn niet iets natuurkundigs wat los staat van ons, van waarnemers. Ze zijn niet iets daarbuiten. Ze zijn een subjectieve ervaring, een soort van illusies die we in ons bewustzijn meemaken. Afijn, da’s even in kort bestek Lanza’s theorie. Veel natuurkundigen doen het af als religieuze lariekoek, maar zelf vind ik het wel intrigerende ideeën die Lanza naar voren brengt, temeer omdat ik regelmatig heb geschreven over soortgelijke ideeën:No phenomenon is a real phenomenon until it is an observed phenomenon.
- Pim van Lommel’s boek over bijna-dood-ervaringen, waarin de verstrengeling wordt beschreven van bewustzijn en quantum-mechanica;
- Heeft de mens de levensloop van het heelal beïnvloed?, een opzienbarende stelling van Lawrence Krauss en James Dent;
- Nobelprijswinnaar Frank Wilczek die ons heelal beschouwt als ‘a grid’, zeg maar een soort van matrix;
- Het heelal dat aangepast is aan ons – en niet andersom- aldus natuurkundige Andrei Linde;
- En tenslotte sterrenkundige Paul Davies die denkt dat de wetten van de quantummechanica aangepast zijn door louter de waarneming van mensen.
Je moet die blogs er maar es op nalezen als je tijd/zin hebt. Komt er eigenlijk allemaal op neer dat we nog helemaal niets weten over wat het bewustzijn precies is en welke invloed het op onze omgeving heeft. Kortom, dat boek Biocentrism moet ik binnenkort maar es aanschaffen en meenemen in de koffer voor op vakantie.
Bron: Cosmic Log.
- Geschreven samen met de sterrenkundige Bob Berman. [↩]





Social profiles Adrianus V