Bron: Bad Astronomy.
Een groene planetaire nevel aan de rand van bolhoop NGC 1846
Bron: Bad Astronomy.
VISTA ontdekt nieuwe bolvormige sterrenhopen van de Melkweg

Op nieuwe opnamen van ESO’s VISTA-surveytelescoop, die deel uitmaken van de Via Lactea-survey (VVV), zijn twee nieuwe bolvormige sterrenhopen ontdekt. Tot nu toe waren in ons Melkwegstelsel pas 158 van die ‘bolhopen’ bekend. Bij de survey is voor het eerst ook een open sterrenhoop opgespoord die zich ver achter het melkwegcentrum bevindt, en waarvan het licht dus dwars door het stof en gas in het hart van ons Melkwegstelsel heen moest gaan om ons te kunnen bereiken. Op de eerste van de hier getoonde infraroodopnamen van de VISTA-surveytelescoop van de ESO-sterrenwacht op de berg Paranal (Chili) is rechts de opvallende bolvormige sterrenhoop UKS 1 te zien. Maar als je goed kijkt, heeft het drukke sterrenveld nog een verrassing in petto: een zwakkere bolvormige sterrenhoop die ontdekt is in de gegevens van een van de VISTA-surveys. Deze bolhoop, die de aanduiding VVV CL001 heeft gekregen, vertoont zich als een kleine samenscholing van sterren, links van het midden. VVV CL001 is de eerste van twee bolhopen die met VISTA zijn ontdekt. De foto is hier in origineel tif-formaat te downloaden, 12,1 Mb groot.
Van alle bekende bolvormige sterrenhopen zou deze kleine, zwakke verzameling sterren wel eens het dichtst bij het melkwegcentrum kunnen staan. Het komt niet vaak voor dat er een nieuwe bolvormige sterrenhoop in ons Melkwegstelsel wordt ontdekt. De laatste ontdekking vond plaats in 2010, wat het totaal toen op het schamele aantal van 158 bracht. De nieuwe bolhopen behoren tot de eerste ontdekkingen die zijn gedaan bij de ‘VISTA Variables in the Via Lactea’-survey (VVV), die het centrale deel van de Melkweg systematisch in kaart brengt in het infrarood. Het VVV-team staat onder leiding van Dante Minniti (Pontificia Universidad Católica de Chile) en Philip Lucas (Centre for Astrophysics Research, University of Hertfordshire, VK). Naast bolvormige sterrenhopen ontdekt VISTA ook veel open sterrenhopen, die doorgaans minder, maar jongere sterren bevatten dan bolvormige sterrenhopen en veel talrijker zijn. Een van die nieuwe sterrenhopen is VVV CL003, een open sterrenhoop die in de richting van het melkwegcentrum staat, maar dan ongeveer 15.000 lichtjaar daarachter. Het is voor het eerst dat zo’n cluster aan de overkant van het Melkwegstelsel is ontdekt. Gezien de geringe helderheid van de nu ontdekte sterrenhopen is het niet verwonderlijk dat ze zo lang onopgemerkt zijn gebleven. Tot een paar jaar geleden was UKS 1 (te zien op foto a), die de nieuwe aanwinsten ruimschoots in helderheid overtreft, de zwakste van alle bekende bolvormige sterrenhopen van het Melkwegstelsel. Vanwege de absorptie en roodverkleuring van sterlicht door interstellair stof zijn deze objecten alleen waarneembaar in het infrarood, en om die reden is VISTA – de grootste surveytelescoop ter wereld – bij uitstek geschikt om in het stofrijke centrale deel van de Melkweg nieuwe sterrenhopen op te sporen. Het is denkbaar dat VVV CL001 door de zwaartekracht gebonden is aan UKS 1, wat dit tweetal dan tot de eerste dubbele bolhoop van het Melkwegstelsel zou maken. Maar misschien staat de ene sterrenhoop wel veel verder weg dan de andere, en staan ze slechts bij toeval ruwweg in dezelfde richting.
Bron: ESO.
Wil je Omega Centauri fotograferen, krijg je dít te zien

