24 mei 2012

Maar wat een uitzicht!!

OK, het mag er dan wellicht een tikkie gevaarlijk zijn op Titan en er tevens ook meuren als een open riool……maarre aan den positieven kant bezien, wat een uitzicht moet je daar niet hebben op de planeet met de ringen!!

Ik bedoel maar, als op onze eigen aardkloot, heel ver van Saturnus verwijderd,  het uitzicht met een slechts  kleine telescoop (20 cm) met daarachter een nedrigen webcam “geplakt” al zo mooi is, dan moet dat “from upclose” vanaf die “stinkmaan” toch wel echt adembenemend zijn…..eh….mits de blijkbaar ondragelijke  stank dat al  niet eerder heeft bewerkstelligd natuurlijk!! Maar goed, dit plaatje van Saturnus, zojuist geschoten onder vele malen frissere omstandigheden vanaf mijn dakterrasje alhier in Dordrecht, laat in elk geval Saturnus in al zijn glorie zien zoals hij nu is waar te nemen, redelijk hoog geplaatst aan de zuidelijke sterrenhemel. De beroemde ringen, nog niet zo spectaculair zichtbaar als “normaal”,  zijn inmiddels alweer een klein beetje “open gegaan” vergeleken met een paar maandjes geleden toen Saturnus nog slechts getooid was met een hele dunne streep. Wil je Saturnus een beetje leuk kunnen waarnemen dan is een kleine telescoop (6cm en meer) bij een vergroting van zo’n 50 x al ruim voldoende om “je adem te benemen”….in de meest frisse en positieve zin des woords dan wel te verstaan!!

Share

Leven op Titan zou stinken en explosief zijn

Impressie van een ethaanmeer op Titan

Mocht je ooit kapitein worden van een transgalactisch ruimteschip en van plan zijn een stel aliens van Titan, grootste maan van Saturnus, naar je toe te beamen dan zou ik dat ten stelligste afraden. Ten eerste stinkt leven van Titan vreselijk – erger dan een kudde stinkdieren bij elkaar – en ten tweede zou het gaan koken en na korte tijd in vlammen uit elkaar knallen. Dat alles uiteraard onder de aanname dàt er leven op Titan voorkomt, hetgeen nog helemaal niet bewezen is. Astrobioloog William Bains heeft zich verdiept in de vraag hoe eventueel leven op Titan eruit ziet en hij geeft daar op 13 april a.s. een lezing over in Glasgow. Daar zijn wij natuurlijk niet bij, maar enkele ideeën van Bains zijn al bekend. Op Titan is het zo’n 180 °C onder nul en bij die temperatuur zijn alleen ethaan en methaan vloeibaar. Titan hééft hoogstwaarschijnlijk meren vol methaan en ethaan, zo blijkt uit waarnemingen van de Saturnusverkenner Cassini én de lander Huygens. Leven heeft vloeistof nodig voor haar stofwisseling (metabolisme) en dus moet leven op Titan gebaseerd zijn op ethaan en/of methaan. [Lees meer...]

Share

Bekijk donderdag Venus, Mercurius en de smalle maansikkel

Venus, Mercurius en de smalle maansikkel op 15 april 2010

Attentie attentie, komende donderdagavond verplichtte kost voor iedereen om een uur of negen (tot half tien) naar buiten te gaan en aan de noordwestelijke hemel te kijken naar het prachtige schouwspel dat de planeten Venus en Mercurius en de zeer smalle maansikkel te zien geven. Oók mooi om te fotograferen natuurlijl. Twee essentiële randvoorwaarden daarbij: een vrij uitzicht op de horizon die richting uit, want het is allemaal laag aan de hemel te zien, én uiteraard een wolkenloze hemel. Op woensdag 14 april om 14.29 uur is het Nieuwe Maan, dus donderdagavond is slechts 31 uren later. In theorie zou de maan al 15 uren na Nieuwe Maan te zien moeten zijn met het blote oog, maar dan moeten de omstandigheden wel heel erg ideaal zijn. Twee graden linksboven van de maan staat Mercurius (helderheid +1,3m) en daar weer linksboven staat de heldere Venus (-3,3m).  Op de afbeelding, gegenereert met Celestia, zie je de situatie donderdagavond. Helemaal linksboven staat de rode ster Aldebaran uit het sterrenbeeld Stier. Boven Venus staan de Pleiaden, de bekende open sterrenhoop. Bron: Sterrengids 2010.

