12 december 2019

Nu heeft ook Voyager 2 het zonnestelsel verlaten [Update]

Illustratie die aangeeft waar de Voyager 1 en 2 zich nu bevinden. Credits: NASA/JPL-Caltech.

Deze week heeft de NASA bekendgemaakt dat de Amerikaanse ruimtesonde Voyager 2 ons zonnestelsel heeft verlaten. Voyager 2 has left the building eh… the Solar System. Dat gebeurde op 5 november, toen de Voyager met z’n Plasma Science Experiment geen plasmadeeltjes meer mat. De zon schiet constant plasmadeeltjes om zich heen. Dat zorgt voor een soort bubbel, waar ook de aarde in zit, de zogeheten heliosfeer. Die bubbel beschermt ons tegen kosmische straling van buiten het zonnestelsel. Aan de rand gaan de plasmadeeltjes langzaam over in de eindeloze ruimte tussen de sterren, het zogeheten interstellaire medium. De deeltjes daar komen niet van de zon, maar uit de rest van de Melkweg en daarbuiten. Uit de afname van de deeltjesstroom op 5 november maakt de NASA op dat Voyager 2 toen ons zonnestelsel heeft verlaten. Drie andere instrumenten aan boord bevestigen dat. In 2012 ging de Voyager 1 hem voor – na enig heen en weer gedebatteer over wel of niet verlaten – als eerste door mensen gemaakte object ooit.

Voyager 2 is in augustus 1977 gelanceerd, 16 dagen eerder dan de Voyager 1. De Voyager 2 doet het nog steeds – zijn geplande levensduur was 5 jaar. Hij vliegt momenteel op bijna 18 miljard kilometer afstand van de aarde. De informatie die hij naar de aarde stuurt, doet er 16,5 uur over om aan te komen, ook al gaat dat met de snelheid van het licht.

De Voyager 2 blijft ongeremd doorvliegen, met een snelheid van ruim 55.000 kilometer per uur. Over ongeveer 300 jaar komt hij bij de Oortwolk, een gigantisch gebied van ruimterotsen en miniplaneetjes. De wolk is vernoemd naar de Nederlandse sterrenkundige Jan Oort. Mogelijk komen veel kometen hiervandaan. Waarschijnlijk heeft de Voyager 2 ongeveer 30.000 jaar nodig om daar doorheen te vliegen. Over 40.000 jaar komt hij voor het eerst een ster tegen, Ross 248. En over 296.000 jaar Sirius, de helderste ster aan de hemel. Bron: NASA. [Update 20.40 uur] Ik kwam nog twee interessante afbeeldingen tegen. De eerste toont de missie van Voyager 2 in cijfers.

Credit: NASA/JPL-Caltech.

De tweede toont een fif-afbeelding waarin je de gemeten deeltjes ziet. Vanaf 5 november stijgt de hoeveelheid gemeten kosmische straling uit de Melkweg en daarbuiten en daalt de straling afkomstig vanuit de heliosfeer.

Credit: NASA/JPL-Caltech.

Bron: Centauri Dreams.

Comments

  1. Vraagje, kijkend naar de Parker Solar probe en de snelheid die deze heeft, zouden we wanneer we de uiterste grenzen van ons zonnestelsel willen onderzoeken dan niet beter een verkenner kunnen sturen die eerst een slinger van de Zon krijgt? Dan zijn we toch veel eerder bij de uiterste grenzen van de Heliosfeer?

  2. @Marco men stuurt een sonde langs een planeet, en dat in feite een elastische botsing. De baan blijft echter om de zon. Daarmee is geen elastische botsing / zwaartekrachtsslinger.

  3. Bovendien hebben we in de buurt van de aarde een satelliet waarmee de ISM in die regio buiten het zonnestelsel goed bestudeerd kan worden, de IBEX. We hoeven er dus niet per sé te zijn om er meer over te weten. Zie deze blog voor de resultaten: https://www.astroblogs.nl/2016/02/27/waarnemingen-nasas-ibex-leggen-interstellair-magnetisch-veld-vast/

  4. Bedankt voor de antwoorden!

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: