4 december 2016

Nee, de uitdijing van het heelal is niet altijd even snel gegaan

expansie

Het uitdijende heelal is isotroop – men leze deze en ook deze Astroblogs over dat subject. Je zou wellicht de indruk krijgen dat het heelal daarom altijd met dezelfde snelheid is uitgedijd. Hubble’s waarneming in de jaren twintig van de vorige eeuw van de meest van ons van vliegende sterrenstelsels versterkt dat beeld. De snelheid waarmee sterrenstelsels van ons vandaan vliegen wordt uitgedrukt in de Hubble constante H, die gelijk is aan het omgekeerde van de leeftijd van het heelal, 1/t. In Hubble’s model dijt het heelal constant uit, dus Ht=1. Dat beeld blijkt echter niet juist te zijn, de uitdijing heeft verschillende fases met verschillende snelheden gekend. Een overzicht van de verschillende fases van het heelal en de snelheden die erbij horen.

  • ten eerste was daar de vroegste fase van de oerknal, waarmee 13,8 miljard jaar geleden het heelal ontstond,

Reacties

  1. Rinus Baggermans zegt:

    In mijn ogen past ook dit weer in mijn gedachtegang van verschillende dimensies (energielagen). De ene laag aantrekkend (donkere materie) en de andere juist afstotend (donkere energie). En zo zijn er nog een paar meer energielagen waar we in de toekomst nog mee te maken krijgen.
    In de ene energiefase is een aantrekkende kracht dominant en in een andere energielaag juist een afstotende kracht. Op het grensvlak van twee van dergelijke periodes zou het heelal vanwege de overschakeling van de ene dominantie naar de andere moeten hakkelen en sputteren. Er zouden dan op een zeer korte tijdschaal afwisselende versnellingen en vertragingen te zien moeten zijn met schokken door het hele heelal.

  2. Michiel van Engelen zegt:

    Snelheid is verplaatsing / tijd. Zou het zo kunnen zijn dat de uitdijing van het heelal wel constant verloopt, maar dat het hem zit in een wijziging van het verloop van tijd?

Geef een reactie