27 mei 2020

Waarom zagen SDO en PROBA2 komeet ISON niet tijdens en na het perihelium?

soho_ison

Credit: ESA/NASA

Rondom de ‘herrijzenis’ van komeet ISON na het perihelium donderdagavond blijven de sterrenkundigen nog met talloze onbeantwoorde vragen zitten:

  • wat is er nou precies over van komeet ISON en hoe zal dat restant zich komende tijd ontwikkelen?
  • hoe kan het dat de komeet voor het perihelium leek uit te doven en te verdwijnen, om vervolgens weer doodleuk te verschijnen?
  • hoe kan het dat de komeet ISON wel zichtbaar was met de SOHO zonnesatelliet (zie afbeelding hierboven), maar niet met de SDO en PROBA2, die ook bedoeld zijn voor zonnewaarnemingen

Over het eerste punt begrijp ik uit Olaf’s blog dat de komeet ISON momenteel van magnitude +5 is (bevestigd door deze tweet van komeet-specialist Karl Battams) en dat we verdere waarnemingen komende week met het blote oog wel uit ons blote hoofd kunnen zetten. Het tweede punt sla ik even over en hier ga ik in op het derde punt, want daar zijn wel wat ideeën over.  Waarom zag SOHO de komeet ISON wel en zagen de collega’s SDO en PROBA2 ‘m niet? De verklaring is wellicht gelegen in het feit dat SDO en PROBA2 kijken in het ultraviolet, terwijl SOHO’s twee LASCO’s camera’s C2 en C3 in het visuele gedeelte van het spectrum kijken. De komeet zelf geeft geen ultraviolette straling, maar als zuurstofatomen – vrijgekomen van de komeet – in botsing komen met de energierijke elektronen van de gloeiendhete corona van de zon raken ze zelf elektronen kwijt en dat levert UV-straling op. Bij de passage van komeet C/2011 W3 Lovejoy langs de zon in 2011 is dat gebeurd en konden SDO en PROBA2 die komeet zien. Hieronder een foto gemaakt met NASA’s SDO van komeet Lovejoy tijdens diens helse passage door de corona.

lovejoy

Credit: ESA/NASA

Bij komeet ISON is dat kennelijk niet gebeurd en hebben diens zuurstofatomen geen UV-straling veroorzaakt. Wellicht dat een reden is dat komeet ISON met een kortste afstand van 1,1 miljoen km tot het zonsoppervlak verder van de zon af was dan Lovejoy, die op slechts 100.000 km de zon passeerde. De temperatuur in het gebied waar ISON doorheen vloog was daarom wellicht niet heet genoeg om UV-straling te produceren. Lovejoy overleefde ook het perihelium en was weken daarna nog met het blote oog zichtbaar op het zuidelijk halfrond. ISON lijkt dat niet te gaan herhalen. Bron: Proba2.

Comments

  1. Verhelderend artikel 🙂

  2. the electric comet, van the thunderbolts project, electric universe project
    http://www.youtube.com/watch?v=34wtt2EUToo&list=PLwOAYhBuU3UfvhvcT1lZA6KbSdh0K2EpH&index=3

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: