23 oktober 2021

55 uur belichting levert diepe blik in ’t heelal op

De Chandra Deep Field South

De Chandra Deep Field South. Credit: ESO/ Mario Nonino, Piero Rosati and the ESO GOODS Team

Zie hier de diepste blik in het heelal die gefotografeerd is vanaf de Aarde, genaamd de Chandra Deep Field South (CDF-S). Er is een diepere blik in het heelal, de Hubble Ultra Deep Field (HUDF), maar die is vanuit de ruimte door de Hubble gefotografeerd. De CDF-S ziet er op het eerste gezicht niet echt bijzonder uit, een boel sterretjes zou je zo zeggen, maar bijna álle puntjes die je ziet zijn in werkelijkheid sterrenstelsels, zich uitstrekkend tot wel 11 miljard lichtjaar afstand! 😯 De foto dubbelklikken levert een aardig exemplaar op, maar liefhebbers kunnen hier een nog prachtiger mega-versie in jpg formaat downloaden, die 32 Mb groot is, en daar eentje in tif-formaat die 78 Mb groot is. De foto is gemaakt door de data te mixen van de VIMOS [1]De zogenaamde VIsible Multi-Object Spectrograph, achterop één van de vier Very Large Telescopes (VLT) op Paranal. en de WFI [2]De zogenaamde Wide-Field Imager, verbonden aan de 2,2 m MPG/ESO telescoop op La Silla., beide instrumenten van de ESO (European Southern Observatory) in Chili. Wat we op de foto zien zijn geen sterrenstelsels in zichtbaar licht, maar in ultraviolet. Wie de foto nauwkeurig gaat bekijken zal een enorme veelheid aan stelsels zien. Sommigen staan alleen, anderen zijn geclusterd. Soms zie je bruggen van materiaal tussen sterrenstelsels. Je moet Phil Plait’s lyrische beschrijving van de CDF-S maar lezen, want hij, the Bad Astronomer, gaat er uitgebreider op in. Die 55 uren belichtingstijd zijn niet allemaal achter elkaar genomen, maar met lange tussenpozen en daardoor is er nog iets interessants te zien: links op de foto staat een echte ster, zich bevindend in ons Melkwegstelsel. Omdat die ster zoveel dichterbij staat dan de sterrenstelsels hebben VIMOS en WFI de eigenbeweging van de ster gefotografeerd, resulterend in een ster met een klein groen boogje erboven. Zelfde effect als wanneer je vanaf een statief een foto neemt en de camera enkele minuten open laat staan: ook dan worden de sterren streepjes. Bron: ESO.

References

References
1 De zogenaamde VIsible Multi-Object Spectrograph, achterop één van de vier Very Large Telescopes (VLT) op Paranal.
2 De zogenaamde Wide-Field Imager, verbonden aan de 2,2 m MPG/ESO telescoop op La Silla.

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.