Astronomisch nieuws, wetenswaardigheden én persoonlijke opinies
Het is Valentijnsdag, altijd weer een leuk moment om te kijken of er in de ruimte dingen zijn die daaraan verwant zijn. Ik kwam de volgende video tegen van Amanda Bauer (Astropixie), waaruit blijkt dat de ruimte vol zit met hartjes:
Vooral die kraters op Mars in de vorm van harten zijn bijzonder, nietwaar? Bron: Astropixie.
Het is weliswaar een moleculaire waterstofwolk, die losgeraakt is van de bekende Eta Carinanevel, maar je zou toch zweren dat hier een ware kosmische middelvinger te zien is. 
De Hubble ruimtetelescoop nam de foto in 1999. De foto van de moleculaire wolk komt voor in het boek “Heelal” (2007) van de ANWB, welke volgens mij tegenwoordig in de ramsj te koop is. Bron: Last Best Place (Tip kwam van Jos Haring, Jos thanx!).
Afgelopen zomer heeft Peter Pulles, de welbekende astrofotograaf uit Arkel, vanuit z’n sterrenwacht De Linge, vele astrofoto’s gemaakt van diverse hemelobjecten. Prachtige foto’s die hij mij en anderen per mail opstuurde, vergezeld van de nodige info. Dit weekend laat ik hier enkele van die foto’s zien, plus Peter z’n commentaar. Allereerst bovenstaande foto van M16, de welbekende Adelaarsnevel in het sterrenbeeld Slang, waarover Peter het volgende weet te melden:
De opname van M16 was naar een suggestie van Arie Nagel, waarvoor dank, want het is een schitterende object! Bijzonder om te vertellen is dat er slechts zes opnamen gemoeid zijn met deze foto. Van die vijf was er slechts eentje bij relatief onbewolkte hemel, de andere werden (eigenwijs) -toch nog- gemaakt terwijl de hemel langzaam dichttrok. Desondanks en met wat extra nabewerking en compomissen wat betreft kwaliteit, kon ik toch nog dit er uithalen. Misschien dat ik komende tijd nog gelegenheid krijg om het een keer opnieuw te proberen.
De opname dateert van 24 juni j.l. Peter, schitterende foto hoor!
Gas en stof rondom sterren
Centrale deel van PKS 0745-191
Alle ins & outs van de ontdekking van de supergrootte gaswolk verschijnen binnenkort in het Britse vakblad The Monthly Notices of the Royal Astronomical Society. Wie leesvoer tijdens het Pinksterweekend nodig heeft kan het artikel hier lezen. Dit is trouwens al het derde artikel deze week waarover ik schrijf waar ene Andrew Fabian (sterrenkundige verbonden aan het Institute of Astronomy in Cambridge) aan heeft meegewerkt. Druk baasje, die Fabian. Bron: Universe Today.
Noot:
[↩]
Zie hier de Rozettenevel in het sterrenbeeld Eenhoorn (Monoceros), ten westen van Orion. Gefotografeerd op 23 december vanuit Arkel door Peter Pulles in z’n nieuwe onderkomen. Boven een carport heeft ‘ie een plateau gebouwd, genaamd Observatorium De Linge, waar al z’n apparatuur uitgestald staat en waarvandaan hij het grootste gedeelte van de hemel ‘onder vuur kan nemen’. Prachtige foto, dat zal iedereen toch met mij eens zijn. In feite heeft Peter tien foto’s gemaakt, ieder 300 seconden belicht op 800 iso, door z’n William Optics 80 mm en z’n Hutech gemodificeerde Canon 350D. Drie dagen later dacht Peter ‘kom, ik pak er maar eens de spiksplinternieuwe 20 cm F9 Ritchey-Chretien kijker van GSO bij en ga die eventjes uittesten’. 
En dat leverde een soort van kerstfoto op van Messier 1, beter bekend als de Krabnevel in Stier (Taurus), ten oosten van Orion. Hier heeft Peter 20 opnames van 150 seconden aan gewijd op 1600 iso. Ook dat leverde gestackt en wel een prachtige foto op, hiernaast te bewonderen. Kortom Peter, jij hebt je kerstdagen weer goed besteed!
RCW 49 in twee kanalen
M17 in Boogschutter
Bron: Spitzer.
NGC 346
Bron: Spitzer.
Ter gelegenheid van z’n vijfde verjaardag hebben ze met de Spitzer infrarood-ruimte-telescoop van de NASA een fraaie foto gemaakt van de gasnevel genaamd W5. W5, Wé Vijf, mmmm, ik hou wel van dat soort simpele namen. Het kleurrijke plaatje van W5, welke nevel we 6.500 lichtjaar verderop aantreffen in het sterrenbeeld Cassiopeia, laat niet alleen gasnevels zien, maar ook diverse jonge, massieve sterren. Die sterren kunnen met hun enorme sterwinden zelfs andere sterren doen ontstaan, hetgeen een soort van domino-effect van sterformatie oplevert. De zware sterren, die tussen 15 en 60 zonmassa’s zwaar zijn, blazen het hun omringende gas weg en veroorzaken zo gaten, cavities genaamd, in dat gas. De zware sterren zien we als blauwe heldere punten in het centrum van de gaten. Aan de randen van de gaten vormen zich nieuwe sterren, op de foto als roze of witte punten te zien. In rood zie je het stof ìn de gaten dat door de hitte van de zware sterren infrarood licht is gaan uitstralen. Spitzer deed er 24 uren in totaal over om de foto van W5 te krijgen. We mogen toch wel stellen dat het resultaat van dit familieportet van jonge en iets oudere sterren fantastisch is. Afbeeldingen met meer power, eh… resolutie, zijn hier verkrijgbaar. Spitzer, van harte gefeliciteerd alvast met je verjaardag komende maandag! Bron: Spitzer.
Social profiles Adrianus V