Een paar weken terug was Paul Bakker – welbekend astrofotograaf, regelmatig te bewonderen op de Astroblogs – met z’n vriendin in Suriname. Hij wilde van de situatie gebruik maken en de heldere bolvormige sterrenhoop Omega Centauri (ω Cen of NGC 5139) fotograferen. In Nederland is die bolhoop vanwege z’n zuidelijke ligging onzichtbaar, maar in Suriname kan je ‘m mooi zien. En dus wilde Paul ‘m op de digitale korrel vastleggen. Maar wat gebeurde er plots: er ging een onweerswolk voor hangen. Daarop heeft hij creatief als hij was van de nood een deugd gemaakt en met z’n camera de bliksem en sterrenhemel in één schitterend plaatje gevangen. De sterren links boven zijn van het sterrenbeeld Schorpioen. De camera is een Canon EOS 1000D, die hij op op eenvoudig statief had neergezet. Er is 30 seconden belicht op F/8, iso 200. De gebruikte lens is een Tamron 17-35 zoomlens op 17mm.
Botsende sterrenstelsels leveren minder bolhopen op
Bron: Nova.
NGC 288, een ‘losse’ bolvormige sterrenhoop
Bron: Hubble.
Waar zijn de verdwenen bolhopen van de Melkweg gebleven?
Bolvormige sterrenhopen: overlevenden uit het verre verleden
Komende vrijdag houdt drs. Diederik Kruijssen, verbonden aan het Sterrenkundig Instituut Utrecht en de Sterrewacht Leiden, een lezing over bolvormige sterrenhopen. En dat allemaal bij sterrenkundevereniging Christiaan Huygens in Papendrecht. Normaal starten die lezingen aldaar om 20.30 uur, maar dit keer schijnt het al om 20.00 uur te beginnen, dus kennelijk heeft Kruijssen een avondvullende lezing. Bolvormige sterrenhopen – kortweg bolhopen genoemd – zijn de oudste structuren in het nabije heelal. Gestaag en schijnbaar onverstoord draaien zij hun banen rondom het Melkwegstelsel. Wie goed kijkt, ziet echter dat bolvormige sterrenhopen langzaam uiteen worden getrokken door getijdekrachten van de Melkweg. Ze zijn de enige overlevenden van een miljarden jaren durend bloedbad en vormen zo de ene procent die niet ten prooi is gevallen aan de vraatzucht van hun moederstelsel. Gelukkig voor ons dragen ze onophoudelijk de littekens van deze voortdurende slijtageslag. Via die kenmerken vertellen bolvormige sterrenhopen ons wat ze de afgelopen twaalf miljard jaar hebben moeten doorstaan. En het was allesbehalve makkelijk… Kortom, vrijdag allemaal naar Huygens!
Hubble kijkt 10.000 jaar vooruit in Omega Centauri
Meer over deze waarneming aan de bolhoop Omega Centauri is te vinden in deze video, waarin je o.a. de twee astronomen aan het woord ziet die het onderzoek hebben uitgevoerd, Jay Anderson en Roeland van der Marel, beiden van het Space Telescope Science Institute in Baltimore, VS.
Bron: Hubble.
NGC 1806, een prachtige bolvormige sterrenhoop

Deze fonkelende hoop van duizenden sterren is NGC 1806, een bolvormige sterrenhoop – kortweg bolhoop – die in 1836 ontdekt werd door John Herschel, die op dat moment in Zuid-Afrika verbleef om een catalogus op te stellen van objecten aan de zuidelijke sterrenhemel. De Hubble ruimtetelescoop richtte onlangs z’n Advanced Camera for Surveys (ACS) op de bolhoop, met verschillende belichtingstijden in verschillende kleurfilters (770 sec, 720 sec en 688 sec in blauw, geel, respectievelijk nabij-infrarood) en dat leverde bovenstaand juweeltje van een foto op. Wil je ‘m uitprinten en thuis levensgroot op je plafond plakken, dan is hier het origineel in tif-formaat, 25 Mb groot. Overigens, NGC 1806 is een bolhoop die NIET bij ons eigen Melkwegstelsel hoort. De scherpte van de foto bekijkend zou je dat wel veronderstellen, maar NGC 1806 ligt maar liefst 170.000 lichtjaar ver weg. Deze bolhoop behoort namelijk tot de Grote Magelhaense Wolk, een satelliet-stelsel van onze Melkweg.
Bron: Hubble/ESA.
Wowie, Omega Centauri achter Saturnus’ F-ring

Cassini heeft ‘t weer geflikt hoor, hij heeft een superwondermooie foto afgeleverd. Ik heb al vaker juweeltjes van dat om Saturnus vliegende apparaat gepubliceerd, maar de hierbovenstaande is weergaloos. We zien de zogenaamde F-ring van Saturnus en rechtsonder nog een stukje A-ring, inclusief de zwarte Keelerscheiding. Cassini nam deze en twaalf andere foto’s op 29 maart 2009 met telkens drie minuten tussenpoze. En wat zien we daar achter de F-ring in beeld? Da’s de bekende bolvormige sterrenhoop Omega Centauri, een verzameling van naar schatting zo’n 5 miljoen sterren, vijftig keer zo veel als de gemiddelde bolvormige sterrenhoop die “maar” 100.000 zonsmassa’s zwaar is. Schitterende combi, nietwaar? Bedenk welk gigantisch afstandsverschil er is tussen ruimtevaartuig, planeet en bolhoop. Tussen Cassini en Saturnus was op het moment van de opname 1,2 miljoen km afstand. Omega Centauri ligt 15.800 lichtjaar van ons vandaan, da’s 12 miljard keer verder weg.
Van alle dertien opnames hebben ze – uiteraard – een compilatievideo gemaakt en die zie je hier. Kijken!
Als je goed kijkt zie je zelfs de sterren van Omega Centauri door de Keelerscheiding heen!
Bron: The Young Astronomers.







Social profiles Adrianus V