19 september 2021

Stijgtrap van de Apollo 11 maanlander draait mogelijk nog steeds om de maan

De stijgtrap van de Apollo 11 maanlander, gefotografeerd door Michael Collins. Credit: NASA.

Het was op 21 juli 1969 dat de stijgtrap (Engels: ascent stage) van de Apollo 11 maanlander Eagle opsteeg vanaf Tranquillity Base op de maan en de twee astronauten Neil Armstrong en Buzz Aldrin na hun historische landing en maanwandeling naar de commando- en servicemodule (CSM) terugbracht, waar Michael Collins hen opwachtte. Na de hereniging ging het drietal terug naar de aarde. Net voor de start van de terugreis werd de stijgtrap losgekoppeld van de CSM en de verwachting was dat die stijgtrap na verloop van tijd op de maan zou botsen. Maar 52 jaar na dato komt James Meador, een onafhankelijk onderzoeker van het California Institute of Technology, met het opmerkelijke verhaal dat hij bewijs heeft dat de stijgtrap anno 2021 nog steeds om de maan draait. Meador heeft berekeningen gemaakt met behulp van de door NASA ontwikkelde ‘General Mission Analysis Tool’, waarmee je precies kunt berekenen welke banen ruimtevaartuigen om een planeet of maan volgen. Gebruikmakend van de gegevens verzameld door de GRAIL satellieten, die het zwaartekrachtsveld van de maan nauwkeurig in kaart hebben gebracht, kon Meador allerlei simulaties maken van wat er sinds de loskoppeling op 21 juli 1969 met de stijgtrap zou zijn gebeurd. Hij hanteerde daarbij ook gegevens van de zwaartekracht van de zon en van andere planeten (behalve Mercurius) en van de krachten als gevolg van de zonnestraling. Uitkomst van dit alles was dat de stijgtrap helemaal niet op ramkoers ging naar de maan, maar dat ‘ie een stabiele baan óm de maan had en nog steeds heeft. Het zou natuurlijk kunnen dat de stijgtrap er helemaal niet is, bijvoorbeeld doordat het laatstre restje brandstof in de stijgtrap op een gegeven moment explodeerde, maar dat weet Meador niet. Hij denkt dat de NASA beschikt over het instrumentarium om de stijgtrap in z’n baan om de maan – áls ‘ie zich daar nog bevindt – op te sporen. Hier voor de liefhebbers het verhaal van Meador: Long-term Orbit Stability of the Apollo 11 Eagle Lunar Module Ascent Stage. Bron: Phys.org.

Comments

  1. Ruimte – Tijd,

    het blijft een interessant natuurgebeuren.
    Persoonlijk heb ik ooit een aantal grootformaat tekeningen op aangeven van getallen gemaakt.
    Deze tekeningen laten zien hoe het Ruimte – Tijd gat er uit zou zien van de Aarde.
    Ik noem dat tijdens lezingen wel een “Het knikkerputje” Hoewel dit beeld eigenlijk niet klopt.
    Verder heb ik er onze Maan ook in gesitueerd waar hij het dichtst en het verst weg staat.
    Alles geeft een veel beter verhelderend beeld hoe het er uit ziet dan alleen die getallen.
    En dat het Ruimte – Tijd gat van onze Maan de stijgtrap ( ik zou zeggen het lanceerhoofd ) nog steeds in bedwang heeft is van daaruit best een leuke bijzonderheid.

  2. Zou wel cool zijn als SpaceX hem op de terugweg naar aarde op kan pikken. Hij past waarschijnlijk met gemak in het laadruim van de lunar star ship als die zijn spullen gelost heeft.
    Ik denk dat ding ook nog wel enige wetenschappelijke waarde heeft ook. In ieder geval museum materiaal

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.