Share

Veertig jaar geleden werd de Apollo 13 gelanceerd


Het is vandaag precies veertig jaar geleden dat de bijna-ramp-missie Apollo 13 werd gelanceerd. Zal vast komende week de onvermijdelijke herinneringsblogs, – bijeenkomsten, – lezingen, etc… met zich meebrengen – zoals deze ;-) . Wàt er precies mis ging kan je hier lezen/zien, verteld door twee van de drie astronauten zelf van de missie, Jim Lovell en Fred Haise. Waar ik nog even aandacht aan wil besteden is de terugkeer met de Command Module (CM) Odysee, die op 17 april 1970 plaatsvond. Een kritisch moment bij zo’n terugkeer (re-entry) is de hoek van de CM bij binnenkomst van de atmosfeer. Is de hoek te klein dan kan de module verbranden, is ‘ie te groot dan bestaat het gevaar dat de module terugstuitert in de ruimte. Mocht dat laatste plaatsvinden dan zou de Apollo 13 nooit meer terug kunnen keren, was toen de gedachte. Recente berekeningen van Andrew Chaikin, auteur van het boek ‘A man on the moon’, laten echter zien dat dat laatste niet juist blijkt te zijn. Ook na zo’n stuiter tegen de aardse atmosfeer zou de CM van de Apollo 13 terug kunnen keren naar de Aarde, op 20 mei 1970 om precies te zijn. Dat wordt gevisualiseerd in het volgende filmpje (gefabriceerd door © Analytical Graphics lnc.):

Ze zullen van de week vast wel een keer die film uit 1995 met Tom Hanks uitzenden over de Apollo 13-missie. Kunnen we kijken wat ze precies zeggen over die terugkeer en de mogelijke risico’s. Bron: Universe Today.

Share

Donkere compagnon van Epsilon Aurigae waargenomen

Wat schuift er voor Epsilon Aurigae langs?

Voor het eerst zijn sterrenkundigen erin geslaagd om de mysterieuze donkere compagnon van Epsilon Aurigae waar te nemen. Epsilon Aurigae (afgekort ε Aur) is een veranderlijke ster in het sterrenbeeld Voerman (Aurigae). Het is een zogenaamde eclipsveranderlijke, dat wil zeggen dat af en toe de ster minder licht geeft omdat ‘iets’ om de 27,1 jaar precies tussen de Aarde en de ster inschuift. Nadenken over de vraag hoe het systeem van Epsilon Aurigae er precies uitziet doen ze al sinds 1928 en meer informatie over de modellen die sindsdien opgesteld zijn vindt je in een eerdere Astroblog over Epsilon Aurigae. Vorig jaar augustus 2009 begon weer zo’n eclips en talloze groepen sterrenkundigen hebben sindsdien hun kijkers gericht op de mysterieuze veranderlijke ster. Omdat de ster helder is – het is de vijfde ster van het Voerman – is zelfs het publiek gevraagd mee te helpen bij het waarnemen middels een Citizen Science project. Eén van die groepen was van Brian Kloppenborg en Bob Stencel (Universiteit van Denver) en zij hebben met het zogenaamde Michigan Infra-Red Combiner (MIRC) instrument voor het eerst die donkere begeleider gezien. MIRC is een soort interferometer die het licht van vier kleinere telescopen combineert en het resultaat is een oplossend vermogen dat wel honderd keer groter is dan dat van de Hubble ruimtetelescoop. Uit de eerste gegevens blijkt het te kloppen dat Epsilon Aurigae omgeven is door een donkere dunne stofschijf, die deels doorzichtig is. Van de eclips hebben ze ook een video gemaakt en die zie je hieronder:


Bron: Eurekalert.

Share
canakkale canakkale canakkale balik tutma search canakkale vergi mevzuati bagimsiz denetim vergi mevzuati ozurlu engelliler