16 juli 2024

Met Gaia zijn fossiele spiraalarmen van het Melkwegstelsel ontdekt

Donker (paars en zwart) de gebieden met sterren met hoge snelheden. De nieuw gevonden fossiele spiraalrmen bevinden zich in het middengebied. De zwarte vlekken rechtsonder zijn de twee Magelhaense Wolken, Credit: Laporte et al., Attribution (CC BY 4.0)

Een internationaal team van sterrenkundigen is er in geslaagd om met behulp van gegevens verzameld met de Europese Gaia satelliet de buitenste delen van de Melkwegschijf in kaart te brengen en daar mogelijk enkele fossiele spiraalarmen in te ontdekken. Het team, dat onder leiding stond van Chervin Laporte (Institute of Cosmos Sciences of the University of Barcelona) bestudeerde de met Gaia verzamelde gegevens, met name welke ging over de beweging van sterren. De sterrenkundigen zagen toen voorheen onbekende gedraaide filamentachtige structuren aan de rand van de platte schijf van de Melkweg. Eerdere simulaties van de ontwikkeling van sterrenstelsels hadden dergelijke filamenten al voorspeld, die vooral een gevolg zijn van interacties van het stelsel met kleine dwergstelsels. Nu zijn ze ook daadwerkelijk gevonden in de Melkweg. Voor de precieze aard van die filamenten zijn twee theorieën: het zijn de restanten van slierten sterren en gas, die het gevolg zijn van getijdewerking tussen het Melkwegstelsel en omringende dwergstelsels, waarvan er zo’n vijftig bekend zijn. Momenteel is er ook zo’n interactie aan de gang en wel met het Sagittarius dwergstelsel, welke je op de afbeelding bovenaan rechtsonder in zwart ziet – hieronder een artistieke impressie van die interactie.

Rimpels in de Melkweg door de passage van het Sagittarius dwergstelsel. Credit: ESA, CC BY-SA 3.0 IGO

Een andere mogelijkheid is dat niet al deze structuren echte echte fossiele spiraalarmen zijn, maar in plaats daarvan de toppen vormen van grootschalige verticale vervormingen in de Melkwegschijf. Als de schijf wordt geraakt door ‘inslagen’ van dwergstelsels kan dat verticale golven veroorzaken die zich voortplanten als rimpelingen in een vijver. Hier is het vakartikel over het onderzoek aan de fossiele spiraalarmen in de Melkweg, verschenen in de Monthly Notices of the Royal Astronomical Society: Letters (2021). Bron: Phys.org.

Share

Comments

  1. Fossiele armen of nieuwe stervormingen door Ruimte – Tijd vervormingen gedaan door invallen van nieuwe massa.

    Zeker het laatste zie ik wel zitten.
    Dit omdat Stervorming alleen voorgang krijgt als alle gas/stof en mini rotsjes in beweging komen uit hun heersende ruimte balans.
    Zonder verzameling komt er niets groters tot stand.
    En ik zie het, het Sagittarius dwergstelsel doen en begrijp het resultaat.
    Er zullen zich weinig grote objecten samenvoegen tot iets nog groters, dit vanuit een gas/stof nevel.
    Zeker omdat zij al in de diepte zitten en zich alleen voegen in veel diepere liggend objecten.
    We gaan stof en gas laten vallen en…. zoals vermeld nieuwe Sterren laten ontstaan.
    En dit kan omdat er tijd genoeg is.

Speak Your Mind

*