7 december 2016

Sterrenkundigen ontdekken een vrijwel ‘naakt’ superzwaar zwart gat

Voorstelling van het ontstaan van B3 1715+425

Voorstelling van het ontstaan van B3 1715+425

We blijven even bij de zwarte gaten – na ons eerdere bericht vanavond over de poging die ze volgend jaar april gaan doen om een zwart gat direct te fotograferen. Wat is ’t geval: sterrenkundigen zijn erin geslaagd om met behulp van de Very Long Baseline Array (VLBA), een grote serie radioschotels in de VS, een superzwaar zwart gat te ontdekken, dat vrijwel alleen door de ruimte suist, met een snelheid van zo’n 3000 km/s. Het gaat om het object genaamd B3 1715+425, gelegen in de cluster van sterrenstelsels ZwCl 8193, twee miljard lichtjaar van de aarde verwijderd. Nader onderzoek heeft uitgewezen dat B3 1715+425 een superzwaar zwart gat is, dat omgeven is door een zeer klein sterrenstelsel van slechts 3000 lichtjaar groot – onze Melkweg is 100.000 lichtjaar groot. B3 1715+425 en omringende stelsel moeten ooit veel groter zijn geweest, maar door een botsing met een groter naburig sterrenstelsel moet het helemaal uit elkaar getrokken zijn en sindsdien zweven het zwarte gat en z’n directe omgeving door de intergalactische ruimte van het cluster, een spoor van geïoniseerd gas achterlatend. Dat spoor wijst erop dat het overblijvende stelsel materie verliest en dat de stervorming er zal afnemen. Over een miljard jaar zal vermoedelijk niets meer te zien zijn van B3 1715+425. Hieronder een video, waarin de sterrenkundige Jim Condon verklaart hoe B3 1715+425 als vrijwel ‘naakt’ superzwaar zwart gat is ontstaan.

Nearly Naked Black Hole from NRAO Outreach on Vimeo.

Bron: NRAO.

Reacties

  1. “Over een miljard jaar zal vermoedelijk niets meer te zien zijn van B3 1715+425.” Ik maak het niet meer mee, maar dat lijkt mij doodeng, want het zwarte gat zal er dan nog zijn. Of gaat het zwarte gat dan imploderen en dan big bang?

  2. wil je niet weten zegt:

    Eigenlijk jammer Joop dat je dit niet meer wilt meemaken.
    Ik ga er duidelijk wel voor.
    Maar ook de wetenschap heeft voordien waarschijnlijk al andere eigenschappen als dan we voor nu als absolute waarheid hebben aangenomen.
    Gekromd in tijd en ruimte is dat een reëlere optie dan velen voor mogelijk houden.
    De door jou verwachte “big bang” lijkt op een herhalingsspelletje en dat is wel goed.
    Mijn twijfel aan ruimte en tijd is immer nog de doorsnee van ons heelal.
    Het zou zo’n 14 miljard jaar bestaan.
    Naar voren 14 miljard jaar en achter, boven ons en onder ons 14 miljard jaar,
    Dan zitten wij exact midden in het heelal en dan denk ik wat een toeval dat we juist op de plek waarop we god en allah hebben gesitueerd, want die willen echt niet op het randje ziten.
    Wij kunnen nu op basis van deze “kennis” ruim 14 miljard jaar om ons heen kijken,
    Maar zit je voor ons op een afstand van 14 miljard jaar, kijk je dan in een “grote leegte” aan de ene kant en niet verder als 14 miljard jaar richting “ons” terwijl er ook nog 14 miljard kijktijd voorbij ons ligt en dat is niet vanaf die afstand te zien, want het heelal bestaat nog maar 14 miljard jaar denkt men.
    Conclusie: wij en zij vanaf de rand van het heelal kunnen niet verder kijken als 14 miljard jaar.
    Speculatie: het heelal is gekromd in een soort grote bal en keert (immer) weer terug in zichzelf.

Geef een reactie