17 oktober 2019

Opnieuw een interstellaire komeet gevonden in het zonnestelsel

Artistieke impressie van ‘Oumuamua. Copyright: ESO. Deze afbeelding heeft een CC BY-SA 4.0 licentie, wat betekent dat deze vrij gebruikt mag worden.

Astronomen hebben vrijwel zeker een nieuw interstellair object ontdekt binnen het zonnestelsel. Het object is vorige maand voor het eerst waargenomen door Gennady Borisov, een amateur-sterrenkundige uit de Krim. Vervolgwaarnemingen hebben uitgewezen dat het object een hyperbolische baan aflegt, wat betekent dat het object het zonnestelsel van buitenaf is binnengedrongen en deze weer zal verlaten, om nooit meer terug te keren.

Natuurlijk is dit niet de eerste keer dat een interstellaire verstekeling is betrapt. In november 2017 werd immers het roemruchte object ‘Oumuamua gevonden, waar al veel over is geschreven en waarover de gekste theorieën zijn verzonnen (zoals deze). Helaas was ‘Oumuamua niet erg helder en bovendien al “op weg naar de uitgang”, waardoor wetenschappers niet veel onderzoek konden verrichten. Dat is bij het nieuwe object wel anders: dit blijkt namelijk een tien kilometer grote komeet te zijn, met een zes keer hogere helderheid dan zijn “voorganger”. Bovendien is de interstellaire komeet nog onderweg naar het binnen-zonnestelsel, zodat deze zes maanden lang vrij goed zichtbaar zal zijn.

Het nieuwe interstellaire object werd aanvankelijk gb00234 gedoopt, maar nadat komeetachtig gedrag werd waargenomen is deze naam veranderd naar C/2019 Q4 (Borisov), een meer gebruikelijke naam voor een komeet. Vermoedelijk zal de afstand tussen de aarde en onze interstellaire gast in december het kleinste zijn, ongeveer 1,8 AU (waarbij één AU de gemiddelde afstand tussen de aarde en de zon is). Het is niet bekend hoe helder de komeet ongeveer zal worden, maar duidelijk is dat heel wat telescopen erop gericht zullen zijn – van de Hubble-ruimtetelescoop tot talloze achtertuin-telescopen van hobbyisten.

Bron: Forbes

Comments

  1. Wybren de Jong zegt

    1.8 AU dat is best dichtbij, astronomisch gezien. Stuur er even een sonde op af, zou ik zeggen, zo’n Japanse sonde die een sample-return missie doet en wat stof van de komeet op aarde aflevert. Dan weten we gelijk een stuk meer over de oorsprong van die komeet.

    • Wat gaat zo’n ‘ongeplande’ missie
      – kosten en
      – ligt er nog een dergelijke sonde ergens op de plank?

      Een tripje naar een baan tussen minimaal (1,8AE) Mars en de Asteroïdengordel, misschien zelfs helemaal die gordel lijkt me niet iets wat we ‘dagelijks’ zo-even er tussen door (kunnen) doen. 😉

      Groet, Paul 🙂

      • Wybren de Jong zegt

        Bedankt voor je reactie Paul.
        Wat betreft de kosten: ik begrijp dat dit altijd een probleem vormt.
        Maar gezien het feit dat meerdere landen er 50 miljard dollar of meer voor overhebben om mensen naar de maan te sturen, terwijl we dat al eerder gedaan hebben; moet een half miljard voor iets nieuws, iets wat misschien maar eens per 300 jaar voorkomt (een komeet van buiten ons zonnestelsel die zo dichtbij komt), toch geen probleem zijn. Tenminste, dat vind ik. Laten we het beschikbare kapitaal uitgeven aan vernieuwende wetenschap, laten we de kans grijpen die zich nu voordoet!
        En wat betreft een sonde? Ik kijk ernaar uit dat sample-return mission sondes aan de lopende band gemaakt zullen worden, zodat er altijd eentje op de plank klaar ligt, als er zich een unieke komeet voordoet.

  2. Wybren de Jong zegt

    Ik las op sciencedaily dat de komeet een afmeting moet hebben tussen 2 en 16 km diameter. Dat is een joekel van een komeet, dus dat maakt het nog interessanter.
    De inclinatie t.o.v. de schijf waarin de planeten bewegen is ongeveer 40 graden, wat het ook waarschijnlijk maakt dat hij van buiten het zonnestelsel komt.

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: