18 oktober 2018

Wéér in focus: De Andromedanevel / M31

M31 / Andromeda stelsel
Er zijn van die objecten…eens in de zoveel tijd moet ie weer opnieuw op de gevoelige chip. De Andromedanevel, nummer 31 op de lijst van Messier hoort daar zeker bij! In Hongarije hebben we de ideale setup staan voor dit object: een kleine APO-refractor met een lekker groot beeldveld. Deze heeft uren lang nauwkeurig staan volgen (met de sterrenhemel meedraaien) en de daaraan gekoppelde Canon1000D heeft in die tijd 65 opnames van 5 minuten gemaakt. Een poos ploeteren thuis achter de laptop en voila.
Even een paar duizelingwekkende cijfers: de Andromedanevel is een sterrenstelsel met ongeveer 1 biljoen sterren. Ik weet niet of het helpt een voorstelling te maken, maar dat is 1000 miljard. Eigenlijk is het een kolkende massa van waterstofgas, stof en sterren. Dat kolken gaat alleen op een tijdschaal die voor ons als ‘eendagsvliegjes’ wat langzaam overkomt: één rondje gaat in honderden miljoenen jaren. In ons leven zien we niets veranderen.
Met een afstand van ‘slechts’ 2,5 miljoen lichtjaar is het Andromedastelsel de naaste buur van onze Melkweg. Het licht dat mijn chipje heeft gevangen is 2,5 miljoen jaar geleden vertrokken. En precies raak, wonderlijk he.
Bijna alle sterrenstelsels bewegen van ons vandaan, maar het Andromedastelsel is daar een uitzondering op. Over zo’n 5 miljard jaar gaat M31 botsen met de Melkweg. Toekomstige fotografen hebben een steeds grotere beeldhoek nodig om het stelsel vast te leggen. 🙂

Reacties

  1. Jurgen Kobierczynski zegt:

    Dat is een foto om op te hangen. Vreemd genoeg heb je nog een spike dwars door een van de blauwe sterren aan de rechterkant van de foto. is die bij alle opnames zichtbaar? Ik zou denken dat deze afkomstig is van een opname door het bladerdek op het einde van de opnames. Misschien nog eens alle opnames doorlopen?

    • Ja, echt een mooie foto. Kon je dat maar zo op die manier door de telescoop zien.
      Dan is de hololens wel een aanrader want dan ben je zelf in de Andromedanevel. Gewoon op de bank… een beetje rondkijken.

    • Paul Bakker Paul Bakker zegt:

      Dank je Jurgen. Ik ga ‘m inderdaad af laten drukken en hang ‘m op in het huisje in Hongarije.
      De spike in de heldere ster zit in alle opnamen. Van bladeren of andere obstakels kan geen sprake zijn. De fotografieplek heeft vrij uitzicht. Waarschijnlijk is het een diffractiepatroon van een imperfecte rand van iets wat in de lichtweg zit, misschien van het uv/ir-filter.

  2. Ill Matilled zegt:

    “Toekomstige fotografen hebben een steeds grotere beeldhoek nodig om het stelsel vast te leggen.”

    We kunnen ze straks zien zwaaien. Met gebarentaal geven we dan blijk van onze diepste angst dat onze zon aan het uitdoven is. Ze gebaren, na het passeren van onze tweede Maan, terug dat zij met hetzelfde probleem zitten maar dat het ze hoogstwaarschijnlijk wel gaat lukken om een plooi in spacetime te induceren zodat een kleinere flare van Uy Scuti tot een main-sequence G-type object kan worden gevangen en gegenereerd. Die dan, vervolgens, in onze sector terecht komt door een instante wörmhøle-wissel met de stervende Zon. We gebaren terug, de tranen terughoudend dat we opgelucht zijn en dat we vers bokbier en prei-spek quichetaart hebben voor de ontvangst van onze aanstaande overbuurse delegatie om het goede nieuws te vieren.

  3. Prachtige foto van M31, onze galactische buurman!

  4. Jan Brandt zegt:

    Ha die Paul,

    Dat is voorwaar en wederom een zeer schoon hemelplaatje….enne…tevens ook zeer inspirerend….
    Hoog, zeg maar bovenaan op mijn “astrofotografische bucketlist” staat alweer een tijdje eenzelfde soort “projectje” met betrekking tot die immer fantastische (fotografisch trouwens veel meer dan visueel, helaas!!) Andromeda-nevel.
    Met die eerder “beblogde”, na dertig jaar ongebruikt stofhappen op een donker hoekplankje, nieuwhervonden 500mm F8 Maksutov telelens ook gekoppeld aan een Canon 1000D wil ik zo ongeveer hetzelfde gaan doen!!

    OK, 65 x 5 minuten, zal voor mijn manier van werken….hands on, hit and run astrophotography….vanuit astro-ergonomisch c.q. gezondheids-standpunt bezien, vanwege de door mij toegepaste klassieke met de hand volgen-methode….wellicht niet echt..eh…slim en doenlijk zijn….maarre…..12 subjes van 5 minuten, dat zou toch moeten kunnen.
    Nu is het natuurlijk wel zo, dat de weergoden niet al te lang meer de hemelse boel “op slot” moeten houden want dan zal ik toch wel gedwongen zijn om dit projectje naar “het volgend seizoen” te verplaatsen. Dan ga ik mijn astrofotografische Maksutowtelelens-lusten gewoon lekker botvieren op die andere “astronomical glorious glamour-girl” aan de noordelijke sterrenhemel….de Grote Orionnevel!!!!

  5. Paul Bakker Paul Bakker zegt:

    Hé Jan. Ik moet bekennen dat ik tijdens die 65×5 minuten. een flink tukkie heb gedaan. Het vergt inspanning om de techniek goed aan de praat te krijgen, maar als het draait dan heb ik mijn handen vrij.
    Ook visueel is de Andromedanevel schitterend hoor. In mijn 15×80 verrekijker is het één van de mooiste objecten aan de hemel. In de 25cm dobson zagen we ook de stofbanden. Maar ja, wel met een donkere hemel. Een beetje lichtvervuiling verpest het al snel.

Laat wat van je horen

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.