22 september 2019

Planetoïde Ryugu is niet bedekt met stof. Maar waar is dat stof dan gebleven?

De bloemkoolachtige gesteenten door MASCOT waargenomen. Credit: MASCOT/DLR/JAXA

Sinds zomer vorig jaar draait de Japanse Hayabusa2 ruimteverkenner om de 850 meter grote planetoïde Ryugu. Aan boord van die ruimteverkenner was de Frans-Duitse Mobile Asteroid Surface Scout (MASCOT), een 10 kg wegende ‘schoenendoos’ vol instrumenten, die op 3 oktober 2018 afdaalde naar het oppervlak van Ryugu en daar stuiterend en wel neer kwam. Lang duurde de missie van MASCOT overigens niet, want na 17 uur waren z’n batterijen op.

De 17 uren dat MASCOT werkzaam was op Ryugu. Credit: DLR.

Gedurende die korte periode wist ‘ie wel veel waarnemingen te doen en wel met vier instrumenten aan boord, een  infrarood spectrometer (MicrOmega), een magnetometer (MASMAG), een radiometer (MARA) en een camera (MASCAM). MASCOT was in staat om kleine sprongen te maken en dat is twee maal gebeurd.

Planetoïde Ryugu. Credit: JAXA, University of Tokyo, Kochi University, Rikkyo University, Nagoya University, Chiba Institute of Technology, Meiji University, Aizu University, AIST)

Deze week verscheen er in Science een artikel met de wetenschappelijke resultaten van het onderzoek door de lander aan Ryugu en daaruit blijkt dat ‘ie bezaaid is met twee soorten gesteenten, maar dat er om onduidelijke redenen geen stof te bekennen is. De afmetingen van de gesteentes zijn tussen 10 cm en een meter. Er komen stenen voor die donker en ruw zijn en die een soort bloemkoolachtige structuur hebben en die bros lijken en er zijn stenen die meer helder en glad zijn en die platter zijn en uit plakjes lijken te bestaan. Er lijken twee scenario’s te zijn hoe die twee soorten gesteenten daar kunnen zijn gekomen. Het ene scenario zegt dat Ryugu kan zijn ontstaan door een botsing tussen twee planetoïden van verschillende samenstelling. Het andere scenario zegt dat Ryugu het restant is van een grotere planetoïde, waarbinnen onder invloed van verschillen in temperatuur en druk twee soorten gesteenten werden gevormd, die nu aan het oppervlak liggen.

Ryugu reflecteert zo’n 4,5% van het zonlicht en daarom is z’n uiterlijk erg donker, net zo donker als houtskool. Z’n gemiddelde dichtheid is 1,2 gr/cm³, net iets meer dan de dichtheid van water – het is niet voor niets dat ze planetoïden als Ryugu een kosmische puinhoop noemen (‘Cosmic rubble pile’). Wat verder opvalt is dat Ryugu geen stof op z’n oppervlak heeft. De insluitsels (‘inclusies’) in het gesteente tonen brokjes mineralen en dat die goed zichtbaar zijn toont dat er geen vervuilend stof is. Hoe dat kan is niet precies bekend. Je zou verwachten dat planetoïden door temperatuursveranderingen, straling en de eroderende werking van inslaande micrometeorieten continu stof moeten produceren, maar door één of ander mechanisme verdwijnt dat kennelijk. Wellicht dat het stof de ruimte in is verdwenen, zoals zou kunnen gebeuren door het rollen van gesteenten (Ruygu’s zwaartekracht is 1/60e van dat van de aarde, dus stof kan gemakkelijk de ruimte in vliegen), of dat het terecht is gekomen in kleinere holtes in het gesteente. Bron: DLR.

Reacties

  1. Kometen produceren blijkbaar stof en moleculen (zichtbaar ook in de staart). Planetoiden zijn geen kometen. Dus geen stof?

Speak Your Mind

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: