20 oktober 2017

Jonge sterrenstelsels waren…..groen!

Sterrenstelsels in het jonge universum hebben in een veel hoger tempo nieuwe sterren aangemaakt dan bij sterrenstelsels in het lokale universum het geval is – tien tot vijftig keer hoger om precies te zijn. Nu heeft onderzoek uitgewezen dat dergelijke stelsels een groene gloed moeten hebben. Dat komt omdat verre sterrenstelsels vaak de emissielijn laten zien van dubbel-geïoniseerd zuurstof. Dat heeft een golflengte in het groene deel van het elektromagnetische spectrum! Dit is merkwaardig, aangezien stervormingsgebieden in het lokale universum meestal paars zijn en niet groen – een kleur die afkomstig is van geïoniseerd waterstof. Modellen hebben uitgewezen dat zeer krachtige röntgenstralen verantwoordelijk zijn voor het dubbel ioniseren van zuurstof, waarbij de zuurstofatomen twee elektronen kwijtraken als gevolg van een proces dat foto-ionisatie wordt genoemd. Jonge sterren in het lokale universum zijn hier niet heet genoeg voor, maar schijnbaar waren pasgeboren sterren in het jonge universum veel heter, met een oppervlaktetemperatuur van 50.000 graden of meer.

Bron: University of California

Reacties

  1. Hans Schreuder zegt:

    Triviaal foutje: in de op een na laatste zin staat dat de zuurstofatomen twee atomen kwijtraken. Dit moet natuurlijk twee electronen zijn.

  2. Het is jammer dat dit soort studies er altijd standaard vanuit gaat dat de Big Bang moet hebben plaatsgevonden. Daarmee laat je automatisch andere logische gevolgtrekkingen buiten beschouwing.
    “Green Pea” sterrenstelsels kunnen ook de kleur groen hebben gekregen doordat er een 100 keer minder dan de verwachte hoeveelheid stof is.
    Met stof wordt dan bedoeld deeltjes bestaande uit hogere elementen, zoals koolstof, silicium en ook zuurstof. Deze roetdeeltjes moesten eerst gevormd worden in de sterren van het vroege universum, ze ontstaan pas na nucleosynthese en worden verspreid als de ster explodeert. Dat is een erg traag proces.
    Het gevolg van het ontbreken van stof is dat er een verschil is met hedendaagse stelsels met eenzelfde sterke stervorming. Dit komt omdat dit soort stof zorgt voor een sterkere verstrooiing van blauw licht.
    Dit noemt men in het Engels “Rayleigh scattering”.
    Hedendaagse sterrenstelsels kunnen daarom blauwer lijken te zijn door het hogere aandeel aan stof. Er is dan mogelijk ten opzichte van de Green Pea stelsels helemaal geen groter aandeel aan geioniseerde zuurstofatomen. Die kan gelijk of zelfs minder zijn.

    De conclusie van deze studie dat vroegere sterren heter moeten zijn ondersteun ik dan ook allerminst. Als bijvoorbeeld vervolgonderzoek laat zien dat er een relatie is tussen de ultra lage hoeveelheid stof in Green Pea stelsels en de groene kleur is de conclusie eenduidig: men is uitgegaan van de verkeerde premisse(n).

Laat wat van je horen

*