16 augustus 2017

Gedoe bij OPERA over de sneller-dan-het-licht-neutrino’s

[caption id=”attachment_23415″ align=”alignleft” width=”200″ caption=”De kolossale uit loodplaten bestaande OPERA-detecor onder het San Grasso gebergte in Itali

Reacties

  1. andere arie zegt:

    Nog net niet sneller dan het licht, Adrianus, maar je zat er niet ver naast/achter/voor (doorhalen wat niet van toepassing is – gezien de discussie een wat linke onderneming;-)). Ben n.a.v. de berichten op dit blog de discussie gaan volgen en zolang – van statistiek heb ik dan weer wél verstand – de problemen rondom 3-sigma (lijkt vaiiditeit toch eens een keer een noodzakelijke voorwaarde voor betrouwbaarheid, dit in tegenstelling tot de sociale wetenschappen, ha) niet zijn opgelost, blijf ik sceptisch. Ook begin ik te vrezen dat bij de betrokken wetenschappers sociale controle sterker begint te wegen dan eigenwijsheid. Zo roesten paradigma's altijd in, ten detrimente van de waarheid.

    Maar dat is een andere discussie.

    In ieder geval, u was er snel bij. Waarvan acte.

  2. Problemen rondom 3-sigma? De OPERA-mensen zeggen 6,1-sigma te hebben.

  3. andere arie zegt:

    Stel dat ik zou zeggen: onder de 3-sitgma is het een kwestie van betrouwbaarheid, daarboven van validiteit. Of: onder de 3-sigma lijkt het een kwestie van betrouwbaarheid, daarboven wordt het exponentieel snel een kwestie van validiteit?

  4. Ik ben niet zo thuis in statistieken en in statistische betrouwbaarheid. Wat ik wel weet is dat 5sigma geldt als wetenschappelijk erkend betrouwbaar. Maar ja, als de OPERA-experimenten 6,1sigma zijn, wat is dat dan nog waard?

  5. andere arie zegt:

    Aan de betrouwbaarheid van de OPERA-metingen valt eigenlijk weinig af te doen. 6.1-sigma: dan ontsnapt er nog weleens iets buiten de overschrijdingskansgrenzen, maar veel kan het niet zijn. Ofschoon Einstein daar toch mooi een punt had toen het ging om de kromming van licht rondom de zon. Een paar decimalen achter de komma bleken van doorslaggevend belang.

    Binnen de sociale wetenschappen is 3-sigma overigens al eigenlijk vragen om moeilijkheden, laat staan 5 of 6-sigmagrenzen. p=0,05 is daar al genoeg voor onderzoeksgeluk.

    Wat mij opvalt in de berichten rondom de OPERA-metingen, is dat er nu gevraagd is aan andere labs om contra-metingen te doen. Dat doe je alleen maar als je twijfelt aan de validiteit (meet je eigenlijk wel wat je wilt meten) van je eigen metingen. Ze kunnen dan wel betrouwbaar zijn (mate waarin de metingen onafhankelijk van toeval zijn – lees: homogeen zijn), maar dat hoeft nog niet te betekenen dat ze ook valide zijn. Een kapotte weegschaal geeft steeds hetzelfde, maar verkeerde gewicht aan. Zeer betrouwbaar (geen toeval), maar niet valide.

    Bij de OPERA-metingen krijg ik het 'unheimische' gevoel dat er iets aan de meetinstrumenten mankeert. Of, nog erger: dat de meetinstrumenten niet geschikt zijn voor dit soort metingen. Synchronisatie van meetinstrumenten bijvoorbeeld. Het gaat om metingen van superluminale verschijnselen. Daar hebben we zo in het algemeen nog niet veel ervaring mee, dacht ik. De meeste meetinstrumenten werken met afgeleiden van de lichtsnelheid (we hadden toch een 'absolute' grens?) of drukken zich uit in afgeleiden van de lichtsnelheid.

    Wellicht zie ik weer het nodige over het hoofd, maar dit zijn toch zaken waar we met z'n allen iets te gemakkelijk overheen stappen.

    Maar wellicht zie ik het helemaal verkeerd.

  6. andere arie zegt:

Laat wat van je horen

*