21 oktober 2017

Waarom is de dampkring van de aarde eigenlijk raar?

earth atmosphere

De aarde heeft een behoorlijk dikke dampkring, en da’s maar goed ook! Zonder een dikke dampkring kan immers geen vloeibaar water bestaan – bovendien zal het aardoppervlak dan geen enkele bescherming krijgen tegen kosmische straling. Toch is er iets vreemds aan de hand: de aardatmosfeer zou logisch gezien eigenlijk veel dikker moeten zijn! Maar waarom dan precies?

Kijk, de dikte van een dampkring is afhankelijk van allerlei factoren. Twee belangrijke zijn de massa van de planeet – hoe zwaarder de planeet, hoe dikker de dampkring – en de sterkte van het magnetische veld. Zo beschouwd, heeft Mars dus een probleem. De Rode Planeet weegt namelijk slechts 0,1 aardemassa’s en heeft bovendien geen wereldomvattend magnetisch veld. Het gevolg is dat de dampkring voortdurend de ruimte in lekt, vandaar dat de luchtdruk op Mars bijzonder laag is.

Venus heeft het dan beter voor elkaar. Okee, ook geen magnetisch veld, maar Venus is wel bijna tien keer massiever dan Mars. Het gevolg is dan ook een bijzonder dikke dampkring. Als je die gedachtegang doortrekt, dan is de atmosfeer van de aarde eigenlijk opvallend dun. Onze planeet is namelijk iets massiever dan Venus

Reacties

  1. m.a.w. Als we Venus leefbaar willen maken, hebben we daar dus water nodig?

    • Inderdaad….maar helaas is er heel wat nodig voordat we uberhaubt water naar Venus zouden kunnen gaan brengen (als dat al mogelijk was). Nu zou het bijvoorbeeld een beetje te warm zijn.

      Je kan een hele reeks aan toevallige mazzeltjes opsommen waarom wij hier op een voor ons leefbare planeet zitten. En bij veel van die factoren hoef je er maar 1 weg te nemen en het hele kaartenhuis stort in elkaar, einde leefbare planeet.

      Hoewel Venus en Mars ook binnen de leefbare zone zitten (op het randje) pakte het alleen hier op aarde goed uit. Maar het had zomaar andersom kunnen zijn, leven op Venus en Mars, en een dode woestijn hier.

      Zelfs als je het voorbeeld van dit artikel neemt, zijn we er nog niet. Voor die gaswisseling tussen atmosfeer en oceanen heb je b.v. ook een dynamisch systeem nodig zoals beweging. Zonder de Maan geen eb en vloed. Zonder de tilt van de Aarde geen seizoenen. Of, was de hoeveelheid water de helft of het dubbele….wat was dan het resultaat?

      Het is een omvangrijk verhaal. De Aarde is sinds kort na zijn geboorte tot op heden redelijk stabiel geweest. Dat is vreemd want bij de geboorte van het zonnestelsel was de zon 70% minder sterk. Over de miljarden jaren werd de Zon steeds sterker, maar de Aarde behield zijn vriendelijk-voor-leven status. Dit kan je terugvinden als het zogenaamde faint young sun paradox of problem.

      • “Dat is vreemd want bij de geboorte van het zonnestelsel was de zon 70% minder sterk.”
        ahum
        Dat is fout….de zon was 30% minder sterk 🙂

      • Quote : “…maar de Aarde behield zijn vriendelijk-voor-leven status.”

        [ Van 70 naar 100 % is ~40% sterker ]
        Dus de zon heeft 40% meer kracht sinds ‘toen’, maar de aarde bleef ondanks dat toch in de “Goudhaartje-zone” .
        Het leven zelf veranderde natuurlijk wel ( = evolutie ), en het leven is zelfs verantwoordelijk voor de wijzigende omstandigheden die er op aarde plaats vonden. (Zoals het percentage O2 en CO2 in de atmosfeer)

        Groet, Paul

Laat wat van je horen